Locatio

verba ſtricte capiunt̉. l. iij. §. hec aūt verba. ff.de nego. geſto. ⁊ in. c. in noſtra. de iur̄iur̄. Inſuꝑ dicit Pa. in. d. c. inter dilectos. ꝙ ſi maleverſat̉ ⁊ nō poſſit cōpeſci aliter a ſua inſolētiaꝙ poterit expelli ꝑ. l. ſi ꝯuenerit. in fi. ff. ꝓ ſocio⁊. v. q. iiij. in loco.¶ Utꝝ locari poſſit domꝰ ꝓpinqua alteri magiſtro ita ꝙ voces adinuicē cōfundant̉? ℟. ꝙnō. ⁊ ſi fecerit primꝰ poterit expellere vltimuꝫ.C. de ſtu. li. vr. ro. l. vnica. in fi. ⁊ hec cauſa tractari poteſt in ferijs tꝑe meſſis ẜm Hoſtiē. deiudi. c. ſignificauerūt Et idē poſſet dici d̓ quocūqꝫ alio qͥ impediret lectione p̄fati magiſtri.ar. d. l. vnice.¶ Cui poteſt locari aliqua res? ℟. ꝙ om̄ibꝰ qͥpoſſunt emere: niſi ſit miles vel curialis quibꝰnō poſſunt locari p̄dia ad colenduꝫ ne amiſſovſu armoꝝ ad opꝰ rurale ſe tranſferāt. vt. C.loca. l. milites. l. curialis. ⁊. l. vltima. ſubuenit̉tamē ignorāter faciēti. ff. locati. l. ſi qͥs ignorāſvbi dicit̉ ꝙ p̄t exigere mercedē. Nō em̄ ꝯtemnit diſciplina qui ignorauit militē. Idē videtur in clericis ⁊ monachis niſi ex cauſa neceſſitatis. extra ne cleri. vel mona. c. i. ⁊. c. ſecūdū.vbi hͦ no. Bern̄. ⁊oſtiē.¶ Uſqꝫ ad qd̓ tempꝰ poteſt fieri locatio? ℟. ꝙ⁊ ad tempꝰ: ⁊ imperpetuū. vt. ff. ſi ager vecti. l.i. ⁊ dicunt̉ vectigales agri qui imperpetuū locant̉ .ſ. qͣꝫdiu vectigal ſoluat̉. vt. d. l. i. ⁊ ſuccedit heres in locatōe ⁊ ꝯductōe ſi morit̉ cōductor infra tempꝰ locatōnis in iure ꝯductōnisſecus in vſufructu qui perſonalis eſt ⁊ extinguit̉ cū perſona. C. loca. l. ſi quis domū. §. ſifructuarius.¶ Quādo eſt merces ſoluēda? ℟. ẜm Azo. etGoſ. ꝙ ſi actum eſt quādo ſit ſoluenda id ſeruabit̉. alias cōſuetudo regionis ⁊ ſi nō appareat de cōſuetudine id qd̓ minimū eſt. ſcilicetin fine. ita no. Hoſtiē. ⁊ Bern̄. de cenſi. ex parte. facit de regͦ. iur. in obſcuris lib̓. vi. ff. d̓ ꝟbo.obliga. l. qui hoc anno. ⁊. l. eū qui. ⁊. ff. quādodies vſufruc. le. ce. l. i. §. ſi tibi. ⁊ hec vera ī ſtipulationibꝰ. in alijs vide in. l. i. C. qn̄ dies le.ce. ⁊ in. d. l. qui hoc anno. ⁊ Inno. in. c. ꝓpterſterilitatē de loca.¶ Sed nunquid poteſt locator in quilinū expellere ante tempꝰ finitū cōductōnis? ℟. ꝙ ſicin quattuor caſibꝰ. Primus ſi nō ſoluit penſionē per bienniū: ſed ſi paratus ſit ſoluere audiendus eſt. ff. loca. l. quero. intellige ſi aliusde ſequentibꝰ nō ineſt. Secundꝰ ſi domꝰ locata ſit neceſſaria ſue habitationi. intellige exneceſſitate ſuperueniēte cui aliter ꝓuidere nō

