CCLXVII.Ornalus
pompā. de reſti. ſpol̓. c. ſepe ꝯtingit. ⁊ hͦ eſt qd̓dicit Iſa. ix. c. Ueſtimētū admixtū ſanguinecibꝰ erit ignis. Miere. ij. c. In alis tuis inuētus eſt ſanguis aīaꝝ paupeꝝ. Et qͣꝫuis ſuꝑ incertis reſtituēdis poſſit p̄latꝰ eccleſiaſticus diſpenſare vt qͥs de eis viuat ẜm qualitatē ꝯditionis naturatis alicuiꝰ. Si tn̄ hͦ facit ad ſuꝑfluitatē ⁊ ſtatū ſolū. eſt in ſtatu damnatōis tādiſpenſans qͣꝫ diſpēſatus. facit qd̓ noͣ. in. c. dudū. el. ij. de elec. ⁊ in. c. ⁊ ſi illi. xij. q. ij. Solummodo eis diſpēſare licet d̓ incertꝭ vt viuere poſſint ẜm eoꝝ ꝯditōeꝫ. qꝛ ille qͥ eſt ꝯſuetꝰ vti cibis delicatꝭ: vl̓ veſtibꝰ nō poſſet ſic groſſis vtiſicut qͥ ad hͦ eſt aſſuetꝰ. ⁊ ideo oꝑtet multū tēperate hͦ faciāt. Si ꝟo ad talē ꝯditionē ꝑueniſti nō ꝑ talia q̄ neceſſario ſunt reſtituenda ſiccredo. ⁊ ſi nō ſis naturaliter nobiliſ nihilominꝰ poterꝭ te ornare ẜm illū ſtatū. ita ꝙ ex hͦ nōerit iudicandꝰ tuꝰ ornatꝰ notabiliter ſuꝑfluuſSecūdū dicit̉ tꝑs p̄ſens .ſ. ſi ornatꝰ talis cōuenit tue ꝯditōi. Maiori em̄ dignitati cōuenit maior ornatꝰ dicto. c. clerici officia. Et iōvtſcias qͥd tibi ꝯueniat attēde ꝙ cuꝫ nulla ſitmaior dignitas qͣꝫ diuina. ⁊ tn̄ in ip̄o cultū diuino debet ornatꝰ eſſe tꝑatus. vt patet in. c. gloria ep̄i. xij. q. ij. a fortiori ornatꝰ p̄latoꝝ eccleſiaſticoꝝ. Idē dic ꝙ ornatꝰ imꝑatoris qͥ omneſmūdanos ſuꝑeminet. vt in. l. cū ml̓ta. in fi. Cde bonis q̄ liber. debet eſſe tꝑatus. Ceteroꝝ ꝟotanto magꝭ tꝑatus debet eſſe qͣꝫto īferiores ſūtab ip̄a imꝑatoris dignitate. Et qͣꝫuis ita ſit d̓iure nihilominꝰ ꝯſuetudo hodie attēdēda eſtqꝛ vt dicit Auḡ. xli. diſt. c. i. Quiſquis rebꝰ p̄tereuntibꝰ ſtrictiꝰ vtit̉ qͣꝫ ſe habeāt mores eoꝝcū quibꝰ viuit aūt intꝑatꝰ: aut ſuꝑſtitioſus ēqͥſquis ꝟo ſic eis vtit̉. vt metas cōſuetudinisbonoꝝ inter qͦs cōuerſat̉. excedat. aut aliqͥd ſignificat dicit glo. puta infirmitatē ⁊ legitimacauſam. aut flagitioſus eſt. In oībꝰ aūt talibꝰnō vſus reꝝ ſꝫ libido inculpāda eſt. Quid igitur locꝭ: tꝑibꝰ: ⁊ ꝑſonis ꝯueniat diligēter attedendū eſt. nec temere flagitia rephendamus.hec ille. Ante ſi vis agnoſcere ſi excedis cōſidera cōmunitatē bonoꝝ inter qͦs viuis qͥ ſuntequalis dignitatꝭ. nobilitatꝭ. diuītiaꝝ abudātie. ⁊ notāter dixi cōitatē bonoꝝ non alioꝝ. Etſi ẜm eoꝝ ꝯſuetudine vteris p̄cioſis. vl̓ multitudine aut curioſitate nō iudicabo exceſſum.Niſi occurreret tibi caſus in qͦ aliqͥ ꝓximi eſſent in extrema neceſſitate. quia tūc dicas ẜmAmbro. in. c. ſicut hi. xlvij. diſt. Pluſqͣꝫ ſuffitiat ſumptui .ſ. tue neceſſitatꝭ ⁊ familie violenter obtentū eſt.
