Uotum. iii.CCCLIIII

nec cogitabat ꝙ aſſumebat impedimētū qͦ votū īplere nō poſſꝫ: ſic nō credo mortal̓r peccauerit. licet debeat dolere ꝙ votū īplere n̄ pōt.⁊ recōpenſare ī eo ī qͦ pōt. Potuit bn̄ forſitanpeccaſſe mortal̓r ex tardatōe: vt. jͣ. dica. Excipit̉ ab hoc ille qui religionē aſſumit. qꝛ n̄ peccat ſed meret̉. ⁊ pōt oīa vota ī iſtud ꝯmutareſi vult. Et ipſo iure erit ab oībꝰ abſolutꝰ ſinealia diſpēſatōe ⁊ aucͣte. vt nō. Inno. ⁊ Pa. inc. ſcpͥture. qꝛ pͥma obligatio videt̉ ꝯfuſa in poſteriori. Facit qd̓ no. in cle. ſi domū. de reli. ⁊vene. ſanctoꝝ.¶ Utꝝ p̄fati qui exn̄tes in talibꝰ impedimentis fecerunt aliqua vota teneant̉ implere ſb̓lato impedimēto tali. puta filiuſfa. poſtqͣꝫ factꝰ ē ſui iurꝭ vel vxor mortuo viro. ⁊ hmōi? ℟.Inno. ⁊ Hug. ⁊ multi alij tenēt ꝙ ſic. Pa. inc. ſcpͥture. eo. ti. dicit ſe dubitare ꝓpter. c. qͥdā⁊. c. placet. de ꝯuer. ꝯiu. vbi ptꝫ ꝙ maritꝰ qͥ intrauit religionē ꝯͣdicēte vxore reſtitutꝰ non tenet̉ ea mortua religionē intrare. qꝛ emiſit votū tꝑe inabili. gͦ idē erit ī filioſa. exqͦ ꝯmiſſione voti nō ꝯtulit ad tp̄s habile. Et ꝓ hͦ videtur tex. ff. de pollic. l. ij. ⁊ facit qd̓ no. ī. l. ſi n̄ ſorte. §. libertꝰ. ff. de ꝯdi. inde. Et hͦ dicit veriusPa. Sed ego diſtinguo. ꝙ aut votū erat ꝑpetuū. ⁊ tunc aut fuit irritatū ꝑ eū qͥ potuit. ⁊ſic ampliꝰ nō tenet̉ niſi ad id ad quod ſe potuit obligare. Et iſte ꝓprie ē caſus ī. d. c. quidā.⁊. c. placet. Nā reuocatus ille qͥ fecerat votuꝫreligionis ſine lnīa alteriꝰ ꝯiugis nō tenet̉ illo mortuo redire ad religionē: ſed ſoluꝫ viuere caſte. qꝛ illud potuit ꝓmittere .ſ. nō exigereEt iō ſeruare tenet̉. Aut votū ꝑpetuū nō fuitirritatuꝫ ab eo qui potuit. Et ſic dic ꝙ ſolutapria ptāte vel vinculo quo impediebat̉ tenet̉illud implere. ⁊ iſte ē caſus. c. ꝯſuluit. de conuer. ꝯiu. vbi vir īgreſſus religionē vxore ip̄mnō petete in vita: ea mortua cogit̉ ſtare ī religionē. Si ꝟo votū nō erat ꝑpetuū ſed tꝑale.ſic nō tenet̉: niſi intētio fuiſſet ad obligādū ſead tꝑ̄s illud faciendi in qͦ poterat ſe obligareSil̓r tenet̉ ſi qn̄ fecit votū intēdebat ſe obligare: ſaltē poſt ſoluta patria ptātem. Uel ſi remoto impedimēto ratificauit. vt ī. c. ij. ī tex. ⁊ī glo. eo. ti. Si ꝟo d̓ nullo iſtoꝝ cogitabat. ſꝫſolū de illo implēdo tꝑe pr̄ie ptātis. ſic ſi fuitirritatū nō tenet̉. Et ẜm hāc diſtinctōꝫ ꝯcorda opiniones ꝯͣrias.iij. quo ad obliIMNIgatōem. Et querit̉ vtꝝ omne votū licitū ſit obli

