Uſucapio
Ad oꝑari virtuoſe requirit̉ firmiter ⁊ īmobiliter oꝑari ẜm ph̓m. iij. ethi. c. iiij. ſed ceterꝭ paribꝰ volūtas ē firmior ī voto qͣꝫ ſine. ergo ⁊c̄.Ponit Anſel. li. de ſil̓itudinibꝰ exemplū. ſcꝫꝙ qui facit opus cū voto: quaſi qͥ dat arboreꝫcū fructibꝰ. ſed qui ſine quaſi qͥ dat ſolū fructꝰ. Hoc ꝓbat̉. xxiij. q. v. tūc ſaluabit̉. xxviij.q. i. iam nūc. vide glo. in cle. ſi dn̄m. de reli. etvene. ſanctoꝝ.Nē acquiſiDH CAPl Ctio dn̄ūjꝑ ꝯtinuationē poſſeſſiōis tꝑe lege diffiniti. dicit tex. in. l. ij. ff. devſuca. trienniū ē tp̄s quod habet locū tm̄ invſucapione. inſti. de vſuca. in pͥn. no. Io. xvi.q. iij. ī ſumma.¶ Quare fuit inducta? ℟. ꝓ bono publico etvtilitate publica: ne dn̄ia reꝝ ſint incerta. ff.de vſuca. l. i. inſti. eo. §. i. ⁊ vt finis litibꝰ ponatur. ff. pro ſuo. l. fi.¶ Que reqͥrunt̉ ad vſucapiōeꝫ? ℟. ꝙ qͣttuor.Primū qd̓ requirit̉ ē bona fides nedū in vſuca piēte toto tꝑe vſucapionis. ſed oꝑtet ꝙ fuerit bona fides ī pͥncipio ꝯͣctꝰ ex ꝑte tradetis ⁊accipiētis. ar. ff. ꝓ emp. l. ij. §. ſi eā. Iteꝫ ꝙ resſit mobilis. qꝛ circa immobiles ē ꝑſcpͥ. Itē ꝙres tradat̉ vel quaſi. aliter poſſeſſio nō haberet̉ ſine traditōe. C. de pac. l. traditōibꝰ. inſti.de re. diui. §. ꝑ traditionē. Uel alio mō poſſideat̉ tꝑe debito .ſ. trienio. Itē titulus verꝰ nonputatiuus nec falſus. ff. ꝓ lega. l. ij. ⁊. iij. C. devſuca. ꝓ here. l. fi. ⁊ ibi Azo. Et qui ſint veritituli jͣ. ſb̓ijciā. ſi tn̄ eſſet putatiue verus titulus ex errore facti nō iuris non impediret: vtl. i. C. de vſuca. ꝓ do. ⁊. l. qd̓ vulgo. ff. qd̓ emptore. ⁊. l. iiij. ⁊ vl. ff. pro lega.¶ Que pn̄t vſucapi? ℟. ꝙ oīa exceptꝭ q̄ ꝓhibent̉ vt furtiue res ⁊ q̄ vi poſſidēt̉: vt no. glo.ī ſum. xvi. q. iij. nec res ſacra vel religioſa necdecīa. de p̄ſcpͥ. cām que. Itē nec ẜuus fugitiuꝰHec ꝓbant̉ inſti. d̓ vſuca. §. ſed aliqn̄. ⁊. §. ſequē. Itē vbicūqꝫ ꝓhibet̉ alienatō: ⁊ vſucapioregulariter ꝓhibet̉. ff. d̓ fun. do. l. ſi fundū. ff.de ver. ſig. l. alienationis.¶ Quis pōt vſucaꝑe? ℟ oīs qͥ pōt licite poſſidere: vt pater fa. filiuſfa. in peculio. pupillus ſihabet animū poſſidendi. licet non interuenerit auctoritas tutoris. ⁊ furioſus ſi ſane mētꝭvſucaꝑe cepit: ſed inciꝑe non pōt durate furore. ff. de vſuca. l. iij. §. i. ij. ⁊. iij. Sed ſeruusvſucaꝑe non pōt. qꝛ nihil pōt poſſidere. l. labeo. ff. de vſuca. l. i. §. Itē acqͣrimꝰ. ff. de acqui.
