Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Teſtamentum

vſqꝫ ad tale tempꝰ. vel ꝙ nubat tali: vl̓ noͣ nubat tali: ⁊ hmōi. Sed ſi teſtator vult in hmōiheredē obligare efficaciter adijciat penaꝫ heredem dānando in legato p̄ſtando cauſa pene. puta. petre heres meus dato. c. ticio. ſi talequid nō feceris ⁊c̄. qꝛ ſic tenebit tale legatuꝫ.dūmodo qd̓ precipitur nō ſit impoſſibile. velturpe. vel contra leges. Inſtit. de lega. §. penequoqꝫ. Cuius expenſis ſeruus fugitiuꝰ legatus ſitq̄rendus? ℟. Pa. in. c. indicante. de teſta. glo.in. l. cū ſeruus. ff. de le. i. diſtinguit qͣttuor tꝑaPrimū teſtamēti. ⁊ ſi tunc erat in fuga. ſic expenſis heredis. intellige ſi longe abſens erat.ſic ⁊ de alia re legata dicimꝰ. vt in. l. cum res..ff. de le. i. ſecus ſi prope. Scd̓m tꝑs poſt teſtamentū ⁊ ante mortē teſtatoris. ⁊ ſi tūc fugit expenſis legatarij. Terciū poſt mortē teſtatoris⁊ ante aditaꝫ hereditatē. ⁊ ſi tunc fugit culpaheredis. ſic tenet̉ ad extimationē heres. ſi ſineculpa nō tenet̉: niſi ꝑueniat ad eiꝰ manus Etidem dic in. iiij. tꝑe .ſ. poſt aditaꝫ hereditatē.Rō. qꝛ ſicut heres liberat̉ interitu rei relicte. ītellige qn̄ res debet̉ in ſpecie nō in genere vl̓ inquantitate. l. ꝙ te mihi. ff. ſi cer. pe. ſic ⁊ in fuga ſerui ſine ſua culpa liberat̉ Sed in pͥmo caſu videtur teſtator ſic voluiſſe. De detractione falcidie trebellianice ⁊ legiti14me. vide sͣ. Legitima. ⁊ ſic diuide hereditatēin xij. vncias. ⁊ qͥ debet hr̄e legitimaꝫ accipietquattuor vncias pͥmo. Si poſtea debet reſtituere alteri hereditatē detrahet quartā ꝑteꝫ .ſ.duas vncias. ⁊ ſic medietate reſtituet: vl̓ qͣrtāfalcidiā. ⁊ quō ceſſat videsͣ. Legitima. Utrum inſtitutꝰ heres in certa re poſſit detrahere trebellianicā? ℟. ꝙ nō. ſed ſolū heresvniuerſalis. ita conſuluit Bald. ꝑ. l. primaꝫ..ff. ad. l. fal. ⁊ recitat Pa. in. c. raynutius. de teſta. ⁊ intelligit heredem vniuerſalē: nō ſolumqui inſtituit̉ in ſolidū. ſꝫ etiā ille qui inſtituit̉in certa quota hereditatis. ſicut videmꝰ de falcidia que detrahi pōt ꝑ heredē ꝯſtitutū in dimidia portione hereditatis. vt ꝓbat̉ in. c. raynaldus. extra eodē. De executoribꝰ teſtamētoꝝ. vide Executor16 In quo differt teſtamentū a codicillo? ℟. ꝙin octo. Primo. qꝛ in codicillis nō poteſt fieri recta inſtitutio. ſed tm̄ fideicō miſſaria. ſecꝰin teſtamēto. Scd̓o ꝙ ꝑ codicillū nō admittitur hereditas heredi inſtituto ꝑ teſtamētuꝫniſi in vno caſu. qn̄ in codicillo dicit heredeꝫinſtitutū non mereri voluntatē ſuam. qꝛ tunctanqͣꝫ indigno aufert̉ hereditas. ſiue ſit ſolus

