TeſtamentumCCCXLIII
Oꝓprieē exEMPlal primctuꝫſumere d̓ eo qͥ temptat̉ ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. xcv.¶ Quō temptat qͥs deū? ℟. duobꝰ modis .ſ. ꝟbis ⁊ factis. verbis qn̄ deo in orone colloquit̉⁊ petit ea intentione vt exploret dei ſciam autptātem ſeu voluntate: ⁊ inde experimētum ſumat. Factis ꝟo temptat deū qn̄ ꝑ ea q̄ facit intendit exꝑimentū ſumere diuīe ptātis ſapīe vl̓pietatis. ſꝫ qͣſi interp̄tatiue deū temptat: qͥ ⁊ ſinō intendat exꝑimētū ſumere de deo: aliquidtn̄ petit vel facit ad nihil aliud niſi ad ꝓbandū deū. Qd̓ veꝝ eſt qn̄ ſine neceſſitate vl̓ vtilitate hoc facit. qꝛ in neceſſitate vl̓ pro vtilitateqn̄ qͥs ſe cōmittit deo in ſuis orōnibꝰ: aut factꝭnō eſt temptare deū. ſicut. ij. Paral̓. xx. Cū ignoramꝰ qͥd agere debeamꝰ ad te ſunt ocl̓i nr̄i.Et iō dicit glo. Matth̓. iiij. Deū temptat qͥhn̄s qͥd faciat ſine rōe cōmittit ſe ꝑiculo experiens vtrū liberari poſſit a deo.¶ Utrū temptare deū ſit pctm̄? ℟. ꝙ ſic. qꝛ p̄ſupponit ignorantia ⁊ dubiū de diuina perfectione. Nullus em̄ p̄ſumit temptare eū de cuius excellentia eſt certꝰ. ⁊ cū temptare iſto moꝑtīeat ad dei irreuerētiā opponit̉ directe religioni. Et ſic eſt graue pctm̄. minꝰ tn̄ qͣꝫ ſuꝑſtitio. qꝛ temptās ꝓteſtat̉ tm̄ dubitationē verbovel facto. ſed ſuꝑſtitioſus ꝓteſtat̉ errorē factovt ptꝫ sͣ. Suꝑſtitio. §. i. Si ꝟo exꝑimentuꝫqͥs ſumat de ꝑtinētibꝰ ad dei ꝑfectionē ſoluꝫ.vt alijs demonſtrꝫ. hͦ nō eſt tēptare deū. ſi ſubeſt neceſſitas iuſta vl̓ pia vtilitas: ⁊ alia q̄ adhͦ ꝯcurrere debent. ſicut apl̓i petierūt in nomīexp̄i facere ſigna. Actu. iiij. vt infidelibꝰ innoteſceret ꝟtus xp̄i. Itē no. ꝙ dupliciter quis petit ſignū a deo. Primo explorādo dei poteſtatem. aut dicti eiꝰ veritate. ⁊ hͦ eſt tēptare deuꝫ.Scd̓o vt inſtruat̉ qͥd ſit circa aliqd̓ factū placitū deo. ⁊ hͦ nō ꝑtinet ad dei temptationē: qn̄tale quid ꝑ ſacra ſcripturā nō eſt reuelatū: autꝑ ſanctos ſeu ꝑ eccl̓iam.Eſtamentumeſt volūtatis noſtre iuſta ſententia de eo ꝙ quis vult poſt mortēfieri cū heredis inſtitutōe. vt habet̉ in. l. i. iuncta glo. ff. de teſt. vn̄ bene dicit iuſta ſnīa. qꝛ ſieſt iniuſta. puta vult exheredare filiuꝫ ſine cānō eſt ſeruāda. xiij. q. ij. ſi qͥs. Aut ſi precipiatcorpꝰ ſuū iactari in mare. ff. de ꝯdi. inſti. l. qͥdāſuo teſtō. vl̓ ꝯtra bonos mores aut pietatē aut
