Uidua
¶ Quidā ſunt vicarij qͥ ꝯſtituunt̉ ad om̄ia incumbētia p̄lato nō ſolū reſpectu cure. ſꝫ etiamreſpectu oīm incūbentiū. ⁊ eſt dr̄ia inter iſtosꝓprie. ⁊ officialeſ ep̄oꝝ. qꝛ officiali ſolū cōmitrit̉ cognitio caꝝ totiꝰ dyoceſis. nō aūt inquiſitio: correctio exceſſuuꝫ amotio a bn̄ficijs. niſiſpecial̓r ſit ei cōmiſſuꝫ. Uicarij aūt generalesoīa hec pn̄t. excepta bn̄ficioꝝ collatione. vt inc. cū in generali. eo. ti. li. vi. ſꝫ in italia rara eſtdria. ⁊ iō videat̉ eoꝝ cōmiſſio vt ſciat̉ aucͣtoritas. ⁊ iſtos ꝯſtituit ep̄s ſine cōſenſu capl̓i. ẜmHo. allegat. c. ea noſcit̉. de his q̄ fi. a p̄la.¶ Utrum vicarij tꝑales .ſ. ſcd̓i tercij ⁊ qͣrti poſſint aliū vicariū inſtituere? ℟. ꝙ nō. extra eo.ti. c. clericos. Fallit in archipb̓ro: qͥ cū ſit vicarius ep̄i in ſpūalibꝰ. de of. archip̄. c. miniſteriūaliū tn̄ vicariū p̄t inſtituere. vt ibideꝫ d̓r. Etintellige nō poſſe niſi ſpecial̓r eis cōmittat̉¶ Utrū p̄lati poſſint vices ſuas alicui cōmittere ſub annuo cenſu? ℟. ꝙ non ſine ſymonia.extra. ne pͦ. vi. ſu. c. i. ij. ⁊. iij. qꝛ ſicut ꝓ cōmiſſione iuriſditiōis nō licet reciꝑe certam pecunieqͣntitatē. ita ml̓to minꝰ licet reciꝑe quota ꝑtēꝓuentuū ẜm Ho. bene p̄t vicario tale ſalariūꝯſtituere. īmo ad hͦ tenet̉. xij. q. ij. charitatem.habet etiā talis vicariꝰ ius petēdi ſibi aſſignari ꝯgruā portionē de redditibꝰ eccl̓ie: ex quibꝰcōmode poſſit ſuſtētari. extra eo. ti. c. ad hͦ ẜmHo. Et id̓o poſſet dicere. Ego do tibi ꝓ ſalario tuo centū. ⁊ totū lucrū dabis mihi de exercitio iuriſditiōis ẜm Inno.¶ Qui ſunt caſus in qͥbꝰ licite ꝑ aliuꝫ deſeruit̉eccl̓ie? ℟. ꝙ ml̓ti .ſ. ſi parochia ſit lata. ſi cecidit in infirmitatē ſine ſua culpa debilitateꝫ vl̓deformitatē. vl̓ neceſſitas abſentandi. ſeu vtilitas eccl̓ie ⁊ hmōi. Et de hoc habes s. Clericus. vij.ꝓprie ex ſignifica¶ MEcione vocabuli:Vſeu ẜꝫ ethimologiā d̓r q̄libꝫ mulier ſine viro: etiā ſi nunqͣꝫ virumhabuiſſet qͣi ſine duitate. ⁊ d̓r a vi qd̓ ē ſine. ſic̄vecors .ſ. ſine corde. ita dicit tex. in. l. malū. §.viduas. ff. de ver. ſig. ⁊ tex. in. c. vidua. xxxiij.di. ⁊ Gracianꝰ ibi qͥ vult ꝙ dicat̉ illa cuiꝰ maritus mortuꝰ eſt. Debet intelligi ex cōi vſu loquēdi. Et ītellige ſi ab eo fuit cognita. al̓s nō.vt ibi. Et iō in qͣcūqꝫ materia etiā penali vſusloq̄ndi p̄fert̉ ꝓprio ſignificato ꝟboꝝ: ſiue propriū ſignificatū eliciat̉ ex ethimologia ſeu exdiffinitione: ſiue ex auc̄te iurꝭ. l. libroꝝ. §. ꝙ tn̄caſſius. ff. de le. iij. ⁊. l. cū de lanionis. §. aſiam.
