De conſolatōne theologie
multo magꝭ om̄ibꝰ ꝓficere. vn̄ ſumpſit ortū pſalmiſte v̓bū. Particeps ego ſum oīmtimētiū te et cuſtodiētiū mādata tua ¶ Uiſinſuꝑ ſcire qͣntū ſegregatus ⁊ orās ſit vtil̓.moyſen orātem ī monte dū pugnaret iſraelinſpicito. Deniqꝫ qͥs neſciat vicia efficaciꝰorōe qͣꝫ ꝑ orōem vinci? Solitariꝰ ꝟ̓o liberius orat qͣꝫ occupatꝰ. Tolle orōeſ timētiūdeū. qͥd ꝓderit obſecro labor fatigantiū ſe.vel p̄dicādo/ vl̓ monēdo. vl̓ corrigēdo. qn̄medicos etiā monet ſapiēs orare vt operadirigat ſua deꝰ? Penſet gͦ ſolitariꝰ qͣntū pōtcorrigere delinq̄ntes abſens ⁊ tacens ſi bn̄vixerit et orauerit. taliter enī et nō aliter ſibi datū eſt tollere ſcādala ab eccīa ſi crebroingemuerit iuxta viſionē ezechicl̓ de habētibus ſignū thau ī frontibꝰ ſuiſ. ¶ Pēſet qͣntū difficultatis habꝫ exterior correctio. qͣntū ſollicite turbatōis. puto gaudebit eligere partē marie ſedentis. nō marthe mīſtrātis deſeret q̄r elā ꝯuerſe ad marthā/ ꝙ nō ſollicitū. nō turbatū erga pl̓ima reliqͣrit eū ieſus. ¶ Itaqꝫ ſi corpꝰ ꝓpriū et vnicū vix aliqͥs ſufficit obediēs reddere ſuo ſpūi qͦtidianis increpatōibꝰ/ ꝯtinue monēs illd̓ et caſtigās qͥd cenſendū putas de tot corꝑibꝰ.tot capitibꝰ. tot ſpiritibꝰ alienis; nec cōiunctis? Sperat aliqͥs ſe correctuꝝ hos ⁊ illoverbo ſuo. dicat ſibi pͥmitus. ſeqꝫ corrigatſi valet. ⁊ dū nō poterit hūiliꝰ ſapiat. Hecſi recogitauerit acrit̉ ſecū ſolitariꝰ/ gr̄as aget deo ꝙ n̄ impoſuit hoīes ſuꝑ caput ſuū.miſerebit̉qꝫ ꝯſtitutis in publica ptāte. nonindignabit̉. nō emulabit̉. Attēdet qͥd dn̄sad Iob dixerit. Si habes brachiū ſic̄ deꝰ.⁊ ſi voce ſil̓i ſonas diſꝑge ſuꝑbos in furore tuo et reſpiciēs omnē arrogantē hūilia.vbi docet aꝑte opꝰ hoc ſoliꝰ dei eſſe. Hincꝑ pſalmiſtā iubet. Neqꝫ zclauerꝭ faciēteſ inīqͥtatē. Quia nec imitādi ſūt tales nec ſpreto diuinitꝰ īſtituto ordīe corripiēdi ¶ Queris exercere zeluꝫ ꝯtra pctōres. q̄ris eos detra ꝑdere/ dabo tibi antidotū ſine v̓borumſtrepitu. ſine virga. ſine carcere. ſine flagell̓aut vulnere. ſine tuo ꝑiculo. Bn̄ viue tibi.et ꝓ alijs orās; ip̄os tolera ⁊ geme; nihil aliud tibi cōceſſuꝫ ē. Sed inde gaudeas qm̄alleuiatꝰ gͣui faſce. cur aliene miſceberis rixe; cur alienū iudicabis ſeruū; cur talentovis vti in nō tibi ꝯceſſos vſus qd̓ palā eſtabuti? Memineris illius qͥ pecunias alijspartiēdas reciꝑe noluit/ cauēs ſibi tā ab īani gl̓ia. qͣꝫ a ꝑicl̓o diſtributiōis. vt fit iniq̄
