Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Hora canonica

regularibꝰ ⁊ collegiatis eccleſijs deuote pſallatur. Et ideo credo ꝙ peccaret mortaliter plati.ſi in p̄fatis eccleſijs horis debitis nō facerēt dicere. ⁊ etiā illi qͥ vel ſunt beneficiati in p̄fatꝭ eccleſijs vel ſubditi p̄latoꝝ regulariū: cū imponitur eis a p̄latis ſi nō dicerēt. Nec accipias horaꝫ debita ita ad punctū. ſꝫ groſſo modo ⁊ largo. ſicut dicere matutinū ī aurora: vel qͣſi cenſeat̉ in media nocte. ⁊ hmoi. alias aūt a ꝑticularibꝰ ꝑſonis vel ī alijs eccleſijs a p̄dictis nōdicere horis debitꝭ erit peccatū veniale ſine rationabili cauſa. Ex cauſa vero ratōnabili etiāin p̄dictis eccleſijs liceret. vtputa qꝛ ꝓceſſio ēfienda vel p̄dicatio ⁊ hmoi. Et ꝓpterea pueniūt tempꝰ debitū. Utꝝ matutinū ſit dicendū anteqͣꝫ miſſa di23cat̉. vide. jͣ. miſſa. §. ij. Utꝝ idē ſit de prima. vide ibidē.24 Ubi debēt dici hore canonice? ℟. ꝙ ī eccl̓iavt no. glo. xcij. diſt. ī. c. fi. Sꝫ hoc intelligo qͦad clericos qͥ in ip̄a ſunt beneficiati ꝓpter verbū poſitū in. d. c. fi. eccleſie deputatus. ergo videt̉ clericꝰ beneficiatꝰ ꝙ peccet mortaliter ſinerōnabili cauſa ibi nō dicēs officiū. qꝛ dicit ibitex. in. d. c. fi. ꝙ qͥ nō ꝯuenerit deponat̉ a clero⁊ qͦ ad eccleſias collegiatas vel regulares. clarum eſt ꝙ eſt de p̄cepto. vt ibi dicat̉. vt patet īcle. i. de cele. miſ. no. Inno. in. c. i. de cele. miſ.quo ad alias nō credo. Sꝫ nunqͥd peccet totiēs mortaliter quotiēſ26nō ꝯuenit clericꝰ beneficiatꝰ vel religioſus adchoꝝ ſine rōnabili cauſa? ℟. ꝙ nō credo. quiamateria nō videt̉ ita ponderoſa. ſꝫ quādo duceret in ꝯſuetudinē. vel quādo officiū eccleſiepateret̉ iactura in celebratōe. tūc nō excuſurēa mortali. Et ſic limito ⁊ ītelligo. d. c. fi. ex aliqua tn̄ rōnabili cauſa licet p̄latis ⁊ alijs ſe abſentare: dūmodo officiū dicat eundo vl̓ ſtando in domo ſua. Nec ob. c. ep̄s. de ꝯſe. di. iij.Qd̓ videt̉ innuere ſufficere ep̄o. ſi die dominico ad eccleſiā ꝯueniat. qꝛ illud. c. nō dat licentiā abſentie: ſꝫ nō vult vt ꝓ alia cauſaqͣꝫ infirmitatꝭ ⁊ ſimilis abſit diebꝰ feſtiuis Et ꝙ alijſdiebꝰ debeat intereſſe facit. c. peruenit ad nos.vij. q. i. ⁊. c. ep̄s vilē. xli. diſt. ceſſante. intelligeimpedimento. Quo ad attentionē ſeu deuotionē. Querit̉27vtꝝ peccēt mortalirer nō dicētes officiū deuote ⁊ ſtudioſe? ℟. glo. in cle. i. in verbo fructꝰ. d̓cele. miſ. tenet ꝙ ſufficit dicere ore. licet nō corde. Et cū ea ꝯcurrūt multi canoniſte in. c. dolentes. de cele. miſ. Alij aūt tenēt ꝙ eſt de precepto vt dicat̉ deuote ⁊ ſtudioſe. ꝑ. d. c. dolētes.

