De cōſolatione theologie
conuenit/ nedū proprie voluntatis affectūſed etiā intellectꝰ ſui iudiciū. Alioqͥn puſilanimitas iſta ſpecie hūilitatis ſe palliansarrogantia dicēda ē/ eo ꝑiculoſior qͦ ſibi videt̉ hūilior. et qͦ ſenſum ſuū p̄ferre nō dubitat ſenſui iudicioqꝫ ſuꝑiorū. Subinde poteſtatē regitiuā p̄t aliqn̄ vel petere vl̓ appetere hō ſibi bn̄ cōſcius ꝙ nō p̄eſſe ſꝫ ꝓdeſſevult ſcit et p̄t tm̄ modo caueat ne mētiaturvt ſepe fit iniqͥtas ſibi. Arbitror hͦ intēdebat apl̓us. Qui ep̄atū inquit deſiderat bonū opus deſiderat. Sed vt iniqͥtatē abijceret ſubiūxit. Oꝑtet aūt ep̄m eſſe ſine crimine ⁊c̄. Sic yſaias dn̄o q̄renti quē mitteretrn̄dit. Ecce ego mitto me. veꝝ ſe iā ardenticalculo purgatū cognouerat. Poterat hecptās tutiꝰ appeti/ qn̄ priores ad martyriuꝫqͥ p̄ſidebāt ip̄i trahebant̉. Hodie v̓o ſuſpecta nimis hec appetitōe gignat eā nō zelusaīaꝝ ſꝫ vl̓ p̄ſūptio vl̓ īaniſ gl̓ia. vl̓ ābitio l̓īertia q̄rēs ī ocio laute viuere. vl̓ cupiditasditare q̄rēs carnē et ſanguinē. aut demū inexꝑientia ptātis huiꝰ regitiue/ dās audacam de viribꝰ ꝓprijs. ſibiqꝫ blādiens ꝙ efficaciꝰ ceteris euelleret/ ꝙ deſtrueret/ ꝑderet⁊ diſſiparet/ ⁊ edificaret et plātaret. Exꝑtꝰꝟo longe videbit aliter ⁊ metuet. videbit ꝙꝑuerſi difficile corrigunt̉. et ſtultoꝝ infinitus eſt nūerꝰ. videbit oꝑa dei ꝙ nemo poſſit corrigere quē ille deſpexerit. Uidebit ꝙde p̄meditatis ſecū et dictis tūc faciā hoc/tūc faciā illud. fiet poſtmodū neqꝫ hoc neqꝫ illd̓. Uidebit ſe lōge fieri et ꝯfundi ab expectatōe ſua. ⁊ velut a torrēte rapido aliorſum/ ac reatꝰ erat/ trahi. Anīaduertet deniqꝫ aliqn̄ facilius eſſe ſpeculantē in cella velſtudio deſcribere ſibi pulcrū boni regimīsmoduꝫ in republica/ qͣꝫ exeq̄ndo pͣcticare.S ¶ Monicus. Quid de homībꝰ cēſes noſtre etatis querētibꝰ expectatōes ad bn̄ficiaqͥbꝰ annexā eſt alioꝝ cura. Pro qͥbꝰ vl̓ adipiſcēdis vl̓ retinēdis ſe litibꝰ inuoluūt/ ſūptibuſqꝫ cōſumunt. ¶ Uolucer. Uiderītip̄i qͣlis ſua ſit intentio. ⁊ quē ſibi finē pͥncipalit̓ cōſtituūt. Poteſt itaqꝫ fieri vt idoneus aliqͥs ſeruire deo ī regimīe publico querat illud intēdens ex ꝯſeq̄nti ⁊ tāqͣꝫ ſecūdarie ſuſtentatōem vite ꝓpͥe ſufficientē habere. quatinꝰ abſqꝫ mēdicitate vl̓ improporcionato ſibi labore ſeruiat in hoc ſtatu liberiori qͥete deo. Nec eſt leuiter hoc imputandū ſymoniace pͣuitati. Sic nec dū freq̄ntant̉ in eccl̓ijs hore canonice ad recipiēdū
