Indulgentia

litantis. de tranſſa. c. quanto. ⁊. xxiiij. q. i. c. qd̓cunqꝫ.¶ Sub qua forma ſunt ꝯcedēde q̄ſtoribus?℟. ꝙ ẜm formā q̄ ſcribit̉ in. d. c. cū ex eo.¶ Utrū prefati plati poſſint ꝯcedere indulgētias nō ſuis ſubditis? ℟. ꝙ nō: niſi in duobuſcaſibꝰ. Primꝰ eſt in. c. noſtro. de pe. ⁊ re. vbiarchiepiſcopi ꝯcedūt ſimpliciter ꝑ totā prouincia. licet nō ſint eius ſubditi niſi in caſibꝰa iure exp̄ſſis. Intellige tamē ꝙ nō valent niſiexiſtentibꝰ de prouincia: non aduenientibꝰ qͥibi nō habent domiciliū. Secūdus caſus eſtqn̄ illi qui volūt eas acciꝑe habent licentiama ꝓprio ep̄o ẜm aliquos. vt no. Inno. in. c. qd̓autē. de peni. ⁊ re. Alij vero dicunt ꝙ etiā de licentia proprij ſacerdotiſ parochialis poſſuntip̄as accipere. Et cū hoc tranſit Hoſti. Bul.vero in Spe. dicit ꝙ tutius eſt ꝙ habeat̉ conſenſus epiſcopi: ⁊ ẜm eundē ſufficit etiā cōſenſus metropolitani ſui. d. c. noſtro. Addit etiāBu. ibideꝫ ꝙ ex cauſa iuſta poteſt ep̄s ſtatuēſin dyoceſi ſua ꝯcedere. vt indulgentie ſue proſint venientibꝰ de dyoceſi aliena. Facit dictūc. quod autē. nō tamē poſſet ꝯcedere ꝙ indulgentie ab alijs epiſcopis in eiꝰ dyoceſi conceſſe valeant. ex quo patet ꝙ illi qui habent litteras diuerſorū epiſcopoꝝ dantes indulgētiasfacientibꝰ eis elemoſynas nō valent: niſi quoad indulgentiā proprij epiſcopi: vl̓ niſi habeant licentiam a proprio epiſcopo vel ſacerdote: vt tales indulgentie ei proſint. de for̄. cōpe.ſignificaſti.¶ Sed quid ſi epiſcopꝰ ꝯcedit indulgentiaꝫ⁊ archiepus ſimiliter tale quid facientibus?℟. ꝙ omēs ſubditi ep̄i habebunt vtranqꝫ. alijvero habebunt ſolā archiepiſcopi ẜm Hoſti.in. d. c. cū ex eo.¶ Pro quibꝰ cauſis indulgentie ſunt fiende?℟. ẜm cōmuniter doc. ꝙ ꝓ dei laude ⁊ gloriaque p̄cipue relucet in ſanctis eiꝰ. Sancti vero honorant̉ in ꝯſtructione eccleſiarū ⁊ cōmemoratione virtutū. ⁊ ideo recte dant̉ celebrantibꝰ eorū feſta exiſtentibꝰ ī p̄dicatiōibꝰ. viſitātibus eorū eccleſias: ⁊ huiuſmōi. Iteꝫ ſecūdoꝓ cōmuni vtilitate ⁊ defenſione fidei: terre ſancte: ꝓmotiōe ſtudij ⁊ hmōi.¶ Utrum poſſint dari ꝓ temꝑalibus tm̄? ℟.14ꝙ nō ſimpliciter. ſed bene ꝓ temporalibus adſpiritualia ordinatis ẜm. s. Bo. vbi sͣ. ⁊ ſic n̄eſt ſymonia.¶ Utrū ꝓ ſpūalibꝰ tm̄? ℟. ꝙ ſic. ſicut In noc.iiij. dedit indulgentiā. x. dieꝝ orantibꝰ ꝓ regeFrancie ⁊ p̄dicantibꝰ crucē.

