Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Preſcriptio

vel ductus aq̄ ex celo cadētis. Rō qꝛ licꝫ nōſꝑ exerceat̉ actu: tn̄ apta nata ſꝑ exerceri ſinefacto hoīſ. qꝛ cū pluit ſtillicidiū ē ſꝑ aptū recipere aquā ſine facto homīs poſtqͣꝫ ſtillicidiūē. Aliqn̄ ſeruitꝰ d̓r hr̄e cām diſcōtinuā qn̄ nōē ſꝑ ī vſu actualiter nec potētial̓r. ſed neceſſario requirit factū hoīs qd̓ nō pōt eē ꝯtinuū:vt ē ſeruitꝰ itinerꝭ. vie ⁊ ſil̓iū. hoc no. ꝑ glo. etdoc. ī. l. ẜuitutes. la. ij. ff. de ſerui. ⁊ ī. l. foramēff. de ſer. vrb. p̄. Aduerte hic qꝛ ī ſeruitute q̄ amittit̉ ꝑ nō vſū ſi hꝫ ſolū interualla dieꝝ velnoctiuꝫ tm̄. vel breuioris ſpacij: p̄ſcribit̉ ꝑ. x.ānos inter pn̄tes. ⁊. xx. inter abn̄tes. Si authēat interualla annoꝝ vl̓ mēſiū reqͥrit̉ tēpusduplicatū qͦ ad pn̄tes vꝫ .xx. annoꝝ. ſed qͦ adabn̄tes aliqui tenēt ſil̓r .ſ. ꝙ. xl. Sed credo ꝙnō duplicat̉ ẜm Io. glo. ī. l. fi. C. d̓ ſerui. queꝫſequūt̉ cōiter glo. Accur. Bar. ⁊ Bal. ⁊ doc.ibidē. ⁊ Inno. ī. d. c. de qͣrta. qꝛ ꝓ vltīa opi. h̓poſita q̄ ē ſua iuxta glo. no. ī. l. qui filiū. §. ſabinꝰ. ff. ad treb̓. vbi d̓r ꝙ vltima opi. ī dubioē tenēda. Itē. d. duplicatio nō hꝫ locū in p̄ſcpͥtione. xxx. vel. xl. annoꝝ. nec ī preſtatōe anua: vt vult glo. ī. l. cū notiſſimi. §. fi. C. de p̄ſcrip. xxx. an. ⁊ d̓r hr̄e interualla dieꝝ vel noctiū qn̄ alternis diebꝰ vel die ſeu nocte mihilicet ⁊ tibi altero die ⁊c̄. Tp̄s vero annoꝝ vl̓mēſiū qn̄ de qͥnquēnio ī qͥnquēniū vel de anno qͦlibet vna die vel pluribꝰ licet ducere aquā. Aut ſumꝰ ī ſeruitute q̄ debet̉ a re ꝑſone:vt vſuſfructꝰ. vſus. iuriſditio ⁊ hmōi. q̄ licetrequirāt factū hoīs. tn̄ nō dicunt̉ hr̄e caꝫ diſcōtinua. qꝛ aīo poſſideri pn̄t qͥ ꝯtinuꝰ ē. licetactꝰ hoīs ſit diſcōtinuꝰ. nō ſic in ſeruitute q̄ are rei debet̉: cū res aīm nō hēat. Iſte ſeruitutes gͦ q̄ debent̉ a re ꝑſone lōgo tꝑe p̄ſcribūturcū titulo tn̄ vero. qꝛ hꝫ ſil̓itudinē cū dn̄io qd̓lōgo tꝑe nō p̄ſcribit̉ ſine titulo. vt ē caſus ī. l.vl. ī fi. C. de p̄ſcpͥ. lon. tē. Et intellige de titulohabito a nō dn̄o. qꝛ ſi a dn̄o non oꝑtet p̄ſcribere. Aut ſumꝰ ī ſeruitute ꝑſonali q̄ ꝑſone a ꝑſona debet̉. ⁊ ſic p̄ſcribit̉ aliqn̄ qͥnquennio. qn̄ſ. pr̄ temꝑe mortis geſſit ſe ꝓ libero nō ī fuganec latitas: ſed ī bona fide. ſic poſt qͥnquēniūelapſum ī qͦ nō ē paſſus filiꝰ ꝯtrou̓ſiā ſtatꝰ efficit̉ liber. nō. Pa. ī. c. licet. de ꝯiu. ſeruo. In ꝑſona vero ꝓpͥa requiritur tꝑs. xx. annoꝝ cuꝫbona fide. nec requirit̉ titulꝰ fauore lib̓tatꝭ. vtī. l. ij. C. de p̄ſcri. lō. tē. al̓s ſeruitꝰ oīs ꝑſonaliscū ſit ꝯtinua ꝓpter aīm qui nō pōt eē ī ẜuitute reali ſine titulo reqͥrit tp̄s lōgiſſimuꝫ .ſ.xxx. annoꝝ. vt no. Cy. ī. l. ij. C. d̓ ſerui. ⁊ aqͣ. cūtitulo vero ꝑ. x. inter pn̄tes ⁊c̄. Aut ſumꝰ ī de-

