Statutum

regalia. puta: qꝛ hꝫ dn̄m ſuꝑ ſe nō p̄t. Un̄ maior ꝑs ſcholariū n̄ p̄t obligare vnū ſcholarē vl̓diſponere d̓ rebꝰ ſuis. vt no. glo. in. l. ij. C. q̄ ſitlō. ꝯſue. niſi forte ẜm qd̓ no. Bar. in. l. iiij. ff. d̓re iudi. qn̄ vniuerſitas eſſet obligata. ⁊ nō eſſꝫſoluēdo: qꝛ tūc poſſet ponere collectā ſingulisvt eſt glo. no. in. l. i. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniuer. Itē n̄ſolū cā neceſſitatꝭ: ſꝫ etiā pietatis. vt in. d. c. fi.Itē ẜm Inno. ⁊ cōiter docto. etiā in caſu vtilitatis. ⁊ ꝓbat̉ in. c. i. de his q̄ fi. a ma. par. cap.Ex mera em̄ volūtate n̄ p̄t diſponere de iuribꝰalteriꝰ. vt no. glo. in. d. c. cū oēs. ⁊ Inno. ibidē⁊ Ioh̓. an. in regula. qd̓ oēs tagit. li. vi. ī mercurialibꝰ. Sꝫ ego limito veꝝ in piudiciū. ſꝫ ībonū ⁊ vtilitatē bn̄ poſſet. qꝛ maior ꝑs ficte repſentat totū. l. aliud. §. refert̉. ff. de regͦ. iur̄. ⁊. l.qd̓ maior. ff. ad munici. Itē aduerte ẜm Pa.in. d. c. cū oēs. ꝙ ſi diſpoſitio fit in damnū vl̓dedecꝰ vniuerſitatꝭ vl̓ pͥuate ꝯſuetudinis vnꝰſolꝰ p̄t reſiſtere. vt in. d. c. fi. ⁊ no. Inno. in. c.accedentibꝰ. de pͥuil̓.¶ Sꝫ qͣro qͦt de vniuerſitate debeāt ꝯuenire vtactꝰ valeat? ℟. Pa. in. d. c. cū oēs. ꝙ cōis ſnīacanoniſtaꝝ ⁊ legiſtaꝝ eſt vt ſaltē due ꝑtes vniuerſitatꝭ ꝯueniat. vt i. l. nulli. ff. ꝙ cuiuſqꝫ vniu̓ſi. ⁊. l. noīationū. C. de decu. Et ex his duabꝰꝑtibꝰ maior pars debet ꝯſentire. Ita ſentit Inno. in. c. ij. d̓ no. ope. nū. ⁊ Bar. in. l. oēs ppl̓i.ff. de iuſti. ⁊ iur̄. de hͦ videsͣ. Electio. §. vi.¶ Sꝫ qͥd ſi nō ꝯueniūt due ꝑtes? ℟. Pa. ī. d.c. cuꝫ oēs. opi. canoniſtaꝝ eſt. ꝙ ſi eſt aliqͥs adquē ſpectat ꝯuocatio vniuerſitatꝭ ⁊ ad mādatu eiꝰ nolūt ꝯuenire: ꝙ tūc poſſunt explicare qꝯuenerūt. licet nō ſit maior ꝑs collegij. hͦ voluit Inno. in. c. i. d̓ ma. ⁊ obe. ⁊ in. d. c. ij. qꝛ nolētes venire faciūt ſe alienos. vt ī. c. cū nob̓. deelec. ⁊ ſic nō cōputant̉. Si ꝟo nō eſt aliqͥs adquē ſpectat officiū ꝯuocādi: tunc ſi inſtat tꝑstermini p̄fixi vniuerſitati ad actꝰ expeditionēminor ꝑs p̄t ꝯuocare maiorē. ⁊ nolēteꝫ venirep̄t explicare. qꝛ minor ꝑs nō debet priuari iureſuo ꝓpter negligētiā vl̓ ꝯtemptū maioris ꝑtiſvt no. in. c. in cauſis. de elec. ⁊ in. d. c. cū nobiſ.Si aūt terminꝰ n̄ eſt ꝑfixꝰ: tūc oꝑtet ſint dueꝑtes. Tercia tn̄ ꝑs poterit agere de ꝯtēptu. vtꝓbat̉ in d. c. ij. ⁊. c. in cauſis. ⁊. d. l. noīationū.Et hͦ tene. licet legiſte aliter dicāt.¶ Qūo ſtatutū debet interp̄tari? ℟. Pa. in. c.14cū dilectꝰ. d̓ ꝯſue. ꝙ vt euitet̉ correctio legꝭ ſeuiurꝭ cōis debet latiſſime vl̓ ſtrictiſſime īterptari ſic̄ electio capit̉ ꝓ ꝯfirmatōe. in. d. c. cū dilectꝰ. nō tn̄ talit̉ ꝙ ꝟba improprient̉ vt iuri cōiꝯueniant. Facit qd̓ no. Bar. in. l. p̄tor ait. ff. de

