UoluntasCCCLII

opponatur obex ex ꝑte recipientis.¶ Utꝝ iſtud ſacrm ſit de ncc̄itate? Rn̄. ẜm. s.Bo. ī. iiij. di. xxiij. ꝙ no. ſi tn̄ omittat̉ ex ꝯtēptū dānabile ē. ſecus ſi ex negligētia.¶ Utrū ſit iterabile? ℟. ẜm Tho. vbi. sͣ. ꝙ ſicſine iniuria etiā ī eadē infirmitate. dūmo ſitcaſus diuerſus. puta hydropicꝰ nūc ē in articulo mortis. poſtea euadit. ⁊ durāte infirmitate aliquo tꝑe lōgo iteꝝ venit ad articulummortis pōt iteꝝ ei dari. qꝛ ſtatꝰ ⁊ caſus ē diu̓ſus. licet ſit eadē infirmitas.bona vtꝝ ſufASficiat ſine bono oꝑe? ℟. vt. sͣ. Intētio. §. iiij.vn̄ dicit Amb̓. lxxxvi. di. c. nonſatis ē bn̄ velle niſi ſtudeas bn̄ facere. Facitar. c. i. de eo qui mit. in poſſ. ⁊ ī. c. cū aliqͥbꝰ. deſen. ⁊ re iudi. ⁊. l. promiſſor. §. cōſtituto. ff. deꝯſti. pecu. vide glo. ī. d. c. i.¶ Utꝝ volūtas hoīs duret pꝰ mortē eiꝰ? ℟. ꝙſic. pꝫ in. c. fi. de p̄cario. ꝙ non expirat morteꝯcedētis. ſecꝰ de bn̄placito. qꝛ illud expirat ꝑmortē. c. ſi tibi gratioſe. de reſcpͥ. li. vi. Et hecnota. qꝛ faciūt ad qōeꝫ. Iudex poſuit aliquēꝯfiniatum donec reuocaret. morit̉. an expiretꝯfiniū? dic ꝙ nō. ī. l. cēteſimꝰ. §. fi. ff. de ꝟ. ob.ꝑ Bal. ī pͥma ꝯſti. ff. ⁊ ī. l. i. C. de poſtu. ⁊ ꝑ ſalice. ī. l. ī emētis. C. de ꝯͣhen. emp. ⁊ ī. l. hec venditio. ff. de ꝯtrahē. emp. Itē ad qōem ꝙ pͥorclauſtralis non reuocat̉ morte abbatis. licetpoſſet reuocare qn̄ voluiſſꝫ. ⁊ ad p̄dicta ē tex.clarus. ī. d. c. ſi tibi gratioſe.¶ Quot modis d̓r volūtas bona? ℟. ꝙ voluntas accipitur tripl̓r. Primo ꝓ potētia anīe. ⁊ſic eſt bona ex virtute et habitu bono. bonū .n.ē qd̓ habet qualitatē bonā .i. topicoꝝ. Scd̓oaccipitur ꝓ habitu ſiue diſpoſitōe ſeu affectione volūtatis derelicto ex actu volūtatꝭ. ſiueex vſu. ⁊ hec bona vel mala ẜm actōnes. qꝛ tāles generātur habitꝰ vel diſpōnes qͣles ſuntactus. iij. eth̓. Tercio accipit̉ ꝓ actu ipſiꝰ volūtatis potētie. ⁊ iſte ē bonus ex ordine eiꝰ ſufficienti ad debitū finē. et vt hoc ſit qͣttuor requirunt̉. Primū ꝙ finis ſit bonus ī ſe. Secūdū ꝙ ſit ipſe finis melior his que appetūturꝓpter ip̄m. vn̄ dicit Aug. ix. de ciui. dei. c. iij.ꝙ qui laudant deū propter pecuniam nō hn̄tbonū finē neqꝫ bona voluntatē. Terciū ꝙ illaſint ẜm rōem rectā ordinabilia ⁊ apta ad talē finē ꝯſequendū. Quartū ꝙ voluntas ordinātis rōne regulata ordinet vel velit bona ingenere indrn̄tia ad bonū finē. al̓r his deficiē-

