Liber tercius
LV
rep̄henſione/ qͣ nō edificationē morū ſed indignatōem cauſat ⁊ ꝯtemptū ¶ Eſt aūt ſpecialiꝰ aliqͥd obẜuandum circa eos qͦꝝ cōfeſſiōes audiunt̉ vt extra neqꝫ publice neqꝫpriuate arguant̉ inde. īmo neqꝫ laudent̉ neaꝑiat̉ via ſuſpecte reuelatiōis in vituꝑato.vl̓ fictōis aut inanis gloriatōis ī laudato.vl̓ diffamatōis ꝑ indirectū in cōfitentibuſnō laudatis. ¶ Monicus. Difficile certeiugū ꝓ p̄ſidentibꝰ in vtroqꝫ foro. qꝛ ſic obligant̉ corrigere. ſic ſe gerere qͣſi penitus ī cōT feſſiōe nil audiſſent. ¶ Sed ad vlteriora ꝑgens dic qͣli moderatōe ſit exercēda tal̓ correctio. ¶ Uolucer. Utiqꝫ nō cū imꝑio. nōcū auſteritate. ⁊ mīme cū ꝯtumelia vl̓ improperio. Mendax enī in ore ꝯtumelioſicorrectio. Sit exēplo Pauli/ cū om̄i hūilitate lachrymis et māſuetudīe. Neqꝫ formidandū eſt hic ne nimia ẜuet̉ humilitas/vbi nulla eſt q̄ frāgi timeat̉ regēdi auctoritas. Quid ꝙ in multꝭ diſſimulāda ſūt peccata vl̓ iunioꝝ; ne ꝑdāt v̓ecundiā/ vel ſeniorū ne peſſiment̉ ꝑ impatiētiāꝫ increpādi n̄ſunt/ p̄ſertim ī publico ſed nec eis delirātibus eſt plauſibilit̓ aſſentiendū. Modeſtūſilentiū cū facie ſubtriſti ſatis erit ꝓ ſua correctōe. et nr̄a ne peccemꝰ cautōe. Porro ſipctā talia ſint q̄ doctrinā xp̄iane religionisinficiāt publice cū ſcādalo puſilloꝝ/ filentiū ſoluendū ē. et tota lib̓tate ꝯͣdicēduꝫ. autꝓtinus ad ſuꝑiorē deferendū. Qd̓ ſi ꝯꝑtuꝫſit in ſuꝑioribꝰ ⁊ inferioribꝰ tantā ſuccreuiſſe ꝑniciē/ etiā in his que fidei ſunt/ propterdepuationē intellectus ex inordīato timore cuiuſqͣꝫ potētioris errātis/ alioſqꝫ trahētis; hoſ violētia/ iſtos fauoribꝰ. adeo ꝙ necperiti ſanū ꝯſiliū nec iudiceſ rectū iudiciūlibere dabūt. diſſimulabūt potiꝰ/ aut in ꝟitatis ſubuerſionē impudēter ibūt. hͦ caſu ſidefenſio catholice ꝟitatis exponēda ſit inpublico ꝑ ꝑſonas pͥuatas videt̉ ambiguū.qm̄ vno loco iubet dn̄s. Eſto fidel̓ vſqꝫ admortē. et laudat̉ qͥ ꝓ lege dei ſui certauit vſqꝫ ad mortē. Et a v̓bis impioꝝ nō timuitexēplo Ioh̓is bap. Alio loco vox xp̄i ē. Nolite ſanctū dare canibꝰ. neqꝫ ꝓijciatꝭ margaritas ante porcos. Cuiꝰ rō cōtinuo ſubiūcta eſt. ne dans laceret̉ ⁊ v̓bū dei cōculcet̉.¶ Monicꝰ. Quaꝫ vereor o volucer/ ne tangat hec cōſideratio ꝑegrinū noſtꝝ ſua ꝓſecutōe ī cauſa fidei nuc coram ordīario iudice. nūc in p̄ſentia ſacri ꝯcilij. nā quid indeꝓuenerit audis. quid dicit̉. qͥd agit̉. ¶ Uo
cer Nolo fiat tibi modo rn̄ſio. latiorē hacin re iteꝝ ẜmonē habiturꝰ ſeorſuꝫ. Etenimqͣ fronte de ſacro cōcilio ſuſpitōem de pͥncipiorū moraliū ꝟitate dubitatōem/ de ꝓceſſu iudiciario offenſiōem cōcepiſſet. ¶ Sedaccipito ꝯpēdioſum in p̄miſſis documentū abſolutos a publicis reſpiciēs.Tercium metrū tercij monocolon anapeſticū partheniacū dimetrū catalecticū. currit cū metro qͥnto ſecūdi de ꝯſolatōe ph̓ie. Felix nimiū.Ua ſorte vocat deus/ hanc tuContentus agas. nec hiantiZeles animo noua vota.Que ſunt aliena relinque.Tractent quibus eſt data curaNon te nocuis p̄me gratisSis ſufficiens tibi queſo.4Nec te coquat alterius ſors.In ſe retinet ſtatus omnisQuicqͣꝫ miſerū graue durū.Quod ſcire ſtatus nequit alter.Experta feres leuioreNotaqꝫ magis ope fiſus.Febrem patiens modo dextrumMutat latus hūc/ modo leuum;Nunc ventre cubat/ modo dorſo.Hinc pace caret. quia ſecumFert intro malū/ ſuus omnisIdcirco locus grauis angit.Se corrigat et paret intraPacem ſibi. detqꝫ qͥetem.Qua nō aliter potieturGratum referas domino corQui dona dedit ſat abundeUtaris eis ſine culpa.Sic proderis omnibus apte.Proſa quarta libritercij¶ MonicusUa ratōe fiet o volucer vt ſolitariꝰ Uoībꝰ ꝓficiat? ¶ Uolucer. Nimiꝝbn̄ viuēdo. An ignoraſ ꝙ om̄e peccatū offendit nedū deū ſꝫ omnē īperio ſuoſubditā creaturam? q̄ idcirco armat̉ ⁊ pugnat ꝯͣ inſenſatos. Nocet p̄terea nedū peccanti ſꝫ toti hominū ꝯmūitati que eſt velutvnū corpus tāqͣꝫ acies ordīata/ cuiꝰ nō p̄tſine leſiua debilitatiōe quantulacūqꝫ parsvl̓ mortificari vel eripi/ qualit̓ fit ex peccato cuiuſcūqꝫ. Hinc ꝑpende virtutem vniꝰ
cc