CCXXXIIMalrimoniūiī.
ſpecificauit ſpecialē ꝑſonā ꝑ rōnē ſuā. Uerūtamē ſtulta eſt q̄ cū tali ꝓcuratore ꝯtrahit niſi faciat fidē ꝙ ad cōtrahendū ſecū ſit ſpecial̓rꝓcurator deputatus. qꝛ ſic ille poſſet negare ꝙnō miſit eū vt cōtraheret cū illa: ſed cū alia. ⁊ īforo ꝯtentioſo excluderet̉.¶ Utrū ꝑ ſolas lr̄as poſſit ꝯtrahi mr̄imoniūinter abſentes? ℟. vt ptꝫ ex dictis ꝙ ſic. ſi duoconcurrunt. Unū ꝙ mittens lr̄as quibus exprimit ꝙ talem accipit in vxorē de p̄ſenti ſi ip̄acōſenſerit. ꝙ ꝑſeueret in eadem volūtate vſqꝫquo illa cui lr̄e mittuntur expreſſe conſentiatSecundū ꝙ illa ꝑſona expͥmat cōſenſum receptis lr̄is alicui alteri: vel ꝑ lr̄as ſcribat ip̄mcōſenſum. aliter niſi expͥmat quantūcūqꝫ conſentiat nō erit mr̄imoniū ẜm Rodon. ar. d. c.honorant̉. ⁊. c. veniens. qͥ cle. vel vouen. ⁊. c. expublico. de conuer. cōiuga.Sed nunquid ſtatim vt lr̄as reſcripſerit qͥbus ſil̓r ⁊ ip̄m acciꝑe exprimat in virum: autalij manifeſtauerit ſic. taliſ mihi ſcripſit ꝙ meaccipit in vxorem. ⁊ ego notifico vobis ꝙ ſimiliter ego accipio eū in virū. erit matrimoniuꝫ?℟. videt̉ prima facie ꝙ nō. donec ad noticiaꝫalterius ꝑueniat. qꝛ antea nō eſt cōſenſus .i. ſimul ſenſus. ſed diſſenſus .i. ſeꝑatus ſenſus. etfacit pro hoc. l. cōſenſu. ⁊ qd̓ ibi no. ff. de acti.⁊ obli. Sed tn̄ ego credo ꝙ ſtatim. vt expreſſit ſit matrimoniū. qꝛ ibi ſunt ſubſtātialia matrimonij. ſcꝫ ꝯſenſus expreſſus amboꝝ. ⁊ cumſubſtātialia ſint ſufficit. ar. eoꝝ que no. ꝑ Barto. in. l. prolatā. C. de ſen. ⁊ interlo. om. iudi.⁊ iſtud tene. Exquo em̄ vel nuncio hͦ expreſſit vel ꝑ lr̄as: ſic eſt ꝯſenſus. qꝛ ſimul ambo cōſentiunt ⁊ cuꝫ ſignis neceſſarijs. ar. ad hoc ind. c. honorant̉.¶ Quid ſi dicat ꝓmitto vobis tribꝰ ſororibꝰꝙ vnā de vobis accipiā in vxorem. ⁊ ille om̄sreſpondēt placet. ⁊ poſtea cognoſcit vnā ex illis? ℟. ẜm Hoſti. ꝙ matrimoniuꝫ cū illa erit.qꝛ ip̄o facto ꝯſentit. c. dilecti. ⁊. c. vt noſtrū. deappe. Et hanc opinionē tene. licet glo. in. c. exlitteris. el. ij. de ſpon. teneat contrartū. ⁊ multidoc. quā verā intelligerem: ſi qͥs ꝓmitteret tribus feminis nō ꝯſanguineis. qꝛ vnaꝫ ꝯgnoſcendo poſſet aliā nihilominꝰ acciꝑe ẜm fidē.ſed non ſic in caſu ꝓpoſito. ⁊ ideo ꝓ matrimonio eſt iudicandū: niſi cognouiſſet eā animofornicandi ſolū.¶ Quero in qͥd eſt ꝯſenſus qͥ facit mr̄imoniū℟. ẜm opi. Ricar. in. iiij. diſt. xxxi. ar. ij. q. i. ꝙad hͦ vt ꝯſenſus faciat mr̄imonium oꝑtet ſintibi tria bona mrimonij implicite ⁊ ī habitu ſal
