Druckschrift 
3 (1494) Tercia pars operum Johannis de Gerson doctoris christianissimi
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De cōſolatione theologie

vitabimus ne cōtingant mala qͣlia tetigimus? Abſit. ꝓpter id enī qd̓ accidēs eſt. dꝫ illd̓ qd̓ ſe eſt variari. MonicuſHorreſco volucer hec audiēs vidēs teſuꝑ admirabili via niti cōſolatōis adeptione? tremēde et ꝯtrarie deſolatōis memoriā ſubinducis. Uolucer. Hic modus ē. hec ars theologie/ credideris monice/ ſicut ſtulticiā et ſcādalū p̄dicatōniscrucis ſaluos fecit credētes. ſic inſipiētiātrahit ad ſapiētiā/ dicente apl̓o. Si qͥs videt̉ inter vos ſapiens eſſe ī hoc ſeculo ſtultus fiat vt ſit ſapiēs. Non aliter vult eadētheologia ſummā deſꝑatōem de homīe;trahere ad ſummā de deo ſpem. et deſolationē ineſtimabilē et intolerabilē; ſurſuꝫ ducere ad ſolidā cōſolationē. Addiderꝭ nullam eſſe recogitatōem plꝰ iſta radicalitereuebat ab hūano corde ſuꝑbiā. de ſe ſꝑ aliqͥd magnū p̄ſumentē/ cui reſiſtit deꝰ. magis inſuꝑ gignat et nutriat hūilitatē legitimā ſub deo et ad hoīes vicijs ꝓcul expulſis fert ſecū ſuꝑbia. qua frōte poteritaliqͥs fratrē ſuum qͣlemcūqꝫ deinceps. velodio vl̓ ira vl̓ inuidia ꝓſeqͥ. īmo nec aīoreprobus ſit iudicare; videt ſe de eademmaſſa peccati in eadem dānatōe eſſe. neqꝫſcit qͥd ſibi craſtina pariat dies? ſi volūerit gl̓iari de bonis ſuis/ mēdax ē ſi habet. ſi habꝫ illa gratis accepit a deo. Quidergo gl̓iatur qͣſi acceperit. Quid p̄tereaiudicat alienū ſeruū/ qui dn̄o ſuo ſtat autcadit. ſtabit aūt. potens eſt enī deꝰ ſtatuereillū. Sub hoc intuitu dixiſſe putādus eſtapl̓s. Uenit deꝰ ſaluos facere pctōres/ quo pͥmus ego ſum. pͥmꝰ intelligo nullꝰor/ videns ſe alijs eqͣliter filiū ire. ex eadem peccati maſſa eſſe qͣles venerat ſaluaR redeꝰ. Monicꝰ. Intelligo volucer materiā hac de timore ſpe latā eſſe. vellē traderet̉ ſub cōpendio modꝰ quo p̄cipue ſpeſſtabilit̉. Uolucer Nimirū ſtabilit̉ a deocuiꝰ ſuꝑnaturale donū eſt. Sed ſi particulariꝰ aliqͥd exigis. inuenit̉ qͣdruplex meditatio velūt ī tetragono firmiſſimo geſtatſpem. Una meditatio eſt diuīe iuſſiōis vtſperes. Altera diuine ꝓmiſſionis ſi ſperes.Tercia immēſe dei pietatis ne deſpereſ vnqͣꝫ de ſuis miſeratōibꝰ. Quarta ꝓpͥe fragilitatis/ ne ſperes in te vel in ꝓprijs viribus. Dic igit̉ cogitatōi tue ſollicitanti ſpeꝫ deſerere. non facis certā vocatōem tuā/bona oꝑa quotidie corruēs de pctō in pec

catū. ingerenti ꝓinde ne ſis de multis vocatis electis/ ſicut vita tua ſil̓is eſt multoꝝ. Dic reſpōdens/ obedis iubēti d̓omille locis ſcripture ſacre p̄cipit vt ſperes īeo. cui dicito. Exurge dn̄e deus in p̄ceptoqd̓ mandaſti. ꝓijcio me in te iubēte te. nones crudel̓ aut fallax vt abijcias me/ iūctap̄ſertim multiplici ꝓmiſſiōe tua/ qua ſperātibꝰ in te pollicitꝰ es liberares eos/ eriperes; ſaluares gl̓ificares. Cuiꝰ demū taꝫimmēſa pietas eſt. vt nullis peccatis etiaminfinitis ſi cōmiſiſſem ea ſolꝰ vinci poſſithic in via. Qd̓qꝫ interpoſuiſti immobilitate cōſilij tui iuſiurandū. vt duas resimmobiles ſicut loqͥt̉ apl̓us tuꝰ qͥbꝰ impoſſibile eſt mētiri te nos fortiſſimū ſolatiumhabeamꝰ ad tenendaꝫ ꝓpoſitā ſpem. qͣꝫuisenim ſis inobligabilis a creatura tua rōnali/ qͥcqͥd agat te vl̓ ergate. voluit tn̄ digͣntiſſima cōdeſcēſio tua; cōmerciū quoddaꝫhabere hoībꝰ/ vt bn̄ de te mereant̉ ſi iuſſa tua cōpleuerint/ et in te ſperauerint/ fidelis es teip̄m negare potes. Hec tuita deo. Poſtremo ꝓpͥa fragilitas obijcit̉ vt deſperes. deſperes volo. ſed de te etin te homo et caro es. maledictꝰcōfidit in hoīe/ ponit carnē brachiū ſuū. a dn̄o recedit cor eiꝰ. Sed hic occurrittrepida cogitatio dicēs. qua rōne conabordeclīare vicia. virtutes adqͥrere. ſeruaredata dei. ſine qͥbus ſperare vitā ingredi/ ſpes eſt ſed arrogās et infidel̓ p̄ſūptio:Conaberis ꝓrſus. ſed in adiutorio altiſſimi. millies victus millies coronaberis;eo qͥdem ampliꝰ et certiꝰ nulla tibi ſuꝑeſtfiducia de ꝓprijs oꝑbꝰ. Propterea dicturꝰſalo finē cōcionatōiſ ſuedū ꝓferre vellet Serua mādata p̄miſit. deū time. qꝛ videlicet ab ip̄o eſt bonū vel velle vel ꝑficere Monicus. Retineo in ſoliloquijs ſimilia de ſe ꝯfeſſus eſt Augꝰ. Sperabā inquit aliqn̄ in v̓tute mea que erat virtusEt cum ſic volui currere/ vbi magis ſtarecredebā ibi magis cecidi. factuſqꝫ ſum magis retro qͣꝫ ante. Dicebā enī; hoc faciā. illud ꝑficiā. fiebatqꝫ poſt; nec nec illd̓. qm̄de meis viribꝰ confidebā. Nunc autē cōfiteor tibi dn̄e rex pater celi et terre. quoniam in fortitudine ſua roborabit̉ vir. vt nongloriet̉ an̄ te ſtulta p̄ſumptio om̄is carnis Uolucer. Traducit aduena noſter meditationē hāc etiā vſqꝫ ad āgelos ſctōsattēdūt horrorē diuinoꝝ iudicioꝝ ī dānatꝭ