Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

RetusCCXLVI

Utrū metus iuſtꝰ cauſet̉ ex imperio vl̓ ſupplicatione regis vel dn̄i? ℟. Pa. in. c. vlti. quicle. vel vouen. ꝙ nō. niſi ſit cōſuetus tyrannice tractare nō obtemꝑantes ſuis p̄cibꝰ. qꝛ tūcbene cauſat. vt tenet Io. an. in. d. c. vlt. ⁊ Barto. in tractatu de tyrano. facit qd̓ idem Bart.no. ī. l. ad inuidiaꝫ. C. qd̓ me. cauſa. vbi dicitꝙ ſola reuerentiā mariti non cauſat iuſtū metum in vxore: niſi preceſſerint mine vel verbera. ⁊ idem voluit Inno. in. c. cauſaꝫ matrimonij. de offi. dele. Utrū metꝰ ꝑdendi bona tꝑalia vl̓ graue iactura in eis. puta maiorē ꝑte ſit iuſtꝰ? ℟. Pa.in. c. abbas extra eo. ti. ꝙ ſic. ſi nō pōt ſuſtētari ſine illis bonis q̄ qͥs timet ꝑdere. qꝛ alibi dicitur ꝙ ſpūalia nō p̄n̄t diu eſſe ſine tꝑalibꝰ .i.q. iij. ſi qͥs obiecerit. ⁊ glo. in. l. aduocati. C. deaduo. diuer. iudi. dicit no. pecunia vitam hominis. facit ꝓ iſta opiniōe. c. pb̓ros. l. di. et. l.pe. C. eo. ti. ⁊. d. c. abbas. Utrum metuſ excpicatōis ſit iuſtꝰ? ℟. glo.in. c. olim inter. de re. ſpo. ꝙ ſic. ſed Io. an. diſtinguit. ꝙ aut iuſte cōminat̉ ⁊ nō excuſat. qꝛculpa ſua incidit in metu. l. ſi mulier. ff. eo. ti.aut iniuſte cōminat̉. ⁊ ſic eſt iuſtus: cū grauiſſit pena inter hoīes ꝯuerſari ⁊ carere hoīm cōmertio. l. hi qui ſanctā. C. de apoſta. c. ſacro. deſen. ex. Et hanc diſtinctioneꝫ approbant dn̄ide rota deciſione. xl. Utrum timor infamie ſit iuſtꝰ? ℟. glo. in. l.nec timore. ff. eo. ti. ꝙ timor infamīe facti noncauſat. vtputa. qꝛ aliqͥs dicit ꝙ malū dicet deeo. ſed metꝰ infamīe iuris tal̓ qui hꝫ iuris effectū iuſtꝰ eſt. vt in. l. nec alicuiuſ. §. fi. ff. eo. vbiptꝫ ꝙ dep̄henſus ī aliqͦ delicto quicqͥd facit neprodat̉ ex iuſto metu facit. qꝛ proditꝰ pōt pati mortē vel cruciatū: ⁊ hmōi. ⁊ hec oīa intellige ꝙ cauſant iuſtū timorē: qn̄ qͥs nō hꝫ facileremediuꝫ ꝓuidendi. qꝛ ſi poſſet ꝓuidere ſibi.puta adeundo ſuꝑiore: vl̓ alio mō nō ꝓuideret nō eſſet iuſtꝰ metꝰ: ſed ſibi imputaret̉. ar. c.fi. de elec. ⁊. l. qͥbꝰ diebꝰ. in pͥn. ff. de condi. ⁊ demon. ⁊. l. qͥ pōt facere. ff. de re. iur. ⁊. c. paſtoral̓.§. p̄terea. de offi. or. qd̓ limita. vt. jͣ. §. x. Utrū metus iuſtꝰ excuſet a pctō? ℟. ꝙ nō atoto. ſed ſolū a tanto. nō tn̄ etiā a tanto: ꝙ ſi illud eſt de genere peccati mortal̓ ꝙ fiat veniale.c. ſacris. extra eo. ti. c. ij. de homi. ij. q. i. in pͥmiſqꝛ dꝫ potiꝰ q̄libet mala tolerare qͣꝫ malo ꝯſentire decernat. xxxij. q. v. ita ne. Limita tn̄ p̄dicta ad ea q̄ ſunt iurꝭ diuini: ſecꝰ in his q̄ ſuntpcta mortalia ex diſpoſitōe iurꝭ poſitiui. qꝛ ſicexcuſarꝫ a mortali. vt ptꝫ s Inobediētia. ī pͥn.