.ff. de fun. inſtruc. inſtru. qꝫ le. ⁊. l. labeo. ff. deſuꝑ. le. no. Bar. in. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur.Et Inno. in. c. olim. de ver. ſig. ⁊ glo. in. c. nōnulli. de reſcrip.dicit̉ ville cuIIICOSſtos. ⁊ q̄ fructiEbus ꝑcipiēdis ⁊ colligēdis imponitur. ff. de inſtito. l. ſi cū villico.¶vtrū ſitNAICatlO pccacū.℟. ꝙ ad ſatiſfactionē animi irati⁊ in malū ꝓximi ſolū nūqͣꝫ licet.īmo eſt pctm̄ mortale. xxiij. q. iiij. ſicut eccleſia⁊. c. ꝙ xp̄s. ⁊. c. ea vindicta. Si vero fit ex zeloiuſticie ⁊ ad correctionē pctōrū. ⁊ ab eo qui exofficio poteſt ſic meritoria eſt. vt in dictꝭ. c. etq. v. nō vos.¶ Utrū aliqͥs poſſit vindicare ſuā iniuriā? ℟.Ho. ꝙ no. etiā ſi ſuꝑiorē n̄ hꝫ. vn̄ licet pͥncepsnon ſubſit legibꝰ. l. digna vox. C. de legibꝰ. tn̄ip̄e delegat. de iudi. c. i. qͣꝫuis ip̄e punire poſſetEt ſic intellige ⁊ limita. c. olim. el. i. de reſtitu.ſpo. c. ſignificaſti. el. ij. de homi.Aq que ē filia¶ OlENIdauaricie.vide Rapina.ẜm RiVlIINia Scardusin. iiij. di. xxxiij. dupliciter ſumitur. Primo mō improprie ꝓ integritate carnis. ⁊ ſic qͥlibꝫ naſcit̉ ꝟgo. ⁊ iſtudnō eſt ꝟtus. Scd̓o mō ꝟginitas ſumit̉ ꝓ habitu qͦ volūtas determīat̉ ad reſpuēdū promꝑte ⁊ facil̓r oēm delectatōeꝫ venerea ec licitaꝫ.vt mens liberiꝰ ſpūalibꝰ vacꝫ. qꝛ vt d̓r. i. Coꝝ.vij. Uirgo cogitat q̄ dn̄i ſunt. vt ſit ſctā corꝑe⁊ ſpū. ⁊ hec ē virtꝰ. Et diffinit̉ ab Augu. ij. denup. Uirginitas ē in carne corruptibili incorruptōis ꝑpetua meditatio .i. ꝙ ꝟgo dꝫ gererein ꝓpoſito. vt in hͦ ꝑſeueret ꝑpetuo. Et ex hocptꝫ ꝙ integritas carnis nō ē de eſſentia ꝟginitatꝭ. ſꝫ eſt q̇dā eiꝰ decor accidental̓ extrinſecusexn̄s q̄ ꝑdi p̄t ſine diminutiōe ꝟtutꝭ ꝟginitatꝭvt ptꝫ. xxxiij. q. v. in pͥn. ⁊. c. tolerabiliꝰ.¶ Utrū ꝟginitas ſit ꝟtus ſpecial̓? ℟. ẜm Ri. 1vbi s. ꝙ nō. ſed addit vltra caſtitatē ꝯiugaleꝫſtatū ꝑfectiōis. ⁊ magꝭ placet qͣꝫ opinio illorūqͥ volūt ꝙ ſit virtꝰ ſpecial̓. qꝛ ſic ſeq̄ret̉ ꝙ virtuſamitti poſſet ſine pctō. nec valet rn̄ſio ꝙ votūrequirit̉ in ꝟginitate. qꝛ nō eſt verū. ſed beneꝓpoſitū: qd̓ tn̄ poſſet mutari ſine pc̄to alijſoccurrentibꝰ de nouo.