bitis legatis aut ſtipulatōibꝰ. ⁊ ſic ẜm Bar.ī. l. cū notiſſimi. C. de p̄ſcpͥ. xxx. an. ſi obligatōſit de pn̄ti licet exactio ſit dilata ī diē. ſicut cūteſtōr legat cētu alicui. ita ꝙ tradāt̉ ſibi deceꝫom̄i anno ſolū. ſic vnica p̄ſcpͥtōne tollet̉. ⁊ perſpaciū illud qͦ alie res. ar. l. ſenatꝰ. §. fi. ff. d̓ dona. ca mor. ⁊. c. de quarta. eo. ti. vbi vnica precpͥtōe qͣdragenaria tollit̉ quarta debita ep̄oq̄ cōiter ſoluit̉ omī anno. qꝛ obligatio ē d̓ pn̄i orta. licet exactio ſit dilata. Si vero obligacio ſit ī diē. vt ī legato ſimpl̓r facto vt annuatim det̉ aliqͥd. qꝛ tot ſunt legata qͦt ānue p̄ſtacōes. d. l. ſenatꝰ. ī fi. ⁊ ſic nō currit p̄ſcpͥtō niſia die extātꝭ obligatōis. ⁊ ſic oꝑtet tot ſint p̄ſcpͥtōnes qͦt legata. Sed adu̓te ꝙ ſi heres teſtatoris ſcit ſe teneri: vt cōiter p̄ſumit̉. vt no.i. l. qui rome. §. duo frēs. ff. de ꝟ. ob. nullo tꝑepōt p̄ſcribere ẜm Pe. de ꝑuſio tractatu de canonica portōe ep̄i. qꝛ hꝫ malā fidē. Idē dic̄ d̓qͦcūqꝫ debitore. vt no. Ange. in. l. qͥ ſeqͥtur. §.ſi viā. ff. d̓ vlucaº. ⁊ dicit ꝙ hoc cōiter teneturꝯBar. etiā ſi ſtatuto caueat̉ vt p̄ſcriberet. ⁊ hͦſeqͥtur Io. an. in. c. ij. de excep. li. vi. Ho. in. c.ꝑ tuas. de dona. ⁊ Card. in. c. vigilāti. eo. ti.⁊ ē glo. no. in autē. vt eccl̓ia romana centuman. ha. p̄. que dicit ꝙ tale ſtatutū eēt iniquuꝫpſidiū. ⁊ ſeqͥtur Bal. ī. c. ſi qͥs ꝑ. xxx. ſi d̓ feu.fue. ꝯtro. vbi dicit ꝙ p̄ſcribes ſciēter debituꝫſꝑ poterit denūciari. ſecus eēt ſi ignorabat ꝓbabil̓r. ſic p̄ſcriberet etiā qͦ ad ꝯſcīam. vt voluit Inno. in. c. cura de iurepa. ⁊ in. c. qꝛ pleriqꝫde immu. ec. Pa. tn̄ in. c. fi. de p̄ſcpͥ. diſtīguit.ꝙ autdebitor nō tenebat̉ offerre ita ꝙ ceſſando a ſolutōe nō fuit ī culpa. ⁊ ſit p̄ſeribet. qꝛnō ē in mala fide eo ꝙ potuit cogitare qd̓ voluit donare vel relaxare. ⁊ qn̄ tenet̉ offerre: videbonū tex. cū glo. in. l. itē illa. ff. de ꝯſti. pec.⁊plenius ꝑ Bar. ⁊ me. s. Obligatio. §. viij.Si aūt tenebatur offerre. ſic nō p̄ſcribet. qꝛ ēīmala fide. Aut ſumꝰ ī actōibꝰ ⁊ exceptōibꝰ.⁊ cū varie ſint vario mō p̄ſcribūt̉. puta exceptio de nō numerata pecunia pꝰ biēniū n̄ p̄topponi. l. in ꝯͣctibꝰ. C. de nō nu. pe. repetitiodebitoꝝ ī alea nō p̄ſcribitur niſi ꝑ. l. annos.vt in. l. aleaꝝ ludos. ff. d̓ aleato. ⁊ hmōi. q̄ ml̓te ſunt q̄ ẜm Pa. in. c. cū cā. de emp. ⁊ ve. etiam currūt ꝯͣ eccl̓iam ẜm ſpaciū decretū a iure ciuili a quo ſunt inuēte. nec expectat̉ ſpacium. xl. annoꝝ. Aduerte ctiā ẜm Barto. ī. l. fiab hoſtibꝰ. C. ī quibꝰ ca. ī inte. re. nō eſt ne. ꝙactiones ptorie rei ꝑſecutorie ſunt ꝑpetue. niſi dentur ꝯͣ ius ciuile. puta redibitoriaˡ. quiadatur ꝯͣ ꝯͣctū validū de iure ciuili. iō finitur