dam. infec. Qd̓ limito qn̄ v̓ba ſunt clara. ſedvbi v̓ba ſunt dubia vl̓ habēt ml̓tiplices intellectꝰ. tūc debemꝰ facere interp̄tatōeꝫ ⁊ ītellectūetiā impropriū vt minꝰ recedamꝰ a iure cōi qͣꝫfieri p̄t. vt no. in. d. c. cū dilectꝰ. ⁊ in. l. ij. C. denoxa. vide ꝑBar. in. d. l. oēs ppl̓i. ita tn̄ ꝙ aliqͥd operet̉ ⁊ aliqͥd addat ad ius cōe. etiā qn̄ eſtẜm ius cōe ẜm Pa. ⁊ doct. in. c. ex ꝑte. de ꝟ̓bo.ſiḡ. Facit. c. ſi papa. d̓ pͥuil̓. vbi ꝟ̓ba d̓bēt aliqͥdoꝑari. dicit tamē Bar. in. l. iiij. §. p̄tor ait. ff. dedam. infec. ꝙ ſi ſtatuto cauet̉. vt citato fiat adꝑſona ſi reꝑiri p̄t ꝙ ꝓ nll̓o ẜuit. ſꝫ tūc dicas plꝰtimeri ſolet ꝙ ſpēalitet cauet̉ qͣꝫ ꝙ generaliter.¶ Sꝫ nūqͥd debet ſtricte interptari qn̄ generaliter loquit̉ vt aliꝰ lucret̉? ℟. ꝙ nō. ar. l. ꝓſpexitff. qͥ ⁊ a qͥbꝰ. ſꝫ vbi agit̉ de diminutōe patrimonij. ſic debet ſtricte interptari ne aliꝰ iniuſte incurrat damnū. vt plene no. in. d. l. oēs ppl̓i. ⁊videt̉ tex. in. d. c. cū dilectus. ⁊ in. d. l. ij. C. denoxa. ⁊ Pa. in. c. ꝯſtitutꝰ. de reſti. in integͣ. hͦ ſequit̉ Bar. in. l. ſancimꝰ. C. in qͥbꝰ ca. in integͣreſti. nō eſt ne.¶ Utꝝ verificet̉ in caſu ficto? ℟. Pa. in. c. cuꝫdilectꝰ. d̓ cle. nō reſi. ꝙ ſi ſtatutū loquit̉ ⁊ diſponit ī materia iurꝭ cōis. in qͣ caſus fictꝰ equipat̉vero. vtputa ī caſu in qͦ nō reſidēs habet̉ ꝓ reſidēte. vt in. d. c. cū dilectꝰ. ſic verificat̉ qꝛ ꝯſtitutio diſpones regulariter id qd̓ ius debet recipere oēs limitatōes iurꝭ. Facit. d. c. cū dilectꝰ.⁊ clariꝰ. c. ad audientiā ibidē. Si ꝟo ſtatutūeſſet ꝯtra ius vl̓ p̄ter ⁊ odioſū. tūc nō verificat̉ī caſu ficto. ſꝫ ꝟba debēt intelligi ꝓprie .i. in ſuoꝓprio ſignificato. ⁊ ſic intellige. l. iij. §. hec verba. ff. d̓ neg. geſt. ⁊. c. in nr̄a. de iur̄iura. Et fac̄qd̓ no. Bar. in. d. l. oēs ppl̓i. Facit. l. ij. C. denoxa. ⁊. c. ex ꝑte. d̓ v̓bo. ſigͣ. Facit ꝙ dic̄ Ludo.de ro. in ſuis no. ꝙ argumentū a ꝯͣrio ſenſu valet ī ſtatutꝭ. niſi q̄rat̉ vt qͥs īcidat ī pena: qꝛ tūcn̄ valet. l. ꝯuēticulā. C. de ep̄i. ⁊ cle. habes glo.in cle. i. in ꝟ. facere de vſu. hͦ limitat Ge. in. c.vt circa. de elec. li. vi. Ueꝝ qn̄ ſtatutū nō redderet̉ illuſoriū ſi nō recedat̉ a ꝓpria ſignification verboꝝ. ſꝫ qn̄ redderet̉ illuſoriū tūc eſt recedendū. ar. l. ſi qn̄. in pͥn. ff. de le. i. ⁊ qd̓ no. ī. c.ad audiētia. de deci. ⁊ tunc indefinita eqͥpolletvniuerſali. vt vult Bar. in. d. l. oēs ppl̓i.¶ Qūo debet intelligi ſtatutū ſeu ꝯſtitutio. qn̄ꝑtim eſt fauorabilis: ⁊ ꝑtim odioſa. puta qꝛ īponit penā? ℟. Ioh̓. an. videt̉ ſibi ꝯͣriꝰ in. c. exreſcripto. de loca. ⁊ in. c. ſciāt cūcti. ⁊ in. c. fi. deelec. li. vi. Sꝫ ego cōcordo ſic. ꝙ qn̄ pͥncipaleintentū ꝯſtituetis eſt p̄bere fauore: tunc dicat̉fauorabile. ſi odium tūc dicat̉ odioſū. Ita cō-