poteſt. vt. l. edem. C. locati. aliter nō dicereturneceſſitas ſi poſſet ꝓuidere alio modo. Secꝰeſſet ſi tēpore locatōnis aliā domum nō habebat qꝛ ſibi imputabit nec expellere poterit. ff.loca. l. fi quis domū. §. huic ſubiungi. Terciꝰcū domus eget refectione quia minat̉ ruinā:que tamē tempore locationis nō minabit̉. ⁊ īiſto caſu ⁊ p̄cedēti fiet remiſſio penſionis prorapta tēporis. c. ꝓpter ſterilitatē. de loca. ⁊. d.l. edem. ⁊. d. l. quero. §. inter locatorem. vel ꝓuidebit de alia domo eque idonea. ff. eodē. l.cū plures in principio. Sed an ea refecta poterit cōductor petere ī ea reponi? ℟. ꝙ ſic. glo.iuncto tex. l. ſi duo. §. cum inquilinus. ff. vti.poſſi. ⁊ ibi per Bar. Quartꝰ quādo cōductorin domo ꝑuerſe cōuerſatur ſine leſione rei: vtputa tenet publicas meretrices: ⁊ ſic nō remittit̉ penſio ẜm Hoſti. vl̓ verſat̉ ꝑuerſe cū leſione rei: tenēdo porcos in ſolario. incidit arbores. nō colit ſuo tꝑe. ⁊ tunc remittit̉ penſio. ſedaget ad intereſſe dn̄s d̓ dano dato ẜm Hoſti.in. d. c. ꝓpter ſterilitatē. Et ẜm hāc diſtinctionē ꝯcor. docto. in. d. l. edem. ⁊ in. d. c. ꝓpter. qͥvident̉ ꝯtrarij.¶ Utrū inquilinus poſſit ſimiliter ꝓpter neceſſitatē dimittere domū ante finitū tꝑs cōtravoluntate dn̄i? ℟. Pa. in. d. c. ꝓpter ſterilitatem. ꝙ ſic ẜm Uincē. ⁊ Ioh̓. an. hͦ tenet etiamglo. in. l. ſi in lege. §. ſi domꝰ. ff. loca. Ex qͦ poteſt inferri ꝙ ꝓpter peſtē p̄t dimitti. qꝛ eſt probabilis neceſſitas. ⁊ facit tex. in. l. habitatoreſff. eo. ti. ⁊ ſic ī ꝯſcictia eſſet ſeruandū. qͣꝫuis inforo ꝯtentioſo forte aliter teneret̉.¶ Utꝝ ſit minuēda penſio rei locate qn̄ cōductor nō potuit vti re ꝯducta? ℟. ꝙ aut qͥs locat res. ⁊ ſi ſtat ꝑ locatoris volūtatē: qͦ minusre ꝯducta nō vtat̉ ꝯductor ſic tenet̉ ei ad intereſſe. l. ſi de fundo. C. locati. Si ꝟo nō ex volūtate ſꝫ ꝑ caſū fortuitū ex eiꝰ ꝑte vl̓ ex ꝑte rei locate ꝯtingentē ſic penſio remittit̉ ꝓ rata. Exeplū ex ꝑte locatoris. puta qꝛ ꝓpter delictu eiꝰfundꝰ locatꝰ publicatꝰ eſt. Exēplū ex parte reiveluti ſi edes locate exuſte fuerint. vl̓ ager terremotu corruit. vt. l. ſi qͥs domū in fi. ⁊. l. ex cōducto. §. i. ⁊. l. ſꝫ addes. §. ſi quiſ. ff. loca. Idēdicendū qn̄ ex neceſſitate locatore aduenienteoportuit ꝯductorē expellere. vel ꝓpter refectione domꝰ. l. qui inſulā in princi. ⁊. l. ſi fundus.ff. e. ti. Si ꝟo ſtat ꝑ ꝯductorē. vl̓ ꝑ eiꝰ culpaꝫquominꝰ re locata vtat̉. nihilominꝰ tota penſionē ſoluere tenet̉. l. colonꝰ. §. nauē. ff. locati.Si ꝟo ex caſu fortuito ex qͦ re locata vtin potuit ſimiliter tenet̉ qn̄ locator alteri locando