tem .ſ. ꝙ ꝯtrahētes conſentiāt. Primo in vinculi inſeꝑabilitatē: rōne cuiꝰ eſt in mrimoniobonū ſacramēti. Scd̓o in bonū fidei qͣntū adeius eſſentiale: qd̓ eſt nō negare vſum ſui corporꝭ ſi ꝯiunx alter petat: niſi deus a debito reddendi liberauerit. Sꝫ qͣntū ad accidētale bonū fidei ſeu acceſſoriū: qd̓ eſt nō exhibere alteri quā ſuo ꝯiugi vſum ſui corꝑis nō ē neceſſariū: ſed ſolū ad bn̄ eſſe mrimonij. Terciuꝫ bonū prolis qͣntū ad eiꝰ eſſentiale: qd̓ eſt ea ſuſcipere ꝯditionaliter .ſ. ſi deꝰ ea dederit: vl̓ nō ꝓcurare aliqd̓ impedimētū ne proles veniat. ſꝫ qͦntū ad eiꝰ accidētale bonū .ſ. abſolute velle prolem: ⁊ eā educare nō eſt neceſſariū. Un̄ ſi qͥscōtraheret cū intentiōe ſeꝑabilitatꝭ nō dico qͦad thorū ſed qͦ ad vinculū. qꝛ ſic eſſet ꝯtra bonū ſacramēti: aut cū intentiōe denegādi ſeip̄malteri coniugi petenti ſine alia diuina reuelatione. qꝛ contra ſcd̓m bonū .ſ. fidei. Aut cum intentione nō ſuſcipiēdi prolē ſi deꝰ eā daret: autnō eā educandi: aut ꝓcurādi venena ſterilitatis ne proles cōciꝑet̉ aut naſceret̉ vel educaretur. qꝛ cōtra terciū bonū mr̄imonij .ſ. prol̓ matrimoniū. talis nō ꝯtraheret. Et ideo oꝑtet p̄fata habeat in intentōe ſaltē implicite. Explicite ꝟo ſufficit ꝙ in cōtrahēdo intendat illudqd̓ inter ꝯtrahētes reqͥrit̉ ad mr̄imoniū. Maria aūt verū mr̄imoniū ꝯtraxit cū ioſeph. licetnō intenderet ꝯſentire in carnalē copulā. quiaerat certificata ꝙ ioſeph nunqͣꝫ eā reqͥreret. ⁊ ſieā reqͥſiſſet ꝙ deꝰ abſoluebat a tali obligatiōe.Sil̓r ille qui ꝯtrahit: qͣꝫuis nō habeat animūcōſummādi ſꝫ religionē intrādi. qꝛ cuꝫ intratabſoluit̉ a deo a tali obligatiōe.24¶ Utrū intentio libidinis vel pulcritudinisaut diuitiarū excludat mr̄imoniū? ℟. ẜm ſanctū Bo. in. iiij. di. xxx. ꝙ multe cauſe pn̄t eſſeinductiue ⁊ ſine pctō: dūmō non ſiſtat̉ in eis.vn̄ ſi moueret ſicut cā pͥncipal̓ eſt minꝰ honeſta ⁊ eſſet ꝯͣ ſacri vtilitatē. nō tn̄ ꝯtra ſacr̄i veritatē. niſi ita eſſet finis ꝙ nō q̄reret niſi libidine vel dinitias. nō vxorē ducere. qꝛ ſic eſſet cōtra veritatē ſacramēti.¶ Sed nunquid contrahēs ex alio fine qͣꝫ ꝓlis habende peccet? ℟. Pe. de pal̓. in. iiij. diſt.xxxi. ꝙ ſic. venialiter quādo contrahit principaliter ꝓpter vitandaꝫ fornicationē: ſi modoſit talis qui ẜm cōmunē ſpem poſſit habere filios. alias non. Unde licet finis matrimonijpͥmus ⁊ ꝑ ſe ſit intētio generādi. tn̄ qn̄ pͥncipale factū ē impoſſibile: ſic in ſene vl̓ ſterili. licetde ſecūdario qͥ eſt intentio vitādi fornicatiōeꝫfacere pͥncipale. Alie aūt intentiones ſicut re-