De conſolatōne theologie

Dulcis aue natal̓ humꝰ/ tu francia felixInclyta pariſius/ nobile palladiū.Heu qͥd id eſt; ſeuo bellonā cerno tumultūCiuili furere/ ſanguine cuncta replet.Spiritꝰ in mediū miſſus v̓tiginis errat/Obtruncant gladijs mutuo ſe ꝓprijsCarceribꝰ trudūt alioſ aut flumīe mergūt.Mēbraqꝫ torturis pl̓ima dilaniant.Pars queuis dici pietas vult publica cuCōmoda. q̄ pat̓e viſcera rūpit ouāſ. (rāsIuſticie vultus atrox mentit̉ erinis.Rex iuuo te clomās regia ſceptra rapit.Exuperāt ſyllam/ cathilinā crimīe vincūt.Uim ꝓ virtute bellicus horror habetNon pater a natis tutꝰ. fratrēqꝫ perireUult frater. ſoceri mors venit a genero.Clerū/ militiā/ ciues/ ſine lege recluſosCarcere/ plebs rabida ſicut oues iugulat.Nullꝰ adeſt noſter reſpectus religionisIura ſepulture denegut impietas.Quiſquis opes vl̓ diuitias famat̉ habere/Obijcitur titulus ꝓditionis ei.Eligit hic partē neutrā defendere partis/Mox vtriuſqꝫ patet innocuus iugulo.Nec ſatis eſt alijs vni ſe tradere partiNi ſe flagitijs conſcelerent paribus.Quid ꝙ te patriam pulchrā violare vocat̉Extera gens; hoſtis te lacerādo rapit.Nulla fides pietaſqꝫ manet ꝯfundit̉ om̄eFaſqꝫ nephas/ regnat horrida teſiphone.Extremos nonne fuerat iocūdiꝰ indos/Aut glaciale ſolū me penetraſſe priꝰ.Aduena tu felix alia te parte receptans/Nāqꝫ patent oculis nō mala tāta tuis.Uerū mōachꝰ h̓ degit/ ſua clauſtra ſubiboAc de fratre ſuo fecero verba ſibi.Proſa prima lioriprimi.lonicusB eSt ne volucer quē video? Et certe is eſt. Dic p̄cor o volucer vn̄ venis? que noua fers? qualis ad me te modoſors attulit? ¶ Uolucer. Scito monicequoniā in cōſtantiēſi cōcilio generali cumgermano tuo cōuerſatus vſqꝫ ad finalē ſūmi pontificis egreſſum; tādem diuerticulaq̄rens exiui cū eodē. qui iuxta cognomē ſuum ꝑegrinꝰ effici maluit in terra aliena/ qͣꝫad ſuos huc regredi. ¶ Monicus Satꝭ

eſt o volucer. ſi certū me facere potueris qͥdagit dilectus anime mee. qͥd amor cordismei. Nōne dolet velut exulem ſe fieri in ignota et longinqua regiōe/ vbi linguā quānō nouerat audit? Nonne ſubtriſtis eſt ſeponi ſub modio/ vel in obſcuris ſic̄ mortuos ſeculi. qui lucere ſuꝑ candelabrū fueratinſtitutꝰ? ¶ Uolucer. Nihil ꝓrſus o monice tēporū tēpeſtate pēſata/ proqꝫ diuturna animi p̄paratōne qua ſibi p̄uiderat oīaque occuriſſēt equanimiter tolerāda. Gaudet potiꝰ in dn̄o magnificās eum. et exultat ſpiritꝰ eius ī deo ſalutari ſuo. deputāsſe adiutū meritis et p̄cibꝰ aliorū. Itaqꝫ deſe ſecurus/ ⁊ in ſe dn̄o miſerāte traquillus.deflet miſeriā patrie ꝓprie. indigniſſimāqꝫſortē. Cuiꝰ tamē calamitatꝭ media pars n̄eſt ſibi nūciata/ quā oculis ꝓprijs horrenſintueor. Quintiā ſuꝑ cōculcatōe veritatiſ⁊ iuſticie plorās ingemiſcit. Miſerabilemdeniqꝫ ciuitatis celeberrime deſolatōnē (tāqͣꝫ hieremias ruinas hieruſalē) lamentatur¶ Monicus. Qua ratōne fieri poteſt ovolucer. ꝙ exul a patria/ a parentibꝰ/ a propinquis/ a notis ⁊ amicis nō anguſtiet̉ incorde nō in animo cōturbet̉? ¶ Uolucer.Monice; nihil difficile eſt volēti. Memi­ Eniſti puto vt aduena noſter ſemꝑ in medijſetiā turbis et vrbibꝰ ſolitudinē ſibi q̄ſiuit ⁊dilexit. Solitudinē loquor que eſt a curisforinſecis/ et hominū calūnijs vacatio. ꝓbans illud ſapiētis. qui minorat̉ actu percipiet ſapientiā. ¶ Monicus Scio volucer et expertꝰ teſtor. ¶ Uolucer Ecce autēnūc elongauit fugiēs et māſit in ſolitudīeexpectans eū qui ſaluum ſe fecit a puſillanimitate ſpiritꝰ et tēpeſtate/ quoniā vidit iniquitatē et contradictōem in ciuitate. Euolauit ſicut paſſer; erepta de laqueo venantiū. Undiqꝫ nimirū ſibi parabant̉ inſidiarū tendicule. Enatauit vt potuit/ a naufragio reipublice. p̄ſtolans ſi forte poſtmodūſit ſpes. Nihil tandē ſe vidēs aduerſus currentē furoris impetū nitendo ꝓficere/ deſilijt aliorſum a curru publici regiminis/ cedens raptui p̄ualentis nequicie ⁊ malicie/quā ad p̄ſens nō vincit ſapiētia. ¶ Monicus. Uincet tamē aliquando; crede mihivolucer. Magna quippe et fortis eſt veritas et ſuꝑ omnia vincit ac p̄ualet. ¶ Uolucer. ¶ Ueritas o monice quando vincetneſcio. hoc vnū ꝓprijs oculis inſpicio iuxta vocē yſaie/ ꝙ conuerſum eſt retrorſum