Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Societas. ii.

manu facta: vl̓ niſi de ꝯſuetudine aliud ſit qꝛintelligit̉ actuꝫ qd̓ eſt ꝯſuetū. l. ꝙ ſi nolit. §. qͥaſſidua. ff. de edil̓. edic. Et ideo ſi pactū ſit ꝙpericulū capitalis nō ſit cōmune nō erit licitꝰiſte ꝯtractꝰ in foro aīe: niſi recipiēs vl̓ aliꝰ qͥ invno alleuiat̉ ī alio eqͥualēti grauaret̉. l. ẜm naturā. ff. de re. iur̄. Pactū ꝟo circa fructꝰ vl̓ circa tꝑs oꝑtet cōtineat equalitatē arbitrio boniviri. vn̄ nō videt̉ iuſtū ꝙ fructꝰ in hͦ caſu debeant ꝑ mediū ꝑtiri. Si alter ip̄oꝝ ponit oꝑas.qꝛ ip̄as oꝑas pluſqͣꝫ aliꝰ ſociꝰ ponit. cū tantūdē in ſocietate poſuerit. Et ꝓpterea debet attēdi ſi oꝑe poſſūt fieri per minores ⁊ pupillos ⁊hmōi: quoꝝ oꝑe nō ſunt in magna extimatōne. licet aliq̄ ſint. vt. l. fi. ff. de libe. cā. vl̓ ſi recōpenſant̉ ꝑ lacticinia ⁊ hmōi. ⁊ de palea ſeu feno ꝙ dat ad comedendū. ⁊ ſic attēdere ꝙ quilibet ipſoꝝ equaliter tm̄ poſuit. in ſocietatē: ⁊ vltra videre qͥd vltra ponit aliꝰ. puta: ruſticꝰ. qꝛoperas. ⁊ ſic niſi recōpenſaret̉ in alio debet habere plus de fructibꝰ: aliter eſſet vſura. cum exmutuo interptato plus grauaret̉. c. ꝯſuluit. c.in ciuitate. de vſu. Qn̄ aūt dant̉ in extimata ⁊ ſine terra. ⁊ tūc ſinullū pactū fit de capitali aut de fructibꝰ vl̓ tepore ſunt quedā extrauagātia ⁊ iura poſita inter extraordinaria capitalia feudoꝝ in fi. decime collatōis ſic dicētia. Ille qͥ accipit iumentū vl̓ vaccā debet tenere ꝑ qͥnqꝫ annos. ⁊ om̄espoledri vl̓ vituli debent eſſe cōes. ⁊ quicqͥd poledri q̄ſierūt tꝑe trituratōis. Iumentū ꝟo velvacca data debet eſſe illiꝰ qͥ eū vel eā poſuit ī fine ſocietatis: niſi ille qͥ accepit ad ſocietatē terciā partē p̄cij dederit ſocio ponēti. qꝛ ſi d̓dit terciaparte. tūc in fine ip̄m iumētū vl̓ vacca eritcōmune. Tu tn̄ attendēs in ꝯſciētia ad arbitriū boni viri: vt eqͣlitas ſeruet̉. ita ꝙ qͥ pluſ ponit plꝰ habeat. vt ſupra dictū eſt. Si vero pactū ſit factū cū pluribꝰ modis ꝯtractus ꝯcipipoſſint cuꝫ plura ſint negocia qͣꝫ vocabula. l.natura. ff. de p̄ſcrip. ver. Attendendū eſt ꝙ ꝯtineat equalitate arbitrio boni viri ꝑ regula i. d.l. ſi nō fuerint. ⁊. l. ꝓpoſita. ff. ꝓ ſo. Aduerte tn̄ꝙ qn̄ aīal dat̉ in extimatū nō p̄t pactū fieri licite. ꝙ periculuꝫ ſit alteriꝰ qͣꝫ eius qͥ ip̄m dedit.Hoc etiā tenet Bal. ī. d. l. ſi paſcēda. Nā cuꝫdictū aīal poſitū ī ſocietate ī fine debeat eſſe ponentis. ſi pactū fieret ꝙ periculū ad ip̄m ponētē nō ſpectaret eſſet iniquū. ⁊ ſi ip̄e ꝑdit aīal etſociꝰ perdit oꝑas. Nec ob. ꝙ ſupra dixi de capitali pecunie. qꝛ nō valet ſil̓itudo. Ratio. qꝛ pecunia ſiml̓ ip̄o vſu ꝯſumit̉. ⁊ ſic in ip̄a ſocietate totaliter exercet̉. ſed ſecꝰ eſt in aīalibꝰ q̄ non

