Liber primusLIIII
LIIII
gnus ſit. ¶ Uolucer. Recte cenſeres monice ſi theologia fidelis nequaqͣꝫ ad vlteriora per timorē iſtū proueheret/ ſi nō ad ſpemque nō confundit; effugere cōpelleret. Sinō deniqꝫ ad deum totius cōſolatōnis perdilectōem amplectendū ſibiqꝫ adherendū;velut in locū refugij; mirabiliter induceret¶ Monicus. Uellē audire quo pacto fieri habet hec inductio vere mirabilis de timore in ſpem et amorē. Neqꝫ enim eadē ſede cordis ſimul habitare poſſe videntur timor et ſpes. licꝫ legam ꝓphete cuſſionē regibus terre vt ſeruiant domino in timore.et exultent cū tremore. Et per ſapiētē. Quitimetis dominū ſperate in illū. Et iterū ꝓpheta. Beneplacitū eſt dn̄o ſuper timēteseum: ⁊ in eis qui ſperāt ſuper miſericordiaeius. ⁊ alibi ſine numero ſpes timori cōiungitur. ¶ Uolucer. Attendendꝰ eſt o monice ſollerter ordo iudicioꝝ ſup̄mi iudicꝭ deiqualem philoſophia nō attingit. Un̄ theologia velut humano more loquens triplicem deo curiā; triplicēqꝫ thronū deputat.¶ Reſidet in prima curia et throno indulgens gratia. Reſidet in altera curia ⁊ throno corrigens miſericordia. Reſidet in tercia curia et throno damnās iuſticia. d̓ quaper apoſtolū. Horrendū eſt incidere ī manus dei viuentis. ¶ Tradiderat hoīes omnes in hanc mortis damnatōnem preuaricator Adam. nec erat qui de manu hac iudicantis dei poſſet eruere/ ſi non ſupra nature vires et merita cōſtituiſſet nobis iuſtꝰiudex deus/ per ſacramentū reconciliationis vnigeniti filij ſui dei/ curiam primamet alteram in quibus gratiā et miſericordiam iudices collocauit/ iuthronizans quādo factus eſt nobis a deo ſapiētia et iuſticia/ ſanctificatio et redēptio. Quando preterea datum eſt hominibꝰ damnatis in curia iuſticie eam quaſi grauaminis illatricēpoſſe declinare/ appellando ad ſuperiorescurias gratie et miſericordie/ quoniā ſuꝑexaltat miſericordia iudicium. fitqꝫ vt vbiabundauit delictū ſuperabūdet et gratiaquod philoſophia nō cognouit. ¶ Monicus Incipio volucer grauioribꝰ qͣꝫ anteaſcrupulis vrgeri. vt omittam queſtiōes interim multiplices/ ex tuis habentes dictisortum de fide philoſophorū et aliorū quopacto ſaluati ſint alīqui ſub nature ſola lege. Tradit itaqꝫ philoſophia vix perſcru1
tabilem diuine ꝓuidentie viuacitatem. preſertim dū ad eam confertur humani libertas arbitrij/ cum certa precognitōne futurorum. Sed ecce ſuꝑaddit theologia difficultatē in immēſum minus inueſtigabilem neqꝫ comprehenſibilē. dum quoſdamex hominibꝰ recipit iudicandos in curiagratie vel miſericordie. et eterne beatitudinis participes facit. Alios ꝟo multo plures damnat in eternū ſua iuſticie ſeueritaſ.dicente eo Multi vocatꝭ; pauci vero electiMirum auteꝫ ſi quis in hac recogitatōneconſtitutus nō ꝑturbetur et totus horrore tabeſcat. qualiter abſcondita nō eſt conſolatio ab oculis ſuis (iuxta ſcripture verbum) dum ita deus inter fratres diuidit.¶ Uolucer Fatendū eſt in primis monice; ꝙ hec conſideratio iudiciorū dei qui terribilis eſt in conſilijs ſuper filios hominūſicum ſuperba curioſitate recenſeat̉ precipitat in illam ſapientis damnatōem. Quiſcrutator eſt maieſtatis opprimet̉ a gloria.exterminat omnē bone conſolatōnis virtutem. deniqꝫ in reprobam de deo deſperationē. et in odioſas rabidas et inſanas blaſphemias demergit et abſorbet. hoc in viatoribus aliquibus. hoc in damnatis omnibus operatur. ¶ Atuero conſideratio talis ſi cum debita humilitate et reuerētia fidelis et pij cordis aſſumat̉. Si cum captiuatione omnis intellectus in obſequiū fidei reuoluatur. nullam exiſtimat peregrinus noſter potiorē vel efficaciorē ad conſecutōnem legitime conſolatōnis viam diuinitus elargiri. Nonne ſenſerat hoc propheta; dum ſuſpirans ait. Memor fui iudiciorū tuorum a ſeculo domine/ et conſolatus ſum. Quam conſolatōnem neſcio ſivehementius expreſſit alio loco is qui dixit. Et exultauerunt. id ē extra ſe ſalierūt/ filie iude ꝓpter iudicia tua dn̄e. ¶ MonicusObſeruādū ne eſt obſecro volucer; ne minus ſobria fortaſſis et inſolens ſit huiꝰ doctrine traditio. quoniā ſtultoꝝ infinitꝰ eſtnumerus/ carnaliū et arrogantiū/ qui noncapiūt que dei ſunt. et ſi non dixeriſ ea queverſantur in corde ſuo. et que ſuo ingeniopenetrare ſe gloriari poſſint. ¶ Uolucer.Corrigit et repellit tuam hanc heſitatōneꝫconſcius arcanorū diuinorū apoſtolꝰ quiſatagens contentōnem gentilium romanorum/ et iudeorū qui ſuſceperant fideꝫ com-aa 5
aa 5