ab ingratitudīe ⁊ remurmuratōe recipientiū et nō recipiētiū. ab ſui ocij deniqꝫ detrimento. ¶ Monicꝰ. Suades ſalubriter Xpatiētiā ī zeli moderatōe ſuſcipiēdā vn̄ cōſurgit conſolatoria qͥes multa. p̄ſertim hisqͦs ſuſceptū nō ligat officiū. Adderes vellem aliqͣ ſuꝑ eadē patiētie v̓tute. Et ī pͥmiſ.cur dictū ē. patiētia aūt opꝰ ꝑfectum habꝫ¶ Uolucer. Scis ꝑfectōeꝫ hoīs in dei dilectiōe ſuꝑ oīa et ꝓpter ſe/ ꝯſtitui. Iō finislegis dilectio. Porro qͥs neſciat verā dilectionē non in ꝓſperis ſed aduerſis inſpici.Aduerſitas nepe ſola ꝓbatrix ē ſi qͥs in proſꝑitate verꝰ amator ſit. Uenit ad te deꝰ cuꝫauro ⁊ argēto. cū ſanitate. cū honorificētia.cū qͥete a tēptationibꝰ intꝰ ⁊ foris/ recipiseū. laudas. gͣtias agis. dubiū mihi ē ſi munera dei; nō deū diligis. Itaqꝫ qͥ deum velamat vel in eo ſperat ꝓ cōmodo tꝑali; tollecōmodū/ deſꝑabit ⁊ oderit. venit deꝰ incomitatꝰ his oībꝰ. ſꝫ cū pauꝑie. egritudīe. tribulatōe. ſi ꝑſtaſ ī amore. ſi ī gr̄aꝝ actōe/ mōopus amicicie ꝑfectū oſtēdis ad deū quādo nec dolore nec inopia p̄ſſus diſcedis abeiꝰ amore. Neqꝫ enī dolere viciū ē. ſed propter dolorē nihil vicioſuꝫ ꝯmittere laus eſtegregia. ¶ Sūt apud ph̓iaꝫ ve ſplēdideqꝫſuaſiōes ad patiētiā hec vult animū reddere ſui cōpotem liberūqꝫ. vicia reprobat. laudatqꝫ virtutes. on̄dit om̄e peccatū facientipenā eſſe. oīs aūt virtꝰ magnū ſui p̄miū eſtAddit malos eſſe impotentes nec adipiſciqd̓ cupiūt. Boni ꝟ̓o deſideriorū ſuoꝝ qͥbꝰappetūt ſummū bonū ꝯpotes ſunt. Namꝑticipatōne diuītatꝭ dij fiūt. Docet rurſusfortunā omnē bonā eſſe. et ꝙ ſepe plus aduerſa qͣꝫ ꝓſꝑa ꝓdeſt. Deniqꝫ nulla p̄t ī iſtisinferioribꝰ mutabilibꝰ ⁊ caducis bonis atqꝫ fortuitis inueniri vl̓ hauriri felicitas q̄ſufficiētiā; que potētiā; q̄ reuerētiā/ celebritatē; leticiā ſtabiliter veras donet. ¶ Specioſa qͥdē ſunt iſta (ait Boetiꝰ) ad ph̓iam. tūtm̄ cū audiunt̉ oblectāt. ſed miſeris maloꝝaltior ſenſus ē Oſtēdenda fuit ꝑ theologiāaltior felicitas. quā petere; et infelicitas oīnō peſſima. quā refugere deberemꝰ. in cuiꝰreſpectu p̄ſentē mortē nō eſſe timēdā aſtrueret. Nolite timere ait eos qui corpus occidunt. ſed eum qui pōt animā et corpꝰ mittere in gehennā ignis. ¶ Cū enim triplex ſitmalorū pena. quedā cōtracta. quedā inflicta quedā ꝑmiſſa. Primā plurimi nihilipēdunt nec aduertūt. quā ph̓ia tn̄ recte ꝓbat