gatoriū? ℟. Ric. vbi. sͣ. ar. v. q. i. ꝙ ſicut ꝓmiſſio licita facta cū intētione obligādi ſe ⁊ ex deliberatōe ſi acceptet̉ ab eo cui fit. ⁊ qui ea acceptare pōt obligat ꝓmittētē. nō tm̄ ex p̄ceptolegꝭ diuīe ſed etiā legꝭ nature. ſic cū votū ſit ꝓmiſſio. vt. sͣ. dictū ē. ⁊ deꝰ illud acceptet cui fitiō eſt obligatoriū. extra de voto. c. licet. Fallithͦ ī qͣttuor caſibꝰ ẜm eūdē Ri. ibidē. Primꝰ ꝓpter impotētia implēdi. Un̄ ille qͥ vouit ieiuniū qd̓ ſine magno detrimēto corꝑis ẜuare n̄p̄t: ſi facultas adeūdi ſuꝑiorē deeſt ꝓpͥa aucͣtep̄t frangere. ẜm tho. ij. ij. q. lxxxviij. ar. ij Peccat tn̄ vouēs qd̓ ſibi ē impoſſibile niſi ſꝑet fieri poſſibile. Scd̓s ꝓpter aucͣtem diſpeſantꝭ.Intellige ſi ſubeſt legitima cā. al̓s no. vt ī. c.magne. eo. ti. ⁊ in glo. in. c. nō eſt. eo. ti. Tercius ꝓpter defectum ꝯditōis appoſite. xxxij. q.viij. c. nō ſolū. in fi. vl̓ ꝓpter defectū cauſe pͥncipal̓r mouētꝭ. puta ml̓ier fecit votū ieiunandi vt obtineret ſalutē filij. qͥ morit̉ non tenet̉.Quartꝰ caſus qn̄ id qd̓ tꝑe facti voti erat licitū factū ē illicitū poſtea. puta qꝛ fecerat votū ꝯtinētie an̄ mr̄imoniū poſt ꝯͣctū nō pōt licite denegare debitū petēti ⁊ hmōi. Et ꝓpt̓eadicit Tho. ī. iiij. ea. di. ꝙ qͥcqͥd votū fieri īp̄ediret ſi pn̄s eēt obligatōꝫ etiā voto facto aufert. Qd̓ bn̄ no. Adde. v. qn̄ irritat̉ ab eo quipt. vtputa plato. viro. tutore ⁊ hmōi.¶ Utrum votū de minori bono ſit obligatorium? ℟. Ri. vbi. s. ar. iij. q. ij. ꝙ nō. ſi ē cum excluſione ſtrictioris. Qd̓ limita verū qn̄ illudminus bonū non ē ſufficiēs ad ſalutē .ſ. ꝙ tūcnō teneat. Secus ſi eſt ſufficiēs ad ſalutē. qꝛtūc tenet qͣꝫtū ad illud. ſed nō qͣꝫtū ad excluſionē maioris boni.¶ Quādo teuet̉ quis votum implere? ℟. panor. in. c. nō ē voti. de voto. ꝙ ſtatī. niſi auc̄teſuꝑioris qui ſuꝑ hoc poteſt diſpenſare vt differat. ar. d. c. a ꝯͣrio. Ri. vero dicit ꝙ ſi ſtatimintendebat ſe obligare ſic ſtatim tenet̉. Si vero ad tempus ſic ẜm ꝙ ſe intendebat obligare faciat. Ego vero credo ſic diſtinguendū. ꝙaut quis ſicut vouebat ſic de impledo cogitabat. vl̓ ſtatim. vl̓ ad tempus. ⁊ ſic obligaturẜm ꝙ ſe obligare intēdebat qn̄ vouit. Si vero de tꝑe nō determinauit aut non cogitauit.aut ſi cogitauit. nō tn̄ ad illud ſe obligauitex voto. ſic diſtinguēdū etiā ꝙ aut differt. qͥadeuotius ⁊ quietius aut cōmodius tardādoſperat implere. ⁊ ſic nō peccat ſaltē mortalit̓.Et ſic intelligo glo. vera ī. d. c. nō ē. qͥ dicit ꝙī voto ſb̓ intelligit̉ ſi ꝯmode pōt quantum vtnō ſtatim teneat̉. ⁊ difficultas ſic ī iuramētoEE 4