hęres. ſiue ſit vnꝰ de pluribꝰ. Ideꝫ dico de oībus. ſi ſic dicat omēs nō mereri. l. diui ſeuerꝰ⁊ Antoniꝰ. ff. de addi. lega. In reliquis verofideicōmiſſis vel legatis in teſtamēto bene poteſt ꝑ codicillū adimere. inſti. de adop. lega. ꝑtotū. Tercio ꝙ exheredatio nō poteſt fieri percodicillū. inſti. de codicil. §. codicil. Quartoheredi pure ꝯſtituto in teſtamēto nō pōt ꝯditio adijci in codicillo: q̄ obſit ſibi. inſtituta d̓codicillis. §. ⁊ directo. Quinto qꝛ heredi inſtituto in teſtamēto nō p̄t fieri ſubſtitutio directa in codicillo. licet facta trahat̉ ad fideicomiſſariā. qꝛ videt̉ teſtator rogare inſtitutum:vt hereditatē reſtituat illi quē ī codicillo ſubſtituit ei. l. ſceuola. ff. ad treb. Sexto qꝛ in codicillo ſufficiūt qͥnqꝫ teſtes: etiā nō rogati. C.de codicil. l. vl. Fallit hoc in codicillo ceci. dequosͣ. §. i. ſed in teſtamēto. vij. rogati. ⁊ in codicillo teſtis nō pōt eſſe mulier. ſꝫ nō in teſtamento. l. qͥ teſtamēto. §. mulier in teſtamēto..ff. de te. Septimo qꝛ pōt qͥs decedere pluribꝰcodicillis relictis validis: niſi ſibi ꝯtradicant.ff. de iure codi. l. diui ſeuerus. ſed nō pluribꝰteſtamētis. Octauo. qꝛ ſi qͥs duꝫ eſſet filiuſfamilias fideicomiſſum in codicillis reliquerit⁊ poſtea pater familias deceſſerit eadē volūtate durante valebūt codicilli. Hoc aūt eſſe nōpoterit in teſtamēto. ff. de le. iij. l. i. §. ſi filiuſfa.Ex quibꝰ ptꝫ ꝙ codicillus eſt quedaꝫ ſine inſtitutione diſpoſitio vltime volūtatis. quia ſicut teſtamentū. ita codicillus morte ꝯfirmat̉.C. de cadu. tol. l. vnica. Utrū heredis inſtitutio poſſit comitti ī alterius volūtate exp̄ſſe? ℟. ꝙ nō. īmo oportet ꝙore ꝓprio nomē heredis exprimat. vel ꝑ propria ſcripturā. l. hac ꝯſultiſſima. ⁊. l. iubemusC. eo. īmo tenuit Io. an. in addi. ad Spe. eo.ti. poſt Albertū papienſem. Ꝙ ſi qͥs ad interrogationē alterius. puta dicetis: vis talem inſtituere heredē. Rndeo ſic nō valere teſtamētū. qͣꝫuis glo. in. d. l. iubemus. teneat ꝯtrariū.tenet̉ tn̄ in. c. cū tibi. eo. ti. ꝙ d̓ eqͥtate canonicavaleret. Limitant hͦ diſtinguendo. Bar. Inno. ⁊oſt. in. c. cuꝫ tibi. eo. ti. ꝙ aut cōmittit̉in volūtate heredis .ſ. an voluerit eſſe heres vl̓ne. ⁊ ſic valet. l. verba hec. ff. de ꝯdi. inſti. Autcōmittit̉ in volūtate alteriꝰ ab herede exp̄ſſe.vtputa. inſtituo heredē quē ticius voluerit. ⁊ſic nō valet. ff. de here. iuſti. l. ſi qͥs ſemproniū.⁊. l. captatorias. Si tn̄ qͥs ita diceret. cōmitto oīa bona mea arbitrio ticij vel diſpoſitioniticij: valet. ⁊ ticius tenetur diſtribuere ī piascauſas. In quibꝰ habemꝰ regulaꝫ iurꝭ hūani