IudexCCA

recipit nō pōt lib̓ari. ex remiſſiōe ſibi facta adāte talia niſi reſtituat. et ſi reſtitueret ī fraudē vt poſtea ille ſibi donaret non valeret ẜmglo. ī. d. c. ſtatutū. Secꝰ aūt ſi ſine fraude reſtitueret: et ille poſtea liberal̓r iteruꝫ donaretẜm glo. p̄dicta. ſꝫ ego verā credo ſi pꝰ iudiciūfinitū ſine fraude dat liberal̓r. al̓r no.¶ Utꝝ officiales inferiores et nūcij et hmōi:poſſint aliquid exigere a litigantibꝰ ⁊ hmōi?℟. ẜm Ale. de ales in. iij. ꝑte ſum. ꝙ ſic ẜm cōſuetudinem terre. ſed ꝑ vim vel immoderatāimprobitatē reciꝑe nō poſſunt. et hoc qn̄ nōhabēt redditus deputatos. Hoſti. tamen inſum. tenet ꝙ etiā ſi habēt redditꝰ deputatos:pn̄t aliquid ꝑuū reciꝑe. dummō non ꝑ vimvel improbitatē immoderatā. Aſſeſſor veronō pōt ſi habet ſalariū deputatū. aliter tenet̉reſtituere. ar. c. cum ab omni.¶ Sed qͥd ſi iudex ſcl̓arꝭ habet ꝓficiſci extradomiciliū? ℟. ꝙ ſiue ſit iudex ordinariꝰ ſcl̓arꝭſiue eiꝰ delegatꝰ pōt petere expēſas. d. c. ſtatutu. ſicut ⁊ teſtis cū ꝓficiſcit̉ extra domiciliumiiij. q. iij. §. vēturis. qꝛ nemo cogitur militareſuis ſumptibꝰ. ea tn̄ moderatōe ne ꝑtes enormedamnū patiant̉. ar. x. q. iij. illud. ⁊ ſi pauꝑes litigates ſint tūc dꝫ abſtinere etiā a ſumptibꝰ iudex delegatꝰ: vt ī. d. c. ſtatutū. ⁊ ordinariꝰ etiā ſcl̓aris nō dꝫ hr̄e ſportulas. ī autē.de man. pͥn. §. ſi tibi quoqꝫ.Sed nūquid delegatus ordinarij eccleſiaſtici ſic habebit expenſas cū ꝓficiſcitur extradomiciliū ſicut delegatus principis vel ordinarij ſecularis? ℟. ꝙ ſic. taꝫ ꝓ victualibusqꝫ ꝓ vecturis equoꝝ ⁊ ſimiliū. niſi eſſet delegatus ad vniuerſitatē cauſaꝝ: vel ad vnamet malicioſe. qꝛ tūc ordinarius habet ꝓuidere de ſuo. ar. c. inter cetera. de offi. or. et glo. ind. c. ſtatutū. ſed glo. in. d. c. cū ab omni. tenetindiſtincte ꝙ nō pōt delegatus ordinarij. ſꝫordinarius debet ſibi facere expēſas. ſed opi.pͥma videt̉ magis equa.¶ Utꝝ ordinariꝰ ſil̓r poſſit petere expēſas qn̄ꝓficiſcit̉ extra domū? ℟. ꝙ nō niſi cū ꝓficiſcit̉ꝓ ꝯſecratōe eccleſie. vt in. c. cum ſit romana.de ſimo. Et cū viſitat prouinciā ſuā. de cēſi.c. cū apl̓s. et. c. exigit. eo. li. vi.¶ Utꝝ iudex ordinariꝰ aūt delegatꝰ qͥ reciꝑepn̄t expēſas teneant̉ ꝯputare illas qͣs domifeciſſent: ℟. glo. tenet ꝙ ſic. in. d. c. cū ab om̄iſed Pa. ī. d. c. cū ab omi. tenet ꝙ nō: ⁊ magisē benigna. qͣꝫuis pͥma ſit tutior.¶ Quid ſi delegatꝰ eccl̓iaſticꝰ n̄ hꝫ redditꝰ vl̓bn̄ficiū eccl̓aſticū ſufficiēſ vn̄ viuat? ℟. Pa.

