Simonia. v.
redundās ī ſeip̄o. vtputa qꝛ magnificet̉ vl̓ nobilitet̉. vel vt faciat ſibi aliqua recōpenſatōeꝫ⁊ hmōi. Secꝰ ſi ſolū intendēs bonū tꝑale illiꝰcui dat̉ ⁊ nō alteriꝰ. qꝛ tūc licet ſit graue pctm̄non tn̄ ſimonia eſt in hͦ qͣrto munere. qꝛ nihildat̉ vt recipit̉. ⁊ magis placet. De hoc tn̄ videPa. in. c. tuā. de eta. ⁊ qͣli. ordi. ⁊. i. q. i. c. ſi qͥs.⁊. c. ſunt nōnulli. Poſſet tn̄ dici etiā tunc eſſeſimoniacꝰ qn̄ p̄latus aliqd̓ beneficiū eccleſiaſticū daret alicui cū pacto vl̓ intentōe. vt ipſeſuis ꝯſanguineis ꝓuideret.¶ Sꝫ nunqͥd qd̓cūqꝫ munꝰ a manu inducitſimoniā in ſpūalibꝰ? ℟. ꝙ ſic ſi pactū p̄ceſſit.ſi ꝟo nō p̄ceſſit: tūc ſi ſit adeo paruū ꝙ nō debeat inducere ꝓmouētis animū inſpectis cauſatꝑe ⁊ qͣlitate ꝑſonaꝝ: ſic nō facit ſimoniā. c. ⁊ ſiq̄ſtiones. eo. ti. Ualde em̄ inhumanū eſt a nemine velle reciꝑe. ſꝫ viliſſimū eſt oīa ab oībꝰ.ff. de offi. ꝓ cōſul. l. ſolēt. §. vlti. ⁊ hͦ veꝝ qͦ ad eccleſiā. ſꝫ qͦ ad deū qͥcqͥd dat̉ vl̓ recipit̉ corruptaintentōe qͣꝫtūcūqꝫ minimū ꝓ ſpūali ſimoniacū eſt: ſꝫ ſola pn̄ia ſine reſignatōe bn̄ficij purgat̉. ⁊ ſic ītellige. c. nemo. eo. ẜm Goſ. Aduerte tn̄ ꝙ qn̄ dat̉ aliqͥd ſine pacto nō vt debituꝫ.ſꝫ vt dari ꝯſuetū nō eſt ſimonia ẜm Rodo.¶ Quid ſi id qd̓ dat̉ ſit de rebꝰ eccl̓ie? ℟. ꝙ nihilominꝰ ſimonia erit ẜm ſan. Tho.¶ Quid ſi nō det̉ munꝰ a manu ſꝫ a lingua ꝓſpūali habēdo? ℟. ſimonia eſt. Aduerte tn̄ ꝙmunꝰ a lingua aliqn̄ dicit̉ ip̄a laus ꝑtinēſ adfauoreꝫ humanū q̄ ſub p̄cio cadit. aliqn̄ p̄cesex quibꝰ fauor humanꝰ acqͥrit̉ vl̓ ꝯtrariū vitatur. ⁊ ideo ſi qͥs pͥncipal̓r ad hͦ intēdit ſimoniācōmittit. Et pͥncipaliter dicit̉ intēdere qn̄ proindigno admittēdo dat̉ vel recipit̉. Sꝫ circadignū diſtinguit Goſ. ⁊ oſti. ꝙ aut ꝓmouet̉ qͥs p̄cibꝰ ſuis: ⁊ ſic petit p̄lationē q̄ dat̉ perelectionē tūc eſt ſimonia .i. q. vi. ſicut is qͥ. Siaūt nō dat̉ ꝑ electionē ſi ſit ſimplex bn̄ficiū ſiclicet ſi indiget. Si nō eſt ſimplex: ſꝫ habes dignitatē vl̓ curā aīaꝝ ſic nō licet. ar. i. q. i. ordinatōes. ⁊. viij. q. i. in ſcripturꝭ. Eſt ⁊ ſimoniaẜm Huḡ. Ray. Hoſti. Tho. ij. ij. ⁊ Direc. li.iij. qꝛ eo ip̄o ꝙ petit indignꝰ eſt. Sꝫ Rodon.credit ꝙ etiā licet ī dignitate ⁊ cura. Fac. c. tuanos. eo. ti. Qd̓ ego credo veꝝ ſi indiget. putaqꝛ nō habet aliūde vnde viuat. alias no. c. adaures. eo. ti. ſi modo dignꝰ eſt ⁊ intēdat ꝓdeſſe ⁊ nō peſſe. Si ꝟo ꝓmouet̉ ꝑ̄cibꝰ alienis ſiꝓ indigno ſic ẜm oēs ſimonia eſt .i. q. i. de ordinatōibꝰ. Si ꝟo ꝓ digno tūc ſi ſunt ſpūaleſnō eſt ſimonia .i. q. i. latore. Si vero p̄ces ſūtcarnales. ⁊ dicunt̉ carnales qn̄ illi qui pcant̉