Ut ſic deuotio denotet attentionē ⁊ ſtudioſitas modū dicēdi. Sed tu dic ẜm Pe. de pal̓.in. iiij. diſt. xv. ꝙ attentio ad officiū ſic̄ ad qd̓libet bonuꝫ opꝰ poteſt requiri duplex. Primovt officiū ab intentōe ꝓcedat. ⁊ iſto modo attentio requirit̉ ad officiū non ſolū ꝓpter meritū: ſꝫ etiā ad euītandū peccatū. qꝛ nullū opuseſt meritoriū niſi ex intententōe ꝓcedat. aliternō eſſet humanū. cū homo ſit homo ꝑ ratōeꝫ⁊ voluntatē. Sil̓r ad euitandū trāſgreſſioneſp̄cepti. qꝛ p̄ceptū dat̉ hominibꝰ Et ideo oportet ꝙ n̄ ꝓcedat ex ſola imaginatōe q̄ cōmuniseſt nobis ⁊ brutis. Sꝫ ex deliberatōe q̄ reqͥritattentionē. Secūdo modo vt totū officiū attentio ꝯcomitet̉ actualiter. ⁊ hoc nō requirit̉nec in officio nec ī alijs bonis orōibꝰ vel operibus: qꝛ eſt impoſſibilis hūane fragilitati. Requirit̉ tn̄ ꝙ orās ſciēter nō diſtrahat mentemab officio. qꝛ hoc nō poſſꝫ eſſe ſine mortali peccato vel veniali. Nā euagatio q̄ eſt p̄ter intentione ⁊ ꝓpter p̄cedente occupatione licita nōeſt peccatū. Secꝰ ſi ꝓpter illicitā. Sꝫ euagatio q̄ eſt aduertētis ⁊ ſolū ẜm actū interiore: licet ſit temeraria ⁊ grauis forte. nō tn̄ eſt mortale niſi ꝓpter cōtemptū. qꝛ eccleſia nō habetiudicare de interioribꝰ actibꝰ mere propter qd̓miniſter eccleſie licet dicēdo officiū aliud cogitet: nō videt̉ trāſgreſſor p̄cepti ex natura facti. Si autē euagatio mentis ſit ex hoc ꝙ aliquis ſciēter ſe occupat in actu exteriori qui nōſecū patit̉ attentione. ſic videt̉ eſſe mortale peccatū ⁊ directe ꝯtra p̄ceptū. c. dolentes. de cele.miſ. vbi p̄cipit̉ vt ſtudioſe pariter ⁊ deuote dicat̉. hoc nō obſeruat qͥ occupātes ſe in actu exteriori ſciēter ſibi attentionē ſubtrahūt. IdeꝫTho. in. iiij. diſt. xv. dicit ꝙ qn̄ aliqͥs mentēex ꝓpoſito diſtrahit ad alia in orādo ſine culpa nō eſt. ⁊ p̄cipue ſi in alijs ſponte ſe occupatque mentē diſtrahūt: ſicut ſunt exteriora oꝑaEt ſi mens ad ꝯtrariū euaget̉: erit culpa mortalis. Si aūt ſine hoc ꝙ percipiamꝰ: mens adalia euaget̉: vl̓ culpa caret: vel minima erit niſi p̄cedens cogitatio: ex qua ꝯtingit euagatiotalis eſſe dicat̉ in culpa. hec ille. Et hoc teneaſlimitādo tn̄ dictū Thome veꝝ quo ad orōeꝫque eſt de p̄cepto: ſicut eſt officiū ⁊ hmōi. nonautē quo ad oratione que ex deuotōe eſt ⁊ voluntate ſolū Aduerte tn̄ ẜm Tho. xxij. q. lxxx.ij. ar. i. ꝙ deuotio nihil aliud eſſe videt̉: qͣꝫ volūtas quedā ꝓmpte ſe tradēdi ad ea que ꝑtinetad dei famulatū Sil̓r attende ẜm Tho. ī. iiij.diſt. xv. ꝙ requirit̉ ꝙ attentio remaneat ī oratione. nō per eſſentiā actuſ: nec ſufficit ꝙ ſit in