Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Probatio

ē et cōiter corꝑale: vt illud qd̓ alicui collegiovel vniu̓ſitati ꝯcedit̉. ſic ꝙ quilibet ſingulariter de illa vniu̓ſitate ſe poſſit iuuare. d̓ ſen. ex.c. ꝯtingit. hmōi ſunt pͥuilegia ꝯceſſa fratribꝰminoribꝰ ⁊ p̄dicatoribꝰ. Qd̓dā tn̄ cōiter corꝑale vt illud quo ſolū coitas non ſingularispōt ſe iuuare. ſicut d̓r. xij. q. ij. qͥ māͣumittit̉.⁊ iō pͥuilegia talia dicūtur corꝑalia. qꝛ cumcollegio ꝑeunt. ſicut corpꝰ cui inherēt. Quis pōt ꝯcedere pͥuilegiū? ℟. ꝙ papa inſpūalibꝰ. ⁊ imꝑator ī tꝑalibꝰ regl̓r ꝯcedit etiāimꝑator pͥuilegia eccl̓ijs ⁊ cl̓icis. d̓ īmu. ec. ꝑtotū. Sil̓r papa etiā in tꝑalibꝰ. vt not. ī. c. ꝑvenerabilē. qͥ fi. ſint le. Itē ep̄s ⁊ ſuꝑiores cuvolūtate ſuoꝝ capituloꝝ. eo. cū olim. el. ij. ẜmBoſ. ⁊ breuiter dicas qui pōt facere ꝯſtōempōt priuilegiū ꝯcedere reſpectu ſue ꝯſtitutionis vel rei ad ſe ꝑtinētis ẜm Hoſti. Quō ē īterp̄tādū pͥuilegiū? ℟. ꝙ pͥuilegiūꝓprie qd̓ ē ꝯͣ ius dꝫ ſtricte interptari vt minderoget iuri coi qͣꝫ poſſit. vt. c. cū dilectꝰ. d̓ cōſue. vn̄ priuilegiū qͦ diſpenſat̉ aliquis illegitimus vt poſſit ad ordīes ꝓmoueri intelliget̉ d̓mīoribꝰ tm̄. vt s. ordo. iij. §. xv. īmo ſi nō exprimit̉ cā qͣre ꝯcedit. aut nō fit ex certa ſcīa vl̓motu ꝓprio nō p̄ſumit̉ d̓ volūtate pͥncipis.l. i. C. d̓ peti. bo. īmo ꝑ īportunitatē obtentu.vt. l. i. C. d̓ fūdis limiteoſis. Bal. ī. c. lꝫ cāꝫ. deꝓba. vult ꝙ ponat̉ ſimul ex certa ſcīa ⁊ motuꝓprio. Idē dic ī reſcripto qd̓ tollit ius tercij.Idē ī priuilegio ad bn̄ficia. vt ī. c. qͣꝫuis. de pͦbē. li. vi. Et hec limita niſi ꝯſuetudo al̓r īterꝑtet̉. vt no. ī. c. qd̓ dilectō. d̓ ꝯſā. ⁊ af. Itē niſiꝟba aliud expͥmāt. qꝛ n̄ recedimꝰ ab ipſoꝝ ꝓpria ſignificatōe. niſi d̓ mēte al̓r ꝯſtet. ita no.ī. c. olī. ⁊ ī. c. ī his. d̓ ver. ſig. Aduerte h̓ ẜm pa.ī. c. cū ad hec. d̓ cle. n̄ reſi. ꝙ ſi priuilegiū enormiter ledit eccl̓iam nō valet: niſi fiat mētio d̓hac enormi leſionē. qꝛ ī dubio nō p̄ſumit̉ prīceps ꝯcedere aliquid cū graui diſpēdio alteriꝰ. l. qͦtiēs. C. d̓ p̄ci. īpe. offe. ⁊ ī. c. ſuggeſtū. dedeci. ⁊ ī. l. ij. §. ſi qͥs a prīcipe. ff. ne quid in lo.pu. gͦ taciturnitas inducit ſurreptōꝫ. c. poſtulaſti. de reſcrip. Un̄ priuilegiū īmunitatis aboneribꝰ ꝑſonalibꝰ ꝯceſſū alicui a principe n̄ liberat eū ab alijs oneribꝰ qui pōt breuit ⁊ leuiter expedire. caſus ī. l. decurio fortunā. C. d̓ decu. Si vero accipiamꝰ priuilegiū largo mō.ſ. ꝓ om̄ī ꝯceſſiōe q̄ ep̄ter ius. ſic dico ꝙ latiſſime priuilegiū prīcipis ē interp̄tādū ī piudicium ipſius ꝯcedentis. ſed ī p̄iudiciū alioꝝ dꝫſtricte interptari. c. qꝛ circa. de priui. ī vl. glo. ⁊ꝑ Inno. ī. c. olim. d̓ ver. ſig. ſi etiā ſit ꝯceſſum