attendūt ad parētelā pͥncipaliter vel amiciciārogantiū. ⁊ platꝰ ꝓpter ip̄as principaliter mouet̉: ſic eſt ſimonia. qꝛ p̄ces ſuccedūt loco p̄ci.d. c. ordinatōnes. ⁊. c. ſunt nōnulli .i. q. i. Siꝟo p̄latꝰ pͥncipaliter nō ſequit̉ p̄ces: ſꝫ merita.ſeu qꝛ dignꝰ eſt nō eſt ſimonia. c. qͥbuſdā .i. q.i. ⁊. ar. c. tuā. eo. ti. Tenet etiam Pa. in. c. tuanos. eo. ti. ꝙ humiles p̄ces emiſſe a digno noinducūt ſimoniā nec etiā aliqd̓ pctm̄. vt ex dictis. c. tua nos. ⁊. c. latore. patet. īmo fortiꝰ tenet Pa. ibidē ꝙ donas aliqͥd cardinalibꝰ velp̄latiſ: ⁊ rogās ꝓ aliqͦ bn̄ficio: dūmodo nō ducat̉ pͥncipali intentōe. vt ꝑ talia exeniā ⁊ p̄cesadipiſcat̉ ſpūale: qͣꝫuis ſecūdario habeat taleꝫſpem ꝙ extra omne noxa iudicat̉: qꝛ iuſte iſtapoſſunt fieri ſine ſpe pͥmaria. vt dicit Innoc̄. ⁊Poſti. facit. c. qͥd ꝓderit. lxi. diſt. i. q. i. ſunt n̄nulli. ⁊ in. c. tua. de eta. ⁊ quali.¶ Circa munꝰ ab obſequio. Quero vtꝝ ſeruiens alicui p̄lato vt ꝯſequat̉ beneficium ſpūalevl̓ monaſterio vt recipiat̉ ⁊ hmōi ſit ſimoniacus? ℟. Pa. in. c. cū eſſent. eo. ti. glo. ibi tenetꝙ no. qn̄ ſine omī pactōe ſeruit. ⁊ intentōe ſecūdaria p̄dicta habedi nō pͥmaria. ſi modo ſitidoneꝰ nec p̄latꝰ aut monaſteriū directe ꝓpterhͦ ſeruitiū intēdat ei de beneficio ꝓuidere vl̓ recipere: qꝛ ſi ſic eſſet munꝰ ab obſeqo. ⁊ ſimoniaqn̄ pͥncipaliter ⁊ directe. d. c. ordinatōes. Iōdic̄ ꝙ ſi in ſeruitio interuenit pactuꝫ ſemꝑ eſtſimonia. c. cū eſſent. eo. ti. ſi nō interuenit pactū. ſi ẜuiat pͥncipaliter gratis. licet ſecūdariovt habeat aliqd̓ ſpūale n̄ē ſimonia ẜm Boff.⁊ ſic ꝯcordat iura q̄ vident̉ ꝯtraria. Hoſti. tn̄etiā tenuit ꝙ ſi ſeruitiū corꝑale ſit honeſtuꝫ ⁊dignū. dignū obſequiū p̄ſtat: ꝙ licite p̄t etiaꝫẜuire pͥncipaliter dumodo pactū nō interueniat. vt ſi qͥs ep̄o ẜuiat roma eundo: eiꝰ negocia ꝓcurādo a ꝯtrario ſenſu. in. c. ſunt nōnulliq. i. ſꝫ in ẜuitio indigno vl̓ ꝓ indigno ſic eritſimonia. ſil̓r dic̄ in ẜuitio ſpūali ꝙ ſi pactū interuenit ſimonia eſt: niſi tali bn̄ficio ſit annexum illud onꝰ. Un̄ nota ꝙ nō ſolū p̄dicta īducunt ſimoniā ī dantibꝰ ſeu paciſcētibꝰ. ſꝫ etiāī ꝯſentiētibꝰ ſiue mediatoribꝰ ⁊c̄. c. ꝑ inqͥſitionē. de ele. ⁊. c. ij. de ꝯfeſſis. nec nō in paciſcētibꝰaliqͥd dare vl̓ facere miniſtratibꝰ. ſꝫ etiā miniſtris ſeu familiaribꝰ adminiſtrātiſ. ſic̄ dicimꝰin Iezi qͥ fuit ſeruus Heliſei .i. q. i. in ſummaDicit tn̄ Rich̓. ꝙ licet ep̄s fecerit pactū vel ꝓmiſſionē ꝓ aliqͦ beneficio dando: ⁊ poſtea oblitus talis pacti pure ꝯfert ꝙ nō eſt ſimoniacꝰqͦ ad eccleſiā: nec etiā ille qͥ recepit tale beneficium ſi hoc pactum ignorabat. ⁊ ideo nō tenet̉