¶ Sꝫ nunqͥd ille qͥ eſt eqͣlis in diuitijs nobilibꝰ poſſit ornare ſe ẜm ꝙ cōmuniter nobilesfaciunt. licet ip̄e ſit ex infimo genere? ℟. ꝙ ſic.Niſi qͦ ad deaurata q̄ de iure ꝯueniūt doctoribus ⁊ militibꝰ. Rō qꝛ nobilitas hodie n̄ attribuit̉ ẜm virtutē. ſꝫ ẜm pompā ⁊ opinione.Fallit etiā hͦ qͦ ad cōparatione platoꝝ. dn̄oꝝ.⁊ officialiū quibꝰ licet aliqͥs eſſet ip̄is ditior n̄liceret ſe ornare ẜm ꝙ tales p̄lati vl̓ dn̄i vl̓ officiales cōiter faciūt. Cōclude gͦ ꝙ ſi qͥs vtit̉ ornatu p̄ciōſo vl̓ ml̓tiplici aut curioſo ẜm ꝯditionē ſtatꝰ p̄ſentꝭ. vt cōīter faciūt p̄ſenti tꝑe bonidiuites vl̓ nobiles ſibi eqͥles n̄ peccat.¶ Terciū tꝑs ꝯſiderādū eſt tꝑs futuꝝ hͦ eſt ꝙꝯſideret ſi ī tali ornatu poterit ſe tenere taliterꝙ in futuꝝ non habeat cōmittere aliqͣ peccatamortalia. Nā ſi eſt neceſſe aliqͣ mortalia committere vt ī tali ornatū ſe teneat ſicut illi qͥ propter talia habēt neceſſe ī partibꝰ remotꝭ ad negociandū morari dimiſſis vxoribꝰ ibi ꝓptereoꝝ imbecillitates ml̓ta mortalia cōmittut. ethmōi. Nā tūc talis ornatꝰ eſt ſuꝑfluus ⁊ illicitus ẜm ergo p̄dicta tria tꝑa potes cognoſcere qn̄ habet ſuꝑfluitatē ⁊ qͣꝫuis ſit difficillimūcognoſcere qn̄ habeat notabilē ſuꝑfluitateꝫ q̄ſit peccatū mortale niſi ẜm primū tꝑs ⁊ terciūTn deteſtādi ſunt: qꝛ vt ī pluribꝰ habēt de ſuperfluo. ⁊ ſic de peccato vtpote qͥ ſunt occaſiomultoꝝ peccatoꝝ. Nā pͥmo inducūt ad laſciuiā. ſcd̓o impediūt ml̓ta mrimonia. ⁊ tercio p̄bent materiā inordinate cupiditatꝭ. ideo ꝑs.xxx. Odiſti obſeruātes vanitates ſuꝑuacue.¶ Quintū ꝙ reqͥrit ornatꝰ vt ſit licitꝰ: eſt vt nōapponat̉ circa eū nimia ſollicitudo. ẜm em̄ ſanctu Tho. vbi s. Nimia ſollicitudo circa ornatū etiā ſi nō ſit deordinatio ex ꝑte finis redditeū illicitū. Et qͣꝫqͣꝫ iſta ſollicitudo nimia nonſit mortalis niſi qn̄ ꝓpter ip̄am dimitteret neceſſaria ad ſalutē nihilominꝰ ſalteꝫ eſt venialepeccatū.¶ Sextū ꝙ requirit̉ vt ornatꝰ ſit licitꝰ eſt vt n̄ſit ſcādaloſus ꝓximo dicit Alex. de all̓. in. ij. ij.ꝙ licet ſe ornare p̄cioſis veſtibꝰ ẜm nobilitateꝑſone: ⁊ cōſuetudinē terre. ⁊ dignitate officij.ita tn̄ ꝙ abſit libido ī volūtate. ⁊ ſcandalū inexteriori oꝑe. nec miꝝ qꝛ Matth̓. xviij. ve homini illi ꝑ quē ſcādalū venit. Aduerte tn̄ ꝙ licet aliqͥs ꝓuocet̉ ad ꝯcupiſcētiā ꝓpter ornatūalteriꝰ ſi ille qͥ ornat ſe hͦ nō intēdit. nec eſt exceſſus in ornatū erit potiꝰ ſcandalū paſſiuū etoccaſio accepta. Sꝫ qn̄ eſt in ornatu exceſſup̄ſertim incitatiuꝰ ad libidine vt ī mulieribuſinuenientibꝰ nouas inuetiones ſeu v̓anitateſQ