cā pietatis. vt no. Pa. ī. c. cū dicat. de ec. edi.In dubio tn̄ dꝫ potiꝰ interp̄tari vt aliqͥd valeat. c. abbate. de ver. ſig. ⁊. l. qͦtiēs. ff. de ver. ob.niſi p̄iudicet iuri diuino vel lib̓tati ſpūs. vtno. Pa. in. c. licet. de regula. Sꝫ qͥd dicemꝰ d̓ pͥuilegio ſeu gr̄a ꝯceſſa ꝑſone cū ſimpl̓r loqͥt̉? ℟. ꝙ ītelliget̉ ẜꝫ ꝯditōꝫ ꝑſone. l. ſi qͥs filio. §. irritu. ff. d̓ īiuſt. teſt. c. placuit. ⁊. c. ſic viue. xvi. q. i. ⁊. l. plenū. §. ij. ff. devſu. ⁊ habi. vn̄ dicit Bal. ī. l. ex militari. ff. d̓teſta. mili. ꝙ pͥuilegiū ꝯceſſū ep̄o d̓ celebrādotꝑe interdicti videt̉ ꝯceſſū vt poſſit celebrareī pontificalibꝰ ẜm qualitatē ſuā. Quō amittit̉ pͥuilegiū? ℟. v. modis. pͥmovnico actu ꝯͣrio directe ſi fiat ab eo qͥ hꝫ ptātē renūciādi pͥuilegio. d̓ ꝯſti. c. cū acceſſiſſent.Limita iſtud niſi pͥuilegiū eēt ad nō faciēdūqꝛ nō ꝑdit̉ vnico actu ſed requirit̉ tp̄s. xl. ānorū ī eccl̓iaſticis: vt no. glo. ⁊ doc. in. d. c. cū acceſſiſſēt. Scd̓o ꝑdit̉ ſpacio ānoꝝ. x. qn̄ datūē ad aliquid faciēdū. ſi pͥuilegiatꝰ eo nō vtit̉.l. i. ff. de nundinis. qd̓ limitat Pa. ī. d. c. cū acceſſiſſent. veꝝ qn̄ nō ꝯfertur eccl̓ie. al̓s ſecus.⁊ maxime hͦ locū hꝫ qn̄ nō faciēs ꝑmittit facere actū ꝯͣriū. l. hec aūt iura. ff. d̓ ſerui. vrb̓. pͦ.tercio ꝑditur ꝑ ſcd̓m pͥuilegiū faciēs mētōeꝫd̓ pͥori. vel ſi nō facit mētionē ſi pͥmū erat generale. ⁊ ſcd̓m ſpāle. xxv. q. ij. ꝑ totū. d̓ p̄ſcrip.veniēs. ⁊ ibi vide. qꝛ lōgā hꝫ caudā? qͣrto ꝑ renūciatōꝫ ꝓpriā. d̓ qͦ dic vt. jͣ. renūciatio qͥntoꝑ reuocatōꝫ ꝯdētis. vide alios modos amittēdi in. c. ſuggeſtū. d̓ deci. ꝑ doc. Qualit̓ pͥuilegiū ſit exhibēdū ℟. ꝙ a locoꝝordīarijs requiſitꝭ. ī loco ꝯgruo ⁊ ſecuro. autaliquibꝰ virꝭ prudētibꝰ ⁊ oī ſuſpitōe carētibꝰdeputatꝭ ꝑ ordīarios. ad hͦ tenet̉ pͥuilegiatusexhibere integral̓r ⁊ clauſula de qͥ ꝯtrou̓ſia ētrāſſcriptā. c. cū ꝑſone. eo. ti. li. vi. Utꝝ priuilegiati ſociꝰ gaudeat eodē priuilegio? ℟. Pa. ī. c. qꝫ ſit. d̓ iudi. ꝙ ſic. qn̄ pͥuilegiū eēt inutile priuilegiato ſi ſocij nō gauderēt. al̓s nō. facit. c. licet. d̓ pri. li. vi. Utꝝ īpetrātes lr̄as familiaritatꝭ a cardīalibus gaudeāt priuilegio familiariū? ℟. Pa. īc. cū dilectꝰ. d̓ cle. nō reſi. ꝙ n̄ debēt ī aliqͦ gaudere. facit. c. fi. de ver. ſig. li. vi. Utꝝ priuilegiatꝰ ex aliqͦ ⁊ nō vtēs eo gaudeat priuilegio. vide. sͣ. ar. §. iij.Talia euidētiſVIODAlOnma q̄ ſit ꝑpͥuilegia vl̓ īſtr̄a īdubitata. ſic īſil̓i loquit̉ tex. ī. c. pia. d̓ excep. li.