Impedimentū. xvii.
habet actū generandi ꝙ tenet matrimoniū. licet nō habeat effectu vt s. dictū eſt. aliter ſteriles nō poſſent ꝯtrahere. qd̓ falſum eſt. ⁊ ẜm hͦlimita gloſas p̄dictas.12¶ Circa vero maleficiatos. Aduerte ꝙ aliqn̄ꝗͥs eſt maleficiatꝰ reſpectu oīm. ⁊ ſic cōtraherenō p̄t. ⁊ ſi ꝯtrahit poſt pͥmū matrimoniū contractū ⁊ ꝯiungit̉ cū ſcd̓a: redire tenet̉ ad pͥmā.ꝙͦ ptꝫ. qꝛ impedimētū nō erat ꝑpetuū. ⁊ iō pͥmū matrimoniū fuit firmū. Si aūt ſit maleficiatꝰ r̄ſpectu vniꝰ ꝑſone. ſic nō reſtituet̉. qͣꝫuiſꝯgnoſcat ſcd̓am. qꝛ pͥmū matrimonium fuitnullū: ⁊ ſcd̓m fuit validū.¶ Sed nunqͥd iudicabit̉ impedimētū ꝑpetuum qd̓ remoueri poſſet ꝑ aliqd̓ maleficiū? ℟.ẜm. s. Bona. in. iiij. di. xxxiiij. ⁊ sͣ. Tho. eadēdiſt. ꝙ ſic. qꝛ non p̄t homo ꝑ maleficiū inuocare demones ꝓ aliqͦ caſu.¶ Si querat̉ de abominatiōe. vtrum impeditmatrimoniū. tenet. s. Tho. vbi s. ꝙ eſt idē iudiciū qd̓ de maleficio. cū ſit cauſa extrinſeca etaccidentalis. Et hoc intellige qn̄ ex tali abominatione in imaginatiua: fantaſia aut extimatiua ꝯcipit̉ talis horror ꝙ nullo mō p̄t habere actū generādi cū tali.¶ Sed quid ſi inueniat̉ aliquis qui vellet deſtruere maleficiū cū alio maleficio. vide infraSuꝑſtitio. §. xiij.¶ Quero qͥd ſi dubiū ſit. an tale impedimētūimpotentie coeundi p̄ceſſerit mr̄imoniū ꝯtractu ꝑ v̓ba de p̄ſenti an no? ℟. Pa. in. d. c. fraternitatis. ꝙ p̄ſumet̉ p̄ceſſiſſe: exqͦ nūqꝫ potuitcognoſcere. facit in ar. l. iij. C. de edil̓. edict. Ethͦ idē ſequit̉ Ric. in. iiij. diſ. xxxiiij. ꝙ debemuſp̄ſumere: ꝙ ſicut p̄ceſſit ꝯſummationē ita ⁊ cōtractionē. Nā ex futuro p̄ſumit̉ eſſe p̄teritū. vtno. in. c. ſcribā eiſdē. de p̄ſum. ⁊ ſic doc. magꝭ vident̉ in hanc opinione inclinari. ⁊ placꝫ mihilicet glo. in ſumma. xxxiij. q. i. dicat ꝙ p̄ſumendū eſt ſubſecutū. Nec ob. c. licet ex quadā. ī fi.de teſti. vbi d̓r ꝙ indubio ꝓ mrimonio eſt p̄ſumendū. qꝛ dicit Pa. vbi s. ꝙ eſt verū qn̄ matrimoniū pōt hr̄e ſuū effectū .ſ. euitationē fornicationis vl̓ bonū prolis. Et hanc mirabileꝫlimitationē tenet etiā do. Ant. in. c. lr̄e veſtre.de frigi. qd̓ bene notabis.mpedimitu. xvli.ẜm aliqͦs d̓r cōſuetudinis vel ſtatuti. ꝓcuiꝰ intelligentia querit̉.¶ Utrū ꝯſuetudo poſſit ꝯtra matrimonium?℟. ẜm Pa. in. c. ſuꝑ eo. de cognatiōe ſpūali. ꝙ