Utrū ꝯtractꝰ factꝰ ex metu iuſto ſit nullus?℟. vt colligo ex Pa. in. c. cū locū. de ſpon. ⁊ ind. c. olim inter. ꝙ aut ꝯtractꝰ reqͥrit libeꝝ ꝯſenſum: aut nō. Si ſic: tūc ꝯtractꝰ ē ip̄o iure nullus. Rō. qꝛ licꝫ coacta volūtas ſit volūtaſ. xvq. i. merito. tn̄ nō eſt voluntas libera. ⁊ ſic deficit qͣlitas libertatꝭ q̄ eſt de ſub̓a ꝯtractꝰ. ⁊ ideonullus. In alijs aūt vbi nō reqͥrit̉ liber cōſenſus: nō eſt nullꝰ ip̄o iure. qꝛ vt dixi coacta volūtas pur voluntas eſt. vt plene legi. ⁊ notat̉ ī.l. ſi ml̓ier. §. fi. ff. eo. ti. ſꝫ veniūt acta reſcindēda actiōe qd̓ me. ca. vl̓ officio iudicꝭ. Que ſunt illa in qͥbꝰ reqͥrit̉ liber ꝯſenſuſ? ℟.ꝙ pͥmo oīa q̄ ſunt meritoria. vt pn̄ia. cōfeſſio.elemoſyna. ⁊ hmoi. q̄ ſi fiāt ex tali metu excludūt meritū: ⁊ ꝑinde eſt ac ſi nō forēt facta. Excipiunt̉ illa in qͥbꝰ impͥmit̉ carac̓ter vt baptiſmus ⁊ hmōi. qꝛ ꝟtute caracterꝭ adueniēte libera volūtate ꝯualeſcūt. ſꝫ n̄alia. vt ī. c. de iudeiſ.xlv. di. Propterea Criẜ. ſuꝑ Mat. xxij. Quiſolo timore ſeruit deo: pena ꝗdē euadet: ſꝫ p̄mium nō acqͥret. qꝛ nō vult deꝰ vt timeat̉ vt dn̄sſed vt amet̉ vt piꝰ pater. Facit tex. Aug. de pe.diſ. vij. c. nullꝰ. in fi. Quē ſero penitet inqͥt nōſolū oꝑtet deū timere iudicē: ſꝫ iuſtū diligere.nō tm̄ penam timeat ſꝫ anxiet̉ ꝓ gl̓ia. hec ille.Scd̓o mr̄imoniū. facit. c. notificaſti. xxxiij. q.v. ⁊. c. venies. el. ij. de ſpōſa. ⁊. d. c. cū locū. Tercio dotꝭ ꝓmiſſio l̓ ſolutio. in. l. ſi ml̓r. §. ſi dos.ff. eo. ti. qꝛ ſi pͥncipale nō tenet nec acceſſoriūde re. iur. li. vi. Quarto iuriſditio. vn̄ ꝓrogatio eiꝰ ex iuſto mētu eſt nulla. l. ij. ff. de iudi. ⁊glo. in. d. l. ſi ml̓r. Itē electio p̄lati ꝑ metuꝫ facta eſt nll̓a. c. vbi ꝑiculū. §. ceteꝝ. de elec. li. vi.Quīto auctoritas tutoꝝ extorta ꝑ metū ē nulla. l. i. §. vl. ff. de auto. tu. Sexto abſolutio abexcōicatiōe. de qͦs. Excōicatio. vij. caſu. xviij.Septīo teſtes teſtōꝝ. vn̄ ſi in vincul̓ tenent̉:aut ab hoſtibꝰ nō valꝫ. l. qͥ teſtamēto. ff. de teſta. Octauo votū. limito veꝝ qͦ ad metū mūdanū qͥ incutit̉ ab hoīe ad hͦ vt voueat: nō aūtqͦ ad mētū aliū ꝓpter que euadendū aliqͥs vouet: qꝛ ſic tenet votū. Rō diuerſitatꝭ qͣre votūteneat ex aliqͦ metu factū qn̄ metꝰ nō infert̉ vtvoueat: ſed ex alio reſpectu: ⁊ nō pn̄ia. ꝯfeſſio.⁊c̄. Et qꝛ tale votū fit pietati diuīe ⁊ miſericordie quā īterpellat vt eū liberet a malo inſtanti.Et iō qͥ nō p̄t nō miſereri acceptat ꝓmiſſionē⁊ ſubſidiū impēdit. ſꝫ ī pn̄ia: ꝯfeſſiōe ⁊ hmōi.nō ꝯcurrit ſolū miſericordia ſꝫ ⁊ iuſticia. vnd̓miẜicordia dei acceptat inqͣntū nō derogat diuine iuſticie .ſ. vt nō ſint ſine merito ⁊ recōpenſatione: ſed vt ſint digna vita eterna. hoc non