verecundiā. l. ꝯditiōes. ff. de ꝯdi. inſti. ⁊. l. filius. ibidē. Itē oportet ꝙ inſtituat̉ heres. qꝛ ſine eiꝰ inſtitutiōe nō erit teſtm̄. vt inſti. de leg..§. ante heredis. Et ſic differta codicillo. qꝛ ꝑcōdicillū nō pōt dari hereditas vl̓ adimi. inſti. de codicil. §. codicill̓¶ Quis p̄t facere teſtm̄? ℟. ꝙ qͥcūqꝫ nō ꝓhibetur. Et qͥ ꝓhibent̉? ℟. ꝙ. xix. genera ꝑſonaruꝫPrimo furioſus ſeu mēte captꝰ qui nō hꝫ lucida interualla. c. fi. de teſta. l. furioſuꝫ. C. qͥ teſta. fa. n̄ po. Scd̓o ſurdꝰ ⁊ mutꝰ a natiuitate.ſecꝰ a caſu. ⁊ ſcit ſcribere. l. diſcretꝭ. C. qͥ teſt. fa.nō po. Tercio nō valens articulate loqͥ. ita vtnō poſſit expͥmere nomē heredis nec ſcribere.l. iubemꝰ. C. eo. ti. Quarto impubes. inſti. qͥbꝰnō ē ꝑ. fa. teſta. §. p̄terea. Quīto filiuſfamiliaſniſi de caſtrēſi peculio vl̓ qͣſi. vt ī. c. lꝫ. de ſepul.li. vi. ⁊. l. pe. C. qͥ teſta. fa. non poſ. qd̓ limita vtsͣ. religio. §. lvi. Sexto ꝓdigꝰ cui ē interdictaa iudice bonoꝝ admīſtratio. l. is cui. ff. eo. ti.Sꝫ teſtm̄ an̄ factū valebit. vt ibi. Septīo danatꝰ ad mortē naturalē vl̓ ciuilē vt ſunt deportati. etiā ſi fugiūt de māu iudicū. vt. ff. eo. ti. l.eiꝰ. ⁊ qd̓ ibi no. ⁊. l. qui vltimo ſupplicio. ⁊ ibiBar. ff. de penis. Secꝰ ſi eēt dānatꝰ ad penaꝫinferiorē. Octauo maīfeſtꝰ vſurariꝰ niſi p̄ſtetpͥus cautione ẜm formā. c. qͣꝫqꝫ. de vſu. lib̓. vi.Nono excōicatꝰ ẜm aliqͦꝝ opi. quā ſequit̉ gloſa in. c. decernimꝰ. de ſen. ex. li. vi. Sꝫ ꝯtrariuꝫcōiter tenet̉. Decimo ẜuꝰ. xiij. q. ij. illud. ⁊. l. filius. ⁊. ff. eo. ti. Undecīo qͥlibet religioſus qͥ ꝓfitet̉ tria vota ſub̓alia. vt in. c. ij. de teſta. xij. q.ij. nō dicatꝭ. Secꝰ de alijs: vt ſunt heremite:hmōi. xix. q. vl. §. ecce paulꝰ. Duodecimo hereticꝰ. qꝛ oīa bona ſua ſunt ꝯfiſcata ip̄o iure. c.cū ẜꝫ leges. de here. li. vi. Terciodecimo dubius de ſtatu ſuo .ſ. an ſit ī eo ſtatu in quo teſtaripoſſit vl̓ ne. l. de ſtatu. ff. eo. ti. Exēplū captꝰ alatronibꝰ dubitat an̄ ſit ẜuꝰ vl̓ liber. vt in. l. i. īpͥn. ff. de le. iij. Quartodecīo obſides. intelligede ill̓ xp̄ianis apud infideles datꝭ. aut de illisqͥ erat captiui ppl̓i romani. non aūt de obſidibus qͥ dant̉ ab vna ciuitate ad aliā. vt legit̉ etno. in. l. obſides. ff. eo. ti. Quītodecīo dānatꝰob carmē famoſuꝫ ſeu libellū ī iniuriā alteriꝰ.qꝛ etiā infamis efficit̉. vt ī. l. is cui. §. ſi qͥs obcarmen. ff. eo. ti. Bar. tn̄ ibidē ⁊ cōiter tenet̉ ꝙex alia cā īfames n̄ ꝓhibent̉ teſtari. Sextodecimo reꝰ crimīs leſe maieſtatꝭ. l. qͥſqͥs. C. ad. l.iul̓. ma. vi. q. i. §. veꝝ. Decīoſeptīo q̄ eſt apudhoſtes captiuꝰ. ſ. eiꝰ. ff. eo. ti. Intellige iſtud d̓hoſtibꝰ romāi imꝑij. Decīooctauo vtroqꝫ carens lumīe. Hodie tn̄ teſtat̉ dūmō ſeruet qd̓