tibꝰ nō erit bona volūtas. hec ex. s. Bo. in. ij.di. xxxviij. q. i. ar. i.¶ Utꝝ vnius ſolius bone volūtatis ſit vnusſolus finis? ℟. ꝙ ſic .ſ. principalis. vn̄ ſciendūꝙ actus pōt habere plures fines tripl̓r. Primo ꝙ vnus ſit ſub altero et ꝓpter illū Secūdo ꝙ vnus ſit pͥncipalis finis. alter nō pͥncipalis. ita tn̄ ꝙ nō pͥncipalis nō refert̉ ad pͥncipalē. Tercio ꝙ vterqꝫ ſit pͥncipalis. Exemplū de eo qui vadit ꝓ diſtributōibꝰ ad eccleſiā. quia aliqn̄ intēdit pͥncipaliter dei honorem. ⁊ cū hoc ſimul habere pecuniā illam adhoc vt ad dei honore illā diſtribuat. vel ī alios vſus licitos ꝯuertat. Aliqn̄ intēdit dei honorē. ⁊ vult ſimul acquirere pecuniā. ita tn̄ gacquiſitionē pecunie nō redegit ad honoremdei. nec etiā pecuniā illam fine pͥncipalē ſtatuit. qꝛ eam ꝓpter ſe nō diligit. qꝛ etiā ſi nō daretur iret. nec ꝓpter eā habendā aliquid ꝯtradeū ꝯmitteret. Aliqn̄ intēdit deo placere. ⁊ ſimul etiā pecuniā acquirere. vt poſſit theſauꝝſuum augere ⁊ ī eo delectari. Primo mō iread eccl̓iam eſt meritoriū. ⁊ ꝑtinet ad bonā voluntatē. Scd̓o mō nō eſt bone volūtatis loquēdo formaliter. nō tamē ei ſic repugnat qͥnin ea ſtare poſſit. Eſt em̄ ibi pctm̄ veniale nōmortale. Et hoc eſt quod dicit Aug. li. confeſſ. Minus te amat qui tecū aliquid amatquod nō ꝓpter te amat. Tercio mō eſt ꝯtrabonaꝫ voluntatē. qꝛ nemo pōt duobus dn̄isſeruire Mat. vi. Cū em̄ ſit vnū ſolum veruꝫbonū quod quietat humanū deſideriū. oportet ꝙ volūtas ad hoc vt ſit bona ⁊ recta ſtatuat ſibi vnicū finē vltimū. Hec ex s. Bo. ī. ij.di. xxxviij. ar. iij. q. i.¶ Utꝝ bonitas actual̓ voluntatis addat alquā bonitatē ſuꝑ bonitatē ipſius habitꝰ grevide s. Intētio. §. v.¶ Utrum teneamur ꝯformare voluntatē noſtra volūtati diuine ī volito? ℟. fuit diuerſaint̓ theologos opinio ī i. ſen. di. vl. Sꝫ iſtavidet̉ mihi verior .ſ. ꝙ teneamur ꝯformare qͣꝫtū ad illa volita q̄ expͥmunt̉ a deo ſigno p̄cepti in lege explicite vel implicite. vel q̄ nobismanifeſtaret ſic velle de p̄cepto. Sed qͣꝫtuꝫad alia ꝯſiliū ē nō p̄ceptū. ꝯſiliū dico ſi ſuntexp̄ſſa ſb̓ ſigno ꝯſilij tacite vel exp̄ſſe. Si ꝟono ſunt exp̄ſſa. nec etiā de ꝯſilio tenemur. niſi ꝯueniat nobis illud velle. ſicut dicit Aug.in ench̓. c. lx. Aliquādo inquit bona voluntate vult hō qd̓ nō vult deus. Sicut bonꝰ hōvult patrē viuere quē deꝰ vult mori. ⁊ glo. illa ſupͣ pͣsͣ. q̄ dicit. Cōr tortū hꝫ hō qͥ nō vultEE 2