Religio ſusCCXCVI
illa bona. vt obedientiariꝰ monaſterij. qꝛ verbaappoſita in ꝯtractu debēt intelligi ẜm naturāꝯtractus. vt in. l. ſi vno. ff. loca. etiā in ꝓpriaris ꝟbis. vt ibidē in pͥn. ⁊ in. d. c. inſinuante.ẜm vnū intellectū vt res potiꝰ valeat qͣꝫ pereat. l. qͦtiens. ff. de ver. ob. ⁊. c. abbate de ꝟ. ſig. ⁊ſic erit religioſus. ⁊ p̄fata bona habebit ad vſūꝓ neceſſitate ſua. Idē dic ſi ꝓfitetur vt in domo ſua cū omnibus bonis ſuis moret̉. vt no.Ber. Inno. MHoſti. in. d. c. inſinuante. qꝛ hͦnō ē ꝯtra ſub̓am monachatꝰ vt qͥs in certo loco moretur: aut de certis redditibꝰ viuat. cū hͦpoſſit ſuꝑior ꝯcedere. c. cū inter. R. de elec. ⁊ ſipoſtea ſuꝑior velit eū amouere. poterit. lꝫ nōdebeat niſi ex iuſta cā. Si vero voluit ſibi reſeruare vt ꝓpriū. ita ꝙ nō ſit locꝰ interp̄tatiōi⁊ tūc ſi fiat reſeruatio ꝑ viā ꝯditiōis reſolutiue vel ſuſpenſiue. ſic viciat̉ actus ⁊ nō conditio. vt in. c. fi. de condi. appo. ⁊ ſic non erit religioſus. Sil̓r ſi fiat ꝑ pactū. puta. qꝛ dicit. aliter non intendo ꝓfiteri: nec alio modo. qꝛ hecverba hn̄t vim ꝯditiōis. vt dicit Bald. in auten. ingreſſi. C. de ſacroſan. ec. Si aūt ſimpliciter ꝑ viā pacti vel mōdi reſeruat ſibi ꝓprietatē vel facultatē ꝯtrahendi: ſic facit trāſire ꝓfeſſionē in aliā ſpeciē. qꝛ vbi eſt pactuꝫ contranaturā ꝯtractus. ⁊ impropriās aliquatinꝰ ꝟbis pōt tranſire in aliū ꝯtractū. fit interpretatio alterius ꝯtractꝰ. vt eſt tex. not. in. l. vbi itadonatur. ff. de dona. cā mor. ⁊ in. l. cū manuſata. ff. de ꝯtrahen. emp. ⁊ ſic erit iſte nō religioſus ꝓprie: ſed oblatꝰ monaſterio. licet nō ī totū. ⁊ ſic obligabit̉ ad om̄ia p̄terqͣꝫ ad reſeruata. ꝙ ſi verba nō patiant̉ vt fiat tranſitꝰ ad alium ꝯtractū. tūc pactū inficit ꝯtractū in totū.in. l. ꝑ ſeruū. ff. de vſu. ⁊ habi. iūcta glo. in. d. l.cū manuſata.¶ Utrū intrans religionē ex cā inhoneſta. puta vt eēt abbas. vl̓ meliꝰ gauderet ⁊ hmōi: teneat̉. licꝫ nō ꝯſequat̉ ſuā intentionē? ℟. Pa. īc. vt clerici. de regū. ꝙ ſic. qꝛ effectꝰ eſt religioſꝰhͦ nō obſtante. vt tenet glo. in. d. c. vt clerici. ⁊facit bonꝰ tex. cū glo. ī. c. qd̓ interrogaſti. xxvijq. ij. ad materiā.QQuid de illo qͥ dolo inductꝰ eſt ad religione? ℟. ꝙ nihilominꝰ erit religioſus. de cōuer.ꝯiu. c. ex ꝑte. ⁊. c. veniēs. ⁊. c. dudū. qd̓ me. cā.cū dilectꝰ. ⁊ ibi no. Ber. ⁊ Hoſti. ⁊. Io. xx. q.iij. c. vltimo.Quid de illo qͥ timore mortis efficit̉ religioſus? ℟. ꝙ ſi timor inferat̉ ab hoīe: ſic nō eſt religioſus. qd̓ me. cā. ꝑlatū. nec obligat̉ per talevotū niſi poſtea ratificet̉. vt in. c. porrectuꝫ. et