¶ Utrū ꝓ remiſſione iniurie? ℟. s. Bo. ꝙ nō.qꝛ in datione indulgentie debet attendi illudqd̓ ſit mere volūtatis nō neceſſitatis. Sit etiam qͥd taxabile: ſit etiā aliqͦ mō penale ſi rectedant̉. quoꝝ pͥmū deficit in ꝓpoſito.¶ Quibꝰ proſunt indulgentie? ℟. vt colligoex Inno. ⁊ Hoſti. in. c. qd̓ autē. de peni. et re.⁊ etiā a theo. in. iiij. di. xx. ꝙ vt valeant requirunt̉ ẜm aliquos ſeptē. Primū ꝙ ſit cōtritus⁊ ꝯfeſſus. videt̉ tamē ſatis rationabile ꝙ hͦ intelligatur ẜm eccl̓ie interpretationē. vnde illequi fuit ꝯfeſſus in paſca: ⁊ poſt cecidit in mortale peccatū: ſi conterat̉ de eo ⁊ deliberet confiteri in quadrageſima futura: cenſibit̉ cōfeſſus ⁊ꝯtritus. ⁊ ſic habebit indulgentiaꝫ. ⁊ licet hecſit pia opinio qua Panor. in. c. omīs vtriuſqꝫde pe. ⁊ re. tangit. ⁊ Io. an. in. d. c. qd̓ autem. ⁊in glo. in cle. vnica. de reli. ⁊ vene. ſan. ⁊ Card̓.ibidē tenet. tn̄ tutiꝰ eſt ꝙ confiteatur maximecum vix ſciant ſeculares vere conteri: ſi cōfiteri nō poteſt cōmode conterat̉. ⁊ credo eam habebit. non autem exiſtens in mortali. ſcꝫ noncontritus.¶ Secūdū ꝙ habeat deuotionē fidei qua credat tantā poteſtatē eſſe apud eccleſiam. qꝛ licet nō habeamꝰ manifeſta teſtimonia an̄ tempus Gregorij. tn̄ credendū eſt ꝙ ante etiā faciebant licet nō ita frequēter. qꝛ ante ſua tempora raro fieri poterāt ita ſolēnes ⁊ catholici.qꝛ erāt magis ꝑfecti: nō ita indigebāt.¶ Terciuꝫ ꝙ ſit ſubditus eius qui facit. ẜm ꝙdictum eſt s.¶ Quartū ꝙ faciat illud ꝓ quo datur indulgentia: al̓s nō valet. qͣꝫuis habeat bonā voluntatem. Nam ẜm Tho. in. iiij. xx. diſt. non inſtante ꝯditione: nō poteſt quis ꝯſequi qd̓ ſubꝯditione ꝯceditur. Nec obſtat ꝙ deus reſpicit bonā volūtatē. xiiij. q. v. ſi quid. qꝛ veꝝ qutum ad augmentū gratie ⁊ glorie. ſed nō quoad accidentalia: cuiuſmodi eſt remiſſio pene.valet tamen per accidens talis bona volūtaſ.quia inquantum augmentat gratiam. ꝑ conſequens ⁊ ꝯtritionē auget. ⁊ ita operat̉ ad remiſſionē pene.¶ Sed quid ſi aliquis facit ꝓ eo? ℟. ꝙ ſi indulgentiaꝫ concedēs exprimit valebit. aliasnō valebit: ſi hoc exprimit. etiā ſi ille ꝓ quo facit ſit mortuus: nō ꝑ moduꝫ indulgentie ſedſuffragij. ⁊ hec eſt cōmunis opinio theologorū. ⁊ etiā tenet Inno. in. d. c. qd̓ autem. Necobſtat ꝙ dicas papam nō habere auctoritatēſuꝑ mortuos. qꝛ hoc eſt verū ꝑ ſe ⁊ directe. etſic nō valent mortuis indulgentie: ſꝫ ꝑ modu