IuriſditioCCIX

pōt ꝯtrauenire. nec iudex ſcl̓aris ī caſu ī quoē dubiū inter doc. an ſit obligatoriū vl̓ ne p̄tſe intromittere: ſed remittere ad iudicē eccl̓iaſticū. Ita nō. Pa. ī. d. c. cū cōtingat. Qn̄ ꝟonō ē dubiū de iuramēti obligatōe: tūc ſi pōtẜuari abſqꝫ diſpēdio ſalutis: debet abſolutiopeti ꝓpter reuerētiam ſacri. Si ꝟo ſit ī diſpediuꝫ ſalutis: tunc pōt homo ꝓpria aucͣte cōtrauenire. Et no. hic ꝙ in diſpedium ſalutisd̓r omne illud qd̓ charitati dei derogat vl̓ eiꝰꝑfectiōi vel diſponetibꝰ ad ea. Uidet̉ tamenPa. ī. c. cū quida. de iureiur. tenere nō eē neceſſariā abſolutione ſuꝑioris. etiā qn̄ poteſtſeruari ſine interitu ſalutis: niſi ſolū ne notet̉de trāſgreſſione iuramēti. hoc ē dicere ꝓpterſcādalum. ⁊ ſic credo qn̄ .ſ. eclaꝝ ꝙ non obliget iuramentū. qd̓ no.¶ Utꝝ iuramentū qd̓ ꝯcernit fauorē iurantiū tm̄ ſit remiſſibile ꝑ eos qͥ iurarūt? ℟. Io.an. ī. c. ij. de ſpon. ⁊ Io. de lig. ī cle. i. de vſur. ꝙſic. ⁊ facit. d. c. ij. ſecūs ſi ꝯcerneret cultuꝫ deivel religionē: vel pietatē. puta iurarunt duoſibunuīcē ꝙ religioneꝫ intrabūt. ꝙ dicēt duopſalteria. vel ꝙ de lucro eorum dabūt certaꝫpartē pauꝑibus ⁊ hmoi. qꝛ nō poſſūt ſibi remittere. Sil̓r nō p̄n̄t ſi ſibi iurarūt id ad qd̓tenebant̉: puta ꝙ nō faciēt furtum. ꝙ mercatores nō falſificabunt merces ⁊ hmōi. Sil̓retiā nō pn̄t remittere qn̄ iurat ſuꝑ aliquo faciēdo vel nō faciendo quod nō ꝑtinet ad eūcui iurat̉ ſed ſimpl̓r: puta iuro tibi ꝙ non negociabor vel nō faciā talē artē. ſi tn̄ tale iuramentum reſpiceret incōmoduꝫ alteriꝰ. putacōitatis vel alioꝝ: nō valeret vt dictū ē. Similiter nō teneret̉ qn̄ iurando de aliquo faciendo vel nō faciēdo intēdebat: ſi ille cui iurabat ſil̓r faceret. qꝛ ſic ſi ille nō ſeruat nec iſte tenet̉. Facit qd̓ no. Hoſt. Inno. ⁊ Ber. ī. c. ꝑuenit. ij. ⁊ facit. c. ſicut. el. iij. de iureiur.¶ Utꝝ vniuerſitas q̄ iurat aliqͥd ẜuare vel facere vel nō facere teneat̉ qn̄ maior ꝑs facit cōtra? ℟. Rod. ꝙ ſi qn̄ iurarūt habebat aliquāꝯditiōem in mēteẜm illā debet ſeruare. putaſi alij omnes vel maior pars ſeruabit. ⁊ ego.Si ꝟo nullam conditionē habebat: ſed dubitat̉ an fuerit ſimplex. vel ſub aliqua conditione: tunc ſi iu ramentū ſpectet tm̄ ad ꝯmodum iurātium. ⁊ medietas vel maior ꝑs ſeruat. ⁊ hoc vergat in damnū ſeruatium ⁊ lucrū nō ſeruātiū benigne interptādum ē ꝙ aliquibus nō ſeruātibus alij nō tenētur ſeruare. Si ꝟo nullū in cōmodū patiunt̉ ẜuātesnō ē tutū ꝯͣuen ire. ſed denūciet̉ p̄lato. vt vel