in. c. ſicut nob̓. de regula. Et hͦ intelligo qn̄ tal̓timor infert̉ ab hoīe vt ꝓfiteatur. vel faciat tale votū: ⁊ ſic loquit̉ ⁊ debet intelligi. d. c. ꝑlatūqd̓ me. cā. Si vero metꝰ ſit caſualis ſeu naturalis. puta infirmꝰ. vel in mari tꝑe tēpeſtatis.vel in ꝑiculo latronū: aut inimicoꝝ. ſic tal̓ metus nō impedit qͥn ſit obligatꝰ religioni ⁊ voto. Si modo deliberate hoc fecit. vt in dictꝭ. c.porrectū. ⁊ ſicut nobis. qꝛ deus qn̄qꝫ tales timores immittit vt ꝯuertamur. xvi. q. i. reuertimini. de conſe. di. iiij. ſanctū. in autē. vt nonluxu. ꝯtra na. §. i. ⁊ hoc ſequit̉ Bern̄. Hoſti. ⁊Pa. in. d. c. ſicut. Alij dicūt ꝙ ſi qͣꝫcito conualeſcentiā vel euaſionē ꝑiculi ſentit cōtradicat:nō tenet̉ etiā in metu caſuali ſi votū fecit. allegat. c. ex trāſmiſſa. ⁊. c. vlti. de renun. Sꝫ melior eſt opi. Hoſti. ⁊ Pa.¶ Utrū allectꝰ blandicijs ſit religioſus? ℟. ꝙſic. ⁊ ſtare tenet̉. licet bona ſua ꝑentibꝰ vl̓ heredibꝰ remanere debeat nō monaſterio allicieti.vt. xx. q. iij. ꝯſtituit.¶ Quō aūt debeat ꝓfiteri. videsͣ. Profeſſio. īpͥn. ⁊ qūo tacite inducit̉. sͣ. nouicius. §. xij. Et 24aduerte ꝙ tūc d̓r ꝓprie qͥs intrare religioneꝫ ⁊effici religioſus cū profitet̉ tacite vel exp̄ſſe. qꝛverba ſunt cū effectu accipienda.¶ Ad que obligat̉ religioſus? ℟. ꝙ ad obſeruantiā illiꝰ regule quā ꝓfeſſus eſt. niſi in caſuca. nō ſolū. de regu. li. vi. vel qn̄ ſoluꝫ tacite eſtꝓfeſſus. qꝛ tūc ſolū obligat̉ religioni in genere. vt sͣ. nouicius. §. xiiij.Sed quero vbi remanebit iſte talis obliga26tus religioni in genere ꝑ profeſſionē tacitam:℟. ꝙ debet aliquā religionē intrare quā vult ⁊pōt. Si ꝟo nullā inueniat q̄ eū velit recipere.debet ſtare in illa in qͣ tacitā ꝓfeſſioneꝫ fecit. qꝛilla tenet̉ eū reciꝑe: ex quo paſſa eſt tacite eū ꝓfiteri. vel ſi noluerit poterit in ꝓpria domo remanere ⁊ eſſe religioſus ꝓfeſſus .xxvij. q. i. d̓ viduis. qd̓ limita vt sͣ. Profeſſio. §. i.¶ Utrū religioſi teneant̉ eſſe ꝑfecti? ℟. ꝙ non.2niſi ea ꝑfectiōe ad quā ſe obligauerūt. ſꝫ tenentur ad ꝑfectionē tendere ẜm Tho. xxij. q. clxx.xvi. cui ꝯtrariat̉ ꝑfectiōis ꝯtemptꝰ. Un nonſunt medaces: qͣꝫuis gerat abextra ſtatū ꝑfectionis. qꝛ illud nō aſſumūt qͣſi ꝓfitētes ſe eſſe ꝑfectos. ſꝫ qͣſi profitētes ſe ad ꝑfectionē tenderevn̄ bn̄ eſſent mēdaces: ſi ab intentiōe ꝑfectōiſanimū reuocarēt. ẜm Aſten. li. vi. ti. xlvij.¶ Utrū religioſus teneat̉ de p̄cepto ad omniaque cōtinent̉ in regula quā ꝓfitetur? ℟. Henri. de gandauo in. vi. quol̓. q. xvij. tenet ꝙ cumquis ſimpliciter ꝓmittit aliquā regula ẜuareT3