LexCCR.
¶ Utrū leproſi teneant̉ ad decimas? ℟. glo. inc. ij. de eccleſijs edifi. ꝙ ſic. niſi de ortis ⁊ terriſ⁊ fetibus animaliū ſuorū que ſole excipiunt̉in dicto. c. ij. ⁊ ideo de alijs tenentur ſicut alijchriſtiani.¶ Utrū leproſi poſſint habere eccl̓iaꝫ ⁊ p̄ſbiterū qͥ eis celebret? ℟. ꝙ ſic ſi tot ſunt ſimul ꝙ eācū cimiterio poſſint ꝯſtruere: dūmodo veteribus eccleſijs de iure parochiali nō faciant iniuriā. d. c. ij.¶ Utꝝ leproſi poſſint promoueri. vide ſupraCorpore viciatꝰ. §. ix. ꝙ no. neqꝫ celebrare niſi vt ibi dicit̉.¶ Utꝝ ſacerdos ⁊ leproſus factus poſſit ī parochiali eccleſia p̄lationis officio fungi? ℟. ꝙſi ſine ſcandalo ⁊ abhominatōne populi nonpoteſt illud exercere: debet ab officio remoueriita tamē ꝙ ẜm facultates eccleſie adminiſtrentur ei neceſſaria quouſqꝫ vixerit. vt ī. c. tua noſde cle. egro. Rectoribꝰ vero eccleſiaꝝ qui ſineſcandalo illorum qui ſunt ſani nō poſſunt ſeruire altari. dandus eſt coadiutor qui curā habeat animaꝝ cui adiutori ad ſuſtentionem cōgrua portio de facultate eccleſie eiuſdem aſſignet̉. vt in. c. de rectoribꝰ de cle. egro. Ex qͦ patet ꝙ nō ꝓhibetur celebrare quādo ſine ſcādalo poteſt vt in ſecreto ⁊ huiuſmodi. ar. d. c. derectoribꝰ.y ẜm ꝙ rationalis creaturaCordinat̉ ad gratiā omiſſiſalijs exceptionibꝰ legis ẜm Frā.de mayro. in. ij. ſente. eſt ars honeſte viuēdi ligans hominē ad ſui obſeruantiā: aliter nō eſſet lex niſi ligaret.¶ Quotuplex eſt lex? ℟. vt colligo ex Scotoin. iiij. diſt. xvij. triplex. Prima dicit̉ iex nature. ⁊ iſto modo aliquid dicit̉ dupliciter d̓ legenature. Uno modo tanqͣꝫ principia practicenota ex terminis vel cōcluſiones neceſſario ſequentes ex eis ⁊ hec ſtrictiſſime dicunt̉ d̓ legenature. Secūdo modo dicit̉ de lege nature ⁊large id qd̓ eſt veꝝ practicū cōſonū principijſ⁊ cōcluſionibꝰ legis nature in tantū ꝙ ſtatimnotū eſt om̄ibꝰ illud cōuenire tali legi. Secūda lex dicit̉ poſitiua diuina que cōtinetur inhis que ſunt in veteri ⁊ nouo teſtamento. ⁊ licet Gratianus vocet̉ ipſam legem nature limita eū qd̓ eſt veꝝ. prout eſt poſita ab autorenature ⁊ diſtinguit̉ ꝯtra ius poſitū ab aliquoqui nō eſt autor nature. Tercia lex dicitur poſitiua. hoc eſt poſita ab hominibꝰ. Multa eīeccleſia ſtatuit ⁊ imꝑatores vltra ius diuinū
ꝓpter obſeruantiam honeſtiorem in moribꝰ.⁊ ꝓpter reuerentiā maiorē in ſuſcipiēdis ⁊ adminiſtrandis ſacramentis. De prima ⁊ ſecunda habes infra Papa. §. i. ⁊ p̄ceptū per totuꝫde quibꝰ hic tractare nō intendo. ſed de tercialege poſitiua que quidē lex poſitiua tantū habet de rectitudine inquantū a lege nature diuatur. Si vero diſcordet ab ea iā nō erit lex.ſed corruptio legis. vt Auḡ. in primo libro delib̓. ar. Nō videt̉ inquit eſſe lex que iuſta nonfuerit. Unde inquantū habet de iuſticia intātum habet de veritate legis. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitIſid̓. in. c. cōſuetudo. diſt. i. Lex erit om̄e qd̓ratione cōſiſtit. Nā ẜm Fran. vbi ſupra. quiaprincipia legis nature nō poſſunt eodē modoapplicari om̄ībꝰ ꝓpter multā varietatē reruꝫhumanaꝝ. ideo exinde ꝓuenit diuerſitas legꝭpoſitiue.¶ Quis poteſt facere leges? ℟. ẜm Bal. in. l.omēs populi. ff. de iuſticia ⁊ iure. ꝙ quantumquis habet de iuriſditione tantū habet de auforitate cōdendi legē vel ſtatutū: nec vlteriusextenditur: niſi hi quoꝝ intereſt conſentiantvel ad minus ſint p̄ſentes ẜm Innocē. in. c. i.de loca. ⁊ in. c. a nobis. el. primo. de ſentē. exco.allegat. c. fi. de his que fiunt a prelatis. Ratioẜm dominū Matth̓. in. c. cū laicis. de re. ec.nō alie. qꝛ poteſtas ſtatuendi dependet a iuriſditione ⁊ imꝑio in ſtatuēte ⁊ ſubiectōne qͦ adeū in quē ſtatuit̉. c. eccleſia. de ꝯſtitu. c. bene qͥdem. xcvi. diſt. glo. ⁊ Bar. in. l. i. ff. de iuriſdi.om. iudi.¶ Utruꝫ lex canonica vel quelibet alia lex ſeucōſtitutio vel ſtatutū obliget ad mortale peccatum ex trāſgreſſione eius? ℟. Panor. in. c.clerici officia. de vita ⁊ honeſtate clericoꝝ. ꝙ n̄ſemꝑ: ſicut nec lex ciuilis inducit ſemꝑ decapitationē. Conſidera ergo ꝙ aut lex habet in ſemateriā p̄ceptiuā ⁊ veriſimiliter excogitatammultū a cōſtituente: ⁊ tunc nō cures de verbiſquia verba ſunt accōmodāda materie. tex. eſtcum glo. in. c. rogo. xi. q. iij. ⁊ pulcer tex. ī cle.exiui. de verbo. ſignifi. ⁊ ſic dic ꝙ inducit mortale. Si vero non cōſtat de materia vbi quiseſſet certus de mente ſtatuentis ꝙ vult inducere ad mortale. ſic inducit. Facit qd̓ no. glo.in. c. iij. ⁊. c. per venerabilem. qui fi. ſunt legi.⁊ ibi per Pa. Aut cum neſcit̉ de mente latoristūc cōſidera ꝙ aut verba ſunt p̄ceptiua. putap̄cipimus. iubemus. ſic obligat ad mortale. facit. c. qd̓ precipit̉. xiiij. q. i. Aut vtitur verbisimperatiui modi ⁊ ſi materia nō eſt neceſſarianec multū ponderoſa non obligat ad mortaleI 3