aut ꝯſuetudo habilitat: al̓s inhabiles ꝑ iuscanonicū. vtputa ꝙ ꝯtrahat̉ in ſcd̓o vl̓ terciogradu ꝯſanguinitatꝭ: ⁊ hmoi. ⁊ ſic non valet.vt ꝓbat̉ in. d. c. ſuꝑ eo. ẜm vera ſignificationeꝫiuncto. c. qd̓ ſuꝑ his. de ꝯſang. ⁊ affi. ⁊ hͦ tenetHoſti. qͣſi ſit irrōnabilis. Ex qͦ infero ꝙ ꝯſuetudo nō approbata a papano p̄t tollere impedimentū publice honeſtatꝭ. cū ꝯſuetudo nonvaleat ꝯtra honeſtate eccl̓ie. c. cū decore. de vi.⁊ ho. cle. Aut ꝯſuetudo ſolū inhabilitat aliashabiles. vt in filijs duoꝝ cōpatrū: ꝑ qͦrū neutrū ventū eſt ad cognatione ſpūalē. ⁊ tūc valꝫvt nō ꝯtrahat̉. Facit ver. itaqꝫ. ⁊ ver. ceteꝝ. d.c. ſuꝑ eo. ⁊. d. c. olim. de cle. cōiug. Aut cōſuetudo nō ſolū inhabilitat vt nō ꝯtrahat̉. ſed ecꝫ vt diſſoluatur ad tꝑs. ⁊ ſic valet. vt voluitInno. qꝛ peccauerūt ꝯtēnendo ꝯſuetudinempatrie. xxx. q. v. aliter. Aut taliter inhabilitatꝙ ſi fuerit ꝯtractū hꝫ vt diſſoluat̉ in ꝑpetuū.⁊ tūc ſi eſt approbata ꝑ papā ſaltē tacite: ſic valet. vt ꝓbat̉ in. d. c. ſuꝑ eo. ẜm lecturā Hoſtiē.Sed ſi nō apparet de approbatiōe pape. tūcnō valet ẜm Hoſt. in. d. c. ſuꝑ eo. ⁊ ꝓpterea dicit caſum p̄fati. c. nō extendendū. Sꝫ Pa. tenet ꝯtrariū. vbi cū de ꝯſuetudine ꝯcurrit ſcandalū. qꝛ ſicut papa p̄t ius diuinū interpretari⁊ addere ⁊ diminuere. vt no. Inno. in. c. que īeccl̓iaꝝ. de ꝯſti. Ita ⁊ cōſuetudo. vt tenet ideꝫInno. in. c. fi. de cōſue. ⁊ hͦ etiā ſentit glo. magna in. d. c. ſuꝑ eo. q̄ vult ꝙ vbi eſſet conſuetudo ꝙ nō ꝯtraheret̉ in qͥntū gradū: ſi ex contractu generaret̉ ſcandalū: nō valet mr̄imoniuꝫ.qꝛ vt dictū eſt. Conſuetudo ꝯtines in ſe ſcandalū exp̄teritōe p̄t inhabilitare alias habileſ.ſecꝰ ſi a pͥncipio nullū fuiſſet impedimētū. qꝛtūc ſcandalū ſuꝑuenies nō p̄t diſſoluere. qꝛ ꝓpter ſcandalū nō eſt recedendū a ꝟitate iurisdiuini. c. ij. de no. ope. nun. ⁊ in regl̓a. qͥ ſcadalizauerit. de re. iur̄. Sꝫ. d. An. d. Butri. d. c.ſuꝑ eo. limitat ſic. ꝙ aut conſuetudo hꝫ ꝯcurſum iuris antiqͥ. ⁊ tūc dirimet in ꝑpetuū. īterueninte ſcandalo. niſi ita dirimat̉. Si ꝟo nōhꝫ ꝯcurſum iuris. ⁊ tūc ſi a nouo iure approbetur vl̓ a papa ſil̓r dirimet. ꝙ ſi nō hꝫ concurſum iuris antiqͥ vel noui vel approbationempape: tūc nō p̄t creare nouū impedimentū addirimendū in ꝑpetuū. ⁊ hͦ eſt veriſſimū. ⁊ dictū Pa. intellige de ꝯſuetudine generali quaꝫpapa ſcit ⁊ approbat non de ꝑticulari. niſi ẜmdictū do. Ant.Quid ſi ꝯſuetudo mariti ⁊ vxoris ſit diuer 2ſa? ℟. Pa. in. c. i. de ſpon. Aut cōſuetudo diſponit ſuꝑ ſolēnitate contrahēdi. ⁊ dꝫ obfuari