poſſ. niſi peculiariter ex ſcīa dn̄i poſſideret. vtī dictis legibus.¶ Qui ſint tituli tranſferētes dn̄ium vt ſciamꝰ quō vſucapio currat? ℟. ſūt. x. Primꝰſoluto. qui habet locū qn̄ ego credo tibi debere puta centū ex quacūqꝫ ca. ⁊ tu idē credis. ⁊ſic ſoluo vel aliquid loco eiꝰ. ⁊ ſic vſucapies.ff. pro ſol. l. i. Et ſic iuſtus error dat cām p̄ſcribēdi. Fallit qn̄ cā emptōis q̄ nō ꝑ̄ceſſit ſoluit̉aliquid. qꝛ nec ꝓ emptore cū nō p̄ceſſerit. necꝓſoluto. qꝛ ex cā emptiōis tradit̉. l. ij. ℟. ij. ff.pro emp. ff. ꝓ ſolu. l. pe. Scd̓s pro emptore qͥhꝫ locū cū qͥs ī veritate emit rē aliena. vl̓ a furioſo que credebat ſane mētis ⁊ bona fide. vtff. eo. l. pigͣri. §. i. ⁊. ff. ꝓ empto. l. ij. §. ſi a pupillo. ⁊ ī iſto reqͥrit̉ vt dixi bona fides ī rebusmobilibꝰ tā tradētꝭ qͣꝫ accipiētꝭ. Itē ꝙ emptōſit pura nō ꝯditionalis. ff. pro empto. l. ij. §.ſi ſb̓ ꝯditōe. Itē ꝙ p̄ciū ſoluat̉ vel fides heat̉de p̄cio. qꝛ al̓r nō trāſferret̉ dn̄iū. inſti. d̓ re. diui. §. vēdite. Itē ꝙ eadē res q̄ ē empta tradat̉qꝛ ſi alia daretur nō vſucaꝑet pro emptore. l.ij. §. cū ſtichū. ff. pro emp. Terciꝰ ꝓ trāſacto.ꝗ hꝫ locū ī re tradita vt a lite recedatur ab eoqͥ credebatur dn̄s. C. pro trāſacto. l. ex cā. C.d̓ trāſac. l. ſi pro fundo. Quartꝰ pro herede qͥhꝫ locū vbi quis ē verꝰ heres. vel ſaltē iuſte ⁊probabil̓r hͦ putet. Sed nō hꝫ locū ī ſuis heredibꝰ. qꝛ quodāmo ꝯuiuēte eo hereditariūreꝝ dn̄i extimatur. l. ij. §. filiū. ff. pro here. C.pro here. l. nihil pro herede. ſꝫ ī extraneis heredibꝰ diſtingue. ꝙ aut res ē vicioſa. puta qꝛfurtiua vl̓ vi poſſeſſa. vl̓ res fiſci qͥ nullo tēꝑep̄ſcribi pōt. C. cōia d̓ vſucap. l. ia pͥdē. vel respupilli vl̓ res data p̄ſidi ꝯͣ. l. iul̓. repetundaꝝff. d̓ acqͥ. re. do. l. bone fidei. Et ſic heres generalis vel ſucceſſor ſpālis rei alicuiꝰ p̄ſcribere n̄pōt. ff. de publi. l. ſed hi. §. actionū hanc. Deqͦ vide. s. Preſcriptio. §. xliiij. Si ꝟo res nōē vicioſa. ſic dic vt. s. Preſcpͥtio. §. i. Quintꝰpro donato qui habet locū cū in vero non inopinione aliquid ē donatū bona fide. C. prodona. l. vlt. Itē ꝙ donatio teneat. qꝛ ſi paterdonat filio ⁊ decedat nō vſucapiet pro donato filius. qꝛ donatio nō valuit rōne patrie poteſtatis. ff. pro dona. l. i. §. i. ff. ꝓ here. l. ij. §. filiū. licet tn̄ rē alienā quis nō poſſit donare qͦad hoc vt dominiū trāſferatur in p̄iudiciuꝫveri dn̄i. qꝛ quod quis nō habet trāſferre nōpōt. C. de dona. l. ſi filius. Ualet tamē vt vſucapiatur. ff. pro dona. l. ſi is qui alienam. ⁊l. fi. de iurepatro. c. cura. Sextus pro derelicto qui habet locuꝫ in ea re que credebatura