diſtributōnes quotidianas et ſolitas. Autdū vicariꝰ deſeruit vni cure ſuſcipiēs indeſtipendiū. Dignus eſt oꝑariꝰ mercede ⁊ cibo ſuo. Dicā ampliꝰ. Si ꝓfitet̉ aliqͥs vitāclauſtralē rōnabiliter/ intēdens illic ſufficienter ſuſtētari. alioqͥn nō intraturꝰ/ neqꝫ tn̄ſymoniacꝰ eſt dū intētio pͥncipal̓ eſt ſeruiredeo/ et ſuſtētatio vite eſt ad illū finē ⁊ ſub illo. vbi aūt vnū ꝓpter aliud; iā nō duo ſedvnū ſunt. ¶ Monicꝰ. Appares loqͥ fauorabiliter in excuſatōem ſymonie/ quā tantaſeueritate decreta dānant. quā ampliare itanitunt̉ aliqͥ ꝙ pene nihil apd̓ eccl̓iaſticos īueniret̉ (ſi verū ſentirē) a ſymonia non infectū. Sed hͦ interim omiſſo cū multiſ q̄ magis ſcholaſtice tractāda ſunt. ꝑfice qd̓ cepiſti de zeli moderatōe ꝑ patiētia reſpectu fraterne correctōis. ¶ Uolucer Correctō fraterna cū ſit opꝰ elemoſyne ſpūalis datū ſubaffirmatiuo p̄cepto. Si peccauerit ī te frater tuus ⁊cͣ. Semꝑ qͥdem obligat ſꝫ nō ꝓſemꝑ. ¶ Omittēda qͥppe eſt dū ꝓbabiliterapparet ꝙ fieret vl̓ fruſtra/ vl̓ in deterioratōem corrigendi. Hoc aūt ꝓbabilit̓ eſtimatur de peccātibꝰ ex malicia ⁊ ꝯſuetudīe peruerſa. nō ex ignorātia. Secꝰ in correctōneiudiciaria. vbi p̄t ꝯtēni ſcādalū illiꝰ qͥ puniri debꝫ. qꝛ fit ꝓ ſalute nedū illiꝰ ſed totiusreipublice. ⁊ vt punitio ſcelerꝭ cedat alijs īexemplū. ¶ Poteſt inſuꝑ hec omitti correctio dū ꝓbabilit̓ apparet ꝙ peccāſ alio mōꝑ ſe vl̓ ꝑ alteꝝ corriget̉. Sic enī famelicusnō eſt de neceſſitate paſcēdꝰ a petro etiā diuite/ ſi veriſimiliter īmineat modꝰ ꝙ ſuſtentatꝰ ꝑ ſe vl̓ alium nō ꝑibit. Qua ſuꝑ re nēodebet ſibi fabricare leuiter ſcrupulos tanqͣꝫde neceſſitate p̄cepti. ſicut nec ī alijs plurimis. que vel p̄tergredi vel agi pn̄t infra terminos diuīe iuſſiōiſ. ¶ Attento p̄terea ꝙ temerariū freq̄nter eſſet et vſurpatū iudiciuꝫcorrigere fr̄em qͣſi crimīaliter oꝑanteꝫ/ vbip̄t occurrere multiplex excuſatōis locꝰ. velratōe fragilitatis ꝓprie. vt in pueris et puellis et ruſticanis. vel qꝛ doctrinis ⁊ v̓tutibus aliūde pollēt. a qͥbꝰ eos declīare nec ſecorrigere nō eſt leuit̓ p̄ſumēdū ¶ Rurſuſ attēdere debꝫ iſta correctio ne p̄tergrediat̉ vllatenus ordinē hierarchicū qͦ inferiores reduci habēt ad deū ꝑ ſuꝑiores etiā vbi videtur in ſuꝑioribꝰ vl̓ inertia vl̓ lata culpa/ nōinde publicā poteſtatē vſurpet aliqͥs. neqꝫin p̄dicatōe/ neqꝫ in ſacramentoꝝ mīſtratōne. neqꝫ in ſuꝑioꝝ coram ſubditis ſatirica