cogat ſeruare vel ſibijnuicem remittere. Siꝟo concerneret ꝯmodum aliorū a iurantibꝰnō poſſet nec ſibi remittere. nec alijs nō ẜuatibus nō ſeruare ſine ꝑiurio ſi ſimpl̓r iuraretEt ſi dubitant an ſimpl̓r iuraret vel ſub conditione dimittant incertu .ſ. nō ſeruādo. ⁊ ſeruet quod ē certum.¶ Utꝝ licite quis poſſit petere abſolutōem aiuramēto ī caſibus vbi tenet? ℟. ẜm Pa. ī. c.quāto. eo. ti. ꝙ aūt iuramētū ꝯtinet turpitudinē ex ꝑte ſuſcipiētꝭ. ⁊ maxime ꝯcurrēte materia turpi ſuꝑ quā p̄ſtat̉. ſed ex ꝑte iurantisnullū imminet pctm̄. ſic pōt peti abſolutio n̄obſtāte ꝯditōe aduerſarij. Caſus ē ī. d. c. debitores. ex quo pꝫ ꝙ filiuſfa. qui cū iuramento renūciauit macedoniano p̄t petere abſolutionē ī terrꝭ. vbi cōiter hodie filij nō inducūt̉ad tm̄ malū. ⁊ hoc ē tutius ẜm do. Ant. ī. d.c. quāto. ⁊ placet Pa. qͣꝫuis poſſet de ſb̓tilitate iurꝭ dici ꝙ nō tenet iuramētū ſi bn̄ ponderet̉. l. i. ff. ad macedo. qꝛ emanauit ad ꝯpeſcēdū libidine peccātiū. ⁊ ſic ꝓpter bonū publicū corꝑis ⁊ aīe ꝯͣ qd̓ iuramētū nullū ē. c. ſi diligēti. de p̄ſcpͥ. ⁊. c. ꝯtingit. el. i. de ſen. ex. Iteꝫqꝛ iuramētū nō ſolū ē nullū qn̄ ꝯtinet ī ſe peccatū. ſed etiā qn̄ pōt p̄bere occaſionē peccandi. c. cū ab omni. de vi. ⁊ ho. cle. ⁊. c. nā concupiſcētiam. de ꝯſti. ⁊. c. ſicut ex lr̄is. de iureiur.Aut iuramētū ē ꝯͣ legē que ē in fauorē pͥuatorum vel odiū: vt in muliere. minore ⁊ hmōi.⁊ tūc ſi pōt ſeruari ſine diſpēdio ſalutis abſolutio nō pōt peti. c. ſi ꝟo. cū ſil̓ibꝰ. eo. ti. qd̓ intellige veꝝ qn̄ ſine dolo. vi vel metū. ſed ſpōte ⁊ ſciēter ē iuratū. Si ꝟo iuramētū fit ī contractu ⁊ dat̉ enormis leſio. licet iurauerit nōꝯtrauenire. tn̄ poterit abſolutionē petere. qͥapſumit̉ dolus. l. om̄s. §. lucius. ff. d̓ his q̄ infrau. cre. l. qui teſtm̄. ff. de ꝓba. ⁊ nihil int̓eſtvtꝝ interueniat dolus a ꝓpoſito vel re ip̄a. l.ſi quis cū aliter. ff. de verb. ob. Et verba iuramēti debēt intelligi ciuili mō .ſ. ꝙ non ꝯueniat nulla rōne vel cā exceptis grauibꝰ leſionibus. ar. l. creditor. §. luciꝰ. ff. ma. Intellige niſi ſciēter iuraſſet. qꝛ ceſſat dolus ⁊ re ip̄a ⁊ exp̄poſito. ⁊ iō nō poterit. Sic etiā ſi nō in tellexerit enormē leſione. licet dixerit nō ꝯͣuenire neqꝫ magne neqꝫ ꝑue vt ponūt notarij. nōꝓpterea ꝓhibet̉ qͥn poſſit petere abſolutionē.de hoc vide s. Arbiter. §. x.36.⁊ẜm azōxLIIAIIIOnedr aditōe qd̓ ē ptās ⁊ iurꝭ qͣſi iuſta ⁊