Preſcriptio CCLXXXVIII

¶ Duodecimo res q̄ tenet̉ p̄cario noīe. qꝛ nōipſe ſed dn̄s poſſidet. l. certe. §. is qͥ rogauit.f. de p̄cario. Idē de colono ea. rōne. l. maleagit̉. C. de p̄ſcpͥ. xxx. an. Idē de eo qui poſſidet noīe alieno. ea. rōne. c. cū veniſſent. de reſti. ſpol̓. Idē de pignore qd̓ nō pōt p̄ſcribi acreditore ⁊ vſufructuario. qꝛ cēſent̉ in mala fide Dicit tn̄ Pa. ī. d. c. cū nō liceat. licꝫ colonus ⁊ tenēs p̄cario nomīe. ⁊ qͥ poſſidet alienonoīe n̄ poſſint ipſi p̄ſcribere tales res. tn̄ ſi colonus vēdit alteri: ⁊ qͥ emit bona fide p̄ſcribit.ſed dn̄s petit reſtitutōeꝫ in integꝝ. ſi igͦrauitex clauſula generali. l. i. ff. ex qͥ. ca. ma. ẜm ſpe.eo. ti. ⁊ placet ꝑ ea q̄. jͣ. dica. licet Bar. ī. l. cuꝫſolus. ff. de vſuca. aliter ſentiat.¶ Terciodecīo res empta a ꝓdigo vl̓ luxurioſo aūt luſore alienāte. Diſtīguit tn̄ Pa. ī. c.ſi diligēt i. eo. ꝙ aut talibꝰ ē interdicta admīſtratio: ⁊ ſic nō valet ꝯtractꝰ. nec infert̉ vſucapiēdi ꝯditio: vt. l. qͥ fundū. §. qui ſciēs. ff. ꝓempto. aut nō ē interdicta admīſtratō bonorū. ⁊ tunc aut ignorabat ꝙ ī malū vſum volebat ꝯſumere. ⁊ ſic pōt vſucaꝑe. qꝛ eſt bone fidi. vt ī. l. ſi quis cū ſciret. ff. ꝓ empto. Si ꝟoſciebat ꝙ ī malū vſum volebat expendere p̄cium. ſic nō valet vſucaꝑe: vt in. d. l. ſi qͥs cuꝫſciret. ⁊ eſt tex. no. in. l. ſi ꝟo nō remunerandicā. §. ſi adoleſcēs. luxurioſus mādat tibi vt ꝓmeretrice fideiubeas. idēqꝫ tu ſciēs mādatuꝫſuſceꝑis nō habebis mādati actionē. qd̓ ſil̓eēquaſi ꝑdituro pecuniā ſciēs crediderꝭ. Sꝫ⁊ ſi vlterius directe mandauerim tibi vt meretrici pecuniā credas nō obligabit̉ mandati qͣſi aduerſus bone fidei mādatū ſit hic tex.ff. mādati. nec ob. l. affectōis. ff. d̓ dona. quiaego intelligo an̄ factū nō valere ī iſta lege. valeret poſt factū fornicatōis. ſoluēdo hac deciſione poſuit Bart. ī. d. l. ſi quis cū ſciret. ⁊ ẜmhāc limitarē ego. l. fi. ff. de alea. vbi valet contractus vēditiōis factꝰ alteri a colluſore .ſ. verū qn̄ nō putabat p̄ciū ī ludo velle ꝯſumere.al̓s tal̓ emptor nō poterit p̄ſcribere. Multominꝰ valet ꝯtractꝰ factus ī ludo cū colluſore.vn̄ nec tenet vēditio. nec tenet̉ emptor de euictōe cū ſimul delinquāt. l. fi. §. i. ff. q. re. ac. nōda. Et ꝑ conſequēs cū ſit in mala fide. ⁊ contractus ſit ꝓhibitus a iure nō poterit preſcribere. quod no. bn̄.Quartodecīo res ignorātis nō pōt p̄ſcribiita tenet do. Pe. de ꝑuſio tractatu d̓ canōicaportōe ep̄i. c. ij. allegat. l. cū ſex. ff. de edi. edic.cū ꝯcor. ī glo. ibidē. Un̄ concludit ꝙ qn̄ quisignorat habitu ⁊ actu ius ſibi cōpetere. puta

