Ca. F. VI ⁊ LVII Fo. XXXII

ga dn̄m Ieſum: nolebāt eī ꝙ fetortāgeret nares eiꝰ. Tūc dn̄s fecit lapidē leuari. Quo facto: ip̄e eleuatꝭocul̓ in celū dixit. Gratias tibi agopr̄ qꝛ audiſti me. Ego ꝟo ſciebā qꝛſꝑ me audis: ſꝫ ꝓpt̓ iſtos dico: vt ſciant qꝛ tu me miſiſti. Aſpice ip̄ꝫ orātē ſic: ⁊ ꝯſidera zelū eiꝰ ad ſalutē aīarum. Dein̄ clamauit dicēs: Lazareveni foras. Et ſtatī reuixit: ⁊ exijt foras: ligatꝰ tn̄ ſic̄ fuerat ſepultꝰ. Diſcipuli ꝟo ad dn̄i preceptū ſoluer̄teū: qͥ ſolutus ip̄e ⁊ ſorores ſue genua flectētes gr̄as egerūt ei d̓ tātobeneficio: ⁊ duxer̄t eū ad domū ſuāStupebāt aūt qͥ ibi fuerāt ⁊ videbāt: ⁊ diuulgatū eſt hͦ miraculū: etmultitudo magna d̓ hirl̓m ⁊ alijsꝑtibꝰ vener̄t ad videndū Lazaꝝ. Etpͥncipes iudeoꝝ ſe ꝯfuſos vidētesip̄m occidēdo cogitauer̄t.De maledictione ficus.Oatthei. xxi.Ca. LVIUāuis ẜm fidē imaginariemaledictio ficus: ⁊ pn̄tatioIadultere in tēplo fuiſſe credant̉ poſt aduentū dn̄i in hirl̓m ſuꝑ aſellū: qꝛ tn̄ videt̉ nil poſt ip̄m aduentū meditari: niſi de ſua cena etpaſſiōe: ⁊ eaꝝ circūſtantijs: iō cogtaui iſta duo hic ponere. Cū gͦ dn̄sillic vadēs verſus hirl̓m: eſuriēs:vidit ficū ornatā ⁊ pulcrā de folijseiqꝫ appropinqͣns nō inueniret ficus: maledixit ei: ⁊ ſtatī aruit ita vtmirarent̉ diſcipuli. Cōſpice igit̉ eū⁊ diſcipulos in p̄dictꝭ iuxta formāgeneralē p̄dictā. Conſidera etiā: qꝛh̓ myſtice factū eſt a dn̄o: cū ſcirettꝑs nō eſſe ficuū. Per talē aūt arborē virentē folijs: fructibꝰ ꝟo ca/ Crum contra dominū: ⁊ de furentē: intelligi pn̄t verboſi: loqua-

ces ſine oꝑbꝰ: necnō hypocrite: ⁊ ſimulatores: qͥ exteriorē apparentiāhn̄tes: vacui ſt̓ ⁊ infructuoſi.De muliere in adulteriodepreheuſa. Iohunis. viij.Cap̄. LVIIIgilabant in malicijs ſuisvpeſſimi pͥncipes ⁊ phariſeiꝯtra dn̄m Ieſum: ⁊ ſoliciteꝑtractabāt quō eum per aſtutias ⁊fallacias vincerent. ⁊ notabilēpopulo redderent. Sꝫ retorquebant̉in eos eoꝝ ſagitte. Cum igit̉ quedāmulier in adulterio deprehenſa eſſet: ⁊ ẜm legē deberet lapidari: adduxerūt eam ad Ieſum in templequerentes qͥd de ea faciendū eſſet:quaſi volētes eū ponere in perplexitate: vt ſi legē ſeruandā diceret: d̓īpietate argueret̉. ſi ꝟo miẜeri d̓cerneret d̓ īiuſticia notaret̉. ſapiēs ātdn̄s rhetia cognoſcens ⁊ declinareſciens: inclinauit ſe humiliter: ⁊ digito ſcribebat ī terra. Et vt dic̄ Criſoſtomus ſcribebat peccata eorū:erat illa ſcriptura tante virtutis etauctoritatis ꝙ quilibet eoꝝ cognoſcebat peccata ſua. Dominus aūtſe erigens dixit. Qui ſine peccatoeſt veſtrū: primus in eam lapidemmittat. Et iteꝝ ſe inclinabat curialis dominus: etiam pro emulis ſuis ⁊ aduerſarijs ne ſcilicet verecundarentur. Et ſic omnes illi receſſe.runt ⁊ euanuerunt ab oculis eius.Mulierem auteꝫ admonitam: neamplius peccaret: licentiauit. Conſpice igitur bene ipſum in om̄ibuspredictis verbis ⁊ factis.¶. De conſpiratione iudeoga eiꝰ. Ioh̓. xi. Ca. L. VIII

f 2