ī. d. c. cū ab om̄i. ꝙ poterit petere id qd̓ pōt petere iudex delegatus pͥncipis ſecularꝭ: vt dixi. sͣ. ꝑ ar. a ꝯtrario ſenſu. ſed magꝭ mihi placet ꝯria opi. ꝙ nō poſſit: niſi forte ꝓpter talēcam occuparet̉ ab aliqͦ honeſto exercitio d̓ qͦviuit. qꝛ tūc tenerē opi. Pa. verā.¶ Utꝝ ꝯſuetudo excuſet ſeu valeat qua dantur ſportule ordinario ⁊ delegato eccl̓iaſtico℟. do. Car. in cle. ſtatutū. de elec. diſtinguitꝙ aut p̄ceſſit exactio. et ſic non valet nec excuſat talis ꝯſuetudo. aut ꝯſuetudo nō habuitortū ab exactōe. et ſic pōt ꝑtes ꝯpelli ad obẜuandū laudabilē conſuetudine. c. ad apl̓icā.de ſimo. Sed hec diſtinctio qͦ ad pͥmū ē vera. qꝛ qn̄ p̄ceſſit exactio ē ꝯtra honeſtatē ⁊ mētē iſtius. c. cū ab omni. et facit. c. ex multis .i.q. iij. ſed quo ad ſcd̓m nō credo verā. qꝛ ſi nōp̄ceſſit exactio ſic cum ſit ex mera liberalitatedonatu nō inducit̉ ꝯſuetudo. ſed quelibꝫ donatio habuit effectu ſuū iuxta ea q̄ no. ī glo.et Bar. in. l. cū de in rē verſo. ff. de vſuris. facit. l. ſi certis annis. C. de pac. nec valet. d. c.ad apl̓icā. qꝛ loquit̉ qn̄ aliqͥd fuit datū in piam cam. qꝛ tūc vident̉ voluiſſe laici inducereꝯſuetudinē. et iō dico cū glo. ī. d. cle. ſtatutū.de elec. et Io. an. Pa. et cōiter doct. ī. d. c. cuꝫab om̄i. ꝙ nō valet talis ꝯſuetudo. ⁊ lꝫ Car.dicat vbi .s. ꝙ nō peccat mortal̓r recipiendo.dummō nō immoderate qn̄ eſt cōſuetudo.qꝛ habet ꝓ ſe doctores famoſos ꝓ hoc iuxtanotata. ff. de re iudi. l. comprobatis. et de poſtu. c. vnico. li. vi. hoc nō credo veꝝ: niſi in eoqͥ neſcit diſcernere q̄ ſit verior opinio. et qͥs habeat validiores rōnes. nec etiā credo iſtū excuſari a reſtitutione fienda.¶ Utꝝ iudex ordinariꝰ vl̓ delegatꝰ eccleſiaſticus poſſit a ꝑtibus petere ſalariū ꝓ aſſeſſore?℟. ẜm cōiter doc. in. d. c. cū ab omni. ꝙ nō ordinariꝰ. qꝛ debet ſcire canōes d̓ quibꝰ verſat̉corā ſe. Et ideo ſi neſcit ⁊ indiget aſſeſſore ꝓuideat d̓ ſuo. Delegatꝰ tn̄ licite petit dummōfraudulēter nō faciat: vtputa qꝛ dicit ſe indigere: cū nō indigeat. d. c. ſtatutū. §. aſfeſſore:vel ꝑticipare vult ī lucro cū aſſeſſore. qꝛ ſic cūfaciat fraudē legi peccaret mortaliter et teneret̉ ad reſtitutione partibus.¶ Utꝝ ſalariū poſſit petere ꝓ notario? ℟. delegatus pōt. dumō nō ꝑticipet ipſe cū eo: vtin. d. c. ſtatutū. ſed de ordinario dubitat̉. qꝛvidet̉ ꝙ de ſuo debeat ꝓuidere ſuis officialibus. ſed ego credo ꝙ poſſit petere.¶ Utꝝ datū iudici niſi in caſu ꝑmiſſo poſſitrepeti? ℟. ꝙ ſi dedit vt corruꝑet iudice ſic nōI