ſic ꝯſumunt̉. ſꝫ qn̄qꝫ meliorant̉. Un̄ ſicut melioramētū pertinet ad dantē: ſic ⁊ periculū ꝑtinere debet. d. l. ẜm naturā. Si tn̄ dans in aliquo plus grauaret̉. puta: qꝛ recipiēs nollet teneri in fine de damno ip̄iꝰ animalis qd̓ euenitculpa ſua. ſed ſolū in parte cū teneat̉ in totū. l.cū duobꝰ. §. in coeunda. ⁊. §. damna. ff. ꝓ ſo.ſic poſſet in alio alleuiari quo ad periculū ip̄iꝰanimalis per regulā. in. d. l. ẜm naturā. Et exp̄dictis patet ꝙ ille qͥ dat aīalia inextimata cūpacto ꝙ de primis fructibꝰ capitale ſuū detrahat illicite facit. ⁊ tenet̉ reſtituere quicqͥd accepit in grauamē alteriꝰ ſocij. Nā ſociū in hͦ grauat qd̓ operas ⁊ expenſas quas fecit. ſi ſtatimextracto valore capitalis periret ip̄m capitaleamitteret. Et ſic ip̄e eſſet in tuto: ⁊ alter ſociusin periculo. Sed pone ꝙ nō perit. ſed cū tempore multū lucratus eſt. alter ſociꝰ ad quā reſtitutionē tenebit̉ p̄dictus? ℟. ꝙ ad tantū qͥntum arbitrio boni viri extimabit̉ periculū perditionis operarū ⁊ expenſarum quas perderepoterat. Quādo ꝟo dant̉ animalia groſſioris generis cū terra: vtputa cōmunico ſocio vnuꝫ parboum cū certa quātitate terre quā arare debeatEt tūc ſi inextimata tradidi periculū totū adme pertinebit. Si vero extimata periculū eritcōmune. d. §. damna. niſi dolo vl̓ culpa alterius ꝓceſſerit vt ibi dicit̉. Sil̓r fructꝰ terre eritcōmunis qn̄ extimata ſunt tradita. Ratō: qꝛvnꝰ ponit partē boum ⁊ terrā. alter partē bouꝫqua videt̉ emiſſe ratione extimatōis ⁊ oꝑas ⁊equitas vult vt equaliter partiat̉ fructꝰ. nonaut erunt cōmunes fructꝰ quādo p̄dicta animalia dant̉ inextimata. Ratio. qꝛ alter ſolumponit oꝑas ⁊ alter aīalia ⁊ terrā. qd̓ veꝝ intelligo: niſi forte īduſtria ſocij tm̄ extimaret̉ autplꝰ. ⁊ ideo arbitrio boni viri iudicandū erit: vteqͣlitas ſeruet̉. d. l. ꝓpoſita. De aīalibꝰ minutis vt ouibꝰ porcis capris⁊ hmōi. Aduerte ꝙ inuenit̉ in extrauagantibus poſitis in fine decime collatōis feudorū.ꝙ talia aīalia debēt dari ad tres annos. ⁊ ī vnoquoqꝫ anno debet dare ꝓ capra duodecim formaticos optimos ⁊ ꝓ pecude ſex: nec tm̄ groſſos quantū facerēt. xx. pecudes. nec tm̄ ꝑuosqͣꝫtū facit vna mungitura vniꝰ pecudis ſꝫ mediocres arbitrio boni viri. In fine vero capravl̓ ouīs data an̄ oīa erit ip̄iꝰ tradētis: niſi ille qͥaccepit ſoluiſſet terciā partē p̄cij ip̄iꝰ. qꝛ ſic eritcōis. Capreti ꝟo ⁊ agni ⁊ lana erūt cōes. Inporcꝭ ꝟo om̄i anno ſunt partiēdi porcelli. niſiille qͥ accepit voluerit tenere eos vſqꝫ ad tres