qꝛ ignorat legatū ſibi factū: exquo reſultat ſibi ius agēdi. ⁊ ſic nō currit preſcpͥtio. Itē qn̄qͥs ignorat actu ſed nō habitu. ſic etiā nō currit: puta collator ſcit ſe hr̄e ius ꝯferēdi bn̄ficium: ſed ignorat factū. exquo reſultat ſibi iusagēdi .ſ. actū vacatōis. ⁊ ſic nō currit preſcriptio. c. qꝛ diu̓ſitatē. d̓ ꝯceſ. p̄bē. c. lr̄as. de ſup.neg. pre. Pa. ꝟo ī. d. c. vigilāti. dicit. ꝙ ꝯtraignorātē ⁊ abſentē currit preſcpͥtio: niſi igͦrāsvel abſens poſſideat ciuil̓r. qꝛ tūc nō currit pſcpͥtio: vt ī. l. male agit̉. C. de preſcpͥ. xl. an. Exqͦ infert ꝙ ſi me abſente aut ignorāte ingredit̉quis poſſeſſionē meā nō incipit tūc preſcpͥtōlicet fuerit ingreſſus bona fide. qꝛ ꝑ hunc ingreſſum nō ꝑdo poſſeſſioneꝫ. vt in. l. ſi id qd̓.ff. de acqͥ. poſ. ſed an̄qͣꝫ incipiat preſcribere. oꝑtet pͥus ꝑdā poſſeſſionē. puta qꝛ ſciēs aliū ingreſſuꝫ ſuſpicer me poſſe repelli. vt ī. d. l. ſi idqd̓. ⁊ ab eo tꝑe incipit currere preſcpͥtio: ⁊ nōprius: vt no. Dy. in regula ſine poſſeſſiōe. li.vj. ⁊ ſentit glo. ⁊ aꝑtius Bart. in. l. i. C. de ſer.fu. Addit tn̄ ꝙ vbi ignoras nō poſſidet. licetcurrat preſcpͥtio tn̄ ſi ignorantia fuit ex iuſtacā vel ꝓbabil̓ ꝙ tūc ſb̓uenit̉. ar. c. cū illorū. deſen. ex. ⁊ hec ſubuētio erit ꝙ reſtituet̉ ī integꝝvt voluit Bar. in. l. i. §. ſi quis autē. ff. d̓ actuitinereqꝫ pri. facit glo. in. l. i. C. d̓ pa. po. ⁊ tex.optimus in. l. an̄pen̄. ff. de acqui. here. ſed magis mihi placet opi. Pe. Ubi tn̄ ignorantianō eſt craſſa vel ſupina. Incorꝑalia vero nōpn̄t quaſi poſſideri: niſi ſciēte eo qui poſſidetprius Et data eius ignorātia nō pn̄t p̄ſcribil. ij. C. de ſerui. ⁊ aqua. no. Innoc̄. in. c. bone.el. ij. de poſtu. prela.28¶ Quītodecīo res excōicati. vt dicit Pa. ī. c.i. eo. qꝛ cū ſit impeditꝰ a lege nō dꝫ ꝯͣ eū currere preſcpͥtio. l. fi. in fi. C. de anna. excep. Qd̓ limito veꝝ ī eo qͥ nō ē ī mora petēde abſolutionis. Secꝰ ſi eēt ī mora. qꝛ tūc impedimetumorit̉ ex culpa ſua. ⁊ iō curreret.29¶ Sextodecīo res furtiue vel vi poſſeſſe. necetiā ea q̄ ex ipſis naſcunt̉. vt inſti. d̓ vſuca. §.furtiue. de quo dic vt. jͣ. §. xliiij.¶ Que ſunt tꝑa ī qͥbꝰ p̄ſcriptio nō currit ſeddormit? ℟. Pa. ī. c. ex trāſmiſſa. eo. ꝙ. ix. tꝑa.Primū tꝑs hoſtilitatis. ⁊ vbi ius nō reddit̉ſed hͦ limitat Inno. ī. d. c. qn̄ ꝓpter guerrā ethmōi actor agere voluit ſed nō potuit. qꝛ nōerat qui ius redderet. l. ſed ſi ꝑ pretorē. §. ſi ferie. ff. ex qͥ. ca. ma. ⁊ ꝓpter hoc dicit Gar. in. l.de etate. ff. ad trebel. ꝙ citatus tempore peſtishabet iuſtam cām nō comparēdi. allegat. c.ad ſupplicationeꝫ. de renun. facit glo. in. c. ſi