Ieres

quia videt̉ voluiſſe potius illudere. Si ꝟoerat ignorās. vel forte nō potuit ſolennitateꝫobſeruare: ſic valeat in ꝯſcientia alio non cōſtāte de mente. vide de hoc infra Teſtamētū.§. ix. ⁊. x. ⁊. Legatum. ij. §. viij.¶ Utrum heres teneat̉ ſatiſfacere ex ꝯtractuvel quaſi defuncti in quo ipſe defunctus eratobligatus vltra vires hereditarias? ℟. ꝙ ſi fecit inuentariū nullo mō tenet̉. Si ꝟo nō fecit inuentariū in foro anime nō tenet̉ ẜm Io.an. ⁊ do. Ant. ⁊ Pa. ī. d. c. qꝛ pleriqꝫ. In foro ꝟo ꝯtētioſo ſic. vt ī. l. fi. C. de iur. delibe. Fede. tn̄ ꝯſilio. xxi. dicit. ꝙ etiā teneat̉ in ꝯſciētiavltra vires. Sed pͥma opinio videtur equior quo ad conſcientiam.¶ Utruꝫ hereditate exhauſta ꝑ legata poſſitheres aliqͥd de ipſis legatis detrahere? Rn̄. ꝙaliqn̄ detrahit̉ falcidia. aliqn̄ trebelliāica. aliqn̄ legitima. de quo dic vt. jͣ. Legitima. Sil̓ran oīa deducere pōt expenſas funeris ⁊ aliasncc̄ias qͣs fecit cā hereditatis. vt ī teſtō ⁊ ī inuētario. ⁊ hmōi. qꝛ ſic dꝫ eſſe immunis a grauamine ſicut ē a lucro. ī. l. ſcimꝰ. §. et ſi p̄fatā.cū. v. l. ſequētibꝰ. C. de iure delibe.¶ Utrum heres ſcienter ſoluēs legata. nec retinēs ſibi falcidiā poſſit repetere vel ſi ignorāter. vide Solutio. §. xxi.¶ Quid ſi plures ſunt heredes: an quilibꝫ teneat̉ in ſolidū ad omnia debita vl̓ legata? ℟.ꝙ regulariter quilibet tenet̉ ſolū ꝓ ꝑte hereditaria. C. de aet. heredi. l. ꝓ hereditarijs. Fallithoc in. vij. caſibus. Primus qn̄ defunctꝰ aliter diſpoſuit. ff. de lega. ij. l. cū ab vno. Scd̓sſi obligatio ſit ꝓpter impēſas funeris vxorisqui nō ſolū obligant̉ heredes. ſed vir ẜm portionē quā hn̄t. puta ſi vir habet centū. ⁊ heredes. cc. tunc vir tenet̉ ꝓ tercia. ⁊ heredes ſolūꝓ duabus. Tercius ſi bona defuncti erant expreſſe vel tacite hypothecata debitoribꝰ. quiavno exn̄te nō ſoluēdo tn̄ alij obligāt̉. Quartus in alimentis legatis qn̄ ſic ꝑ iudice̓ ē diffinitū vel defunctū. l. iij. in pͥn. §. i. ff. de alimē.lega. Quintus qn̄ res legata poſſidet̉ ab vnoinſolidū. dicta. l. ꝓ hereditarijs. ⁊. ff. ꝯmo. l.ſed mihi. §. heres. Sextus qn̄ obligatio ꝯſiſtit in implēdo pollicitatione facta a defūctoad honore dei vel ſanctoꝝ vel reipublice. ff.de polli. l. i. §. ſi quis. ⁊. l. ex pollicitatōe. Septimus qn̄ obligatio eſt indiuidua. ff. de ꝟbo. obli. l. in excuſationibꝰ. §. ſerua. ⁊ de hͦ habes in glo. d. l. ꝓ hereditarijs.¶ Quid ſi heres eſt pupillus nūquid differetur ſolutio debitorum vel legatoꝝ? ℟. ꝙ nō.

vt. l. ſub p̄textu. C. de act. here.¶ Utꝝ dilatio reſtitutionis facta ab heredeꝓlonget ſtatum in purgatorio defūcti ⁊ quomodo epūs poteſt compellere heredes nō exequentes vl̓ alios executores ⁊ multa alia adhoc vide. sͣ. Executor.¶ Utrum heres rogatus reſtituere hereditate poſſit alienare aliquid d̓ ea? ℟. ꝙ no. C. cōmunia. de le. l. fi. niſi in caſibus poſitis in autē. res que. ibidē poſita. qui ſunt iſti .ſ. cā dotis ⁊ donatōis ꝓpter nup. ⁊ loquit̉ ī liberꝭ nōin extraneis. pōt eſt tn̄ retinere ſibi quartamtrebellianica. vt in. c. Raynutius. ⁊. c. Raynaldus. de teſtamētis. Si ꝟo rogatus eſt reſtituere quicqͥd ſuꝑerit de hereditate. tūc adminus quarta partē ſeruabit ſubſtituto. vtC. ad trebel. autē. ꝯͣ rogatus. Et vide de hocin glo. in. d. c. ī pn̄tia. Aduerte ẜm glo. in. d.c. in pn̄tia. ꝙ licet quis ſit pure rogatus reſtituere hereditatē nulla facta mentiōe d̓ filijs.Si tn̄ poſtea habuerit filios vel nepotes ſb̓ſtitutio euaneſcit. C. de fideicomiſſ. l. cū acutiſſimi. C. de inſti. ⁊ ſubſti. l. generaliter. ff. d̓condi. ⁊ demo. l. cum auus.¶ Utrum bona ingrediētis religione non capace: vt ſunt medicātes: qui nec in coi debēthr̄e ſint ꝓpinquoꝝ? ℟. ꝯmunis opi. eſt. ꝙ adſuccedētes ab inteſtato veniat. ꝑ autē. bona.C. de bo. p̄ſcpͥ. Sed hoc limita niſi p̄dicta bona fuerint ei relicta ſub ꝯditōe ſi deceſſerit ſine liberis reſtituendū. qꝛ tunc debēt erogariad pias cās. Caſus eſt ſingularis in autē. deſancti. ep̄i. §. ſed ⁊ hoc pn̄ti. in fi. Et hoc ſeqͥtur Angelus in diſputatōe que incipit. Nobilis quidā genere. Hec om̄ia limita vera niſi imploratione officij iudicis ea vellēt vedere. ⁊ p̄ciū ī ſuas neceſſitates ꝯuertere. qꝛ ſuccederet. vt. sͣ. Hereditas. §. xvij. dictū eſt.¶ Utꝝ heres dedicās ſe mō aſterio excludatſubſtitutū? ℟. glo. in. d. c. in pn̄tia. ꝙ ſic. ſi eſtpͥuatus. ⁊ etiā cū rogatus ē reſtituere pͥuato.Secꝰ ſi ſubſtitutꝰ: vel cui rogatꝰ ē reſtituere:eēt eccl̓ia vel locꝰ religioſus vel alia pia cā. qꝛnon excluderet. vt in. d. §. ſed ⁊ hoc pn̄ti. vn̄ſumpta ē autē. niſi rogati. C. ad trebel.¶ Sed qͥd ſi nō ingredit̉ monaſteriū ſꝫ efficit̉ clericus? ℟. glo. ī p̄fato. c. ī pn̄tia. ꝙ nō euaneſcit ſubſtitutio niſi duo ꝯcurrant. Primūvt ꝑpetuo maneat ī eccl̓ia. Scd̓m vt redditꝰexpedant̉ ī pias cās. vt ī p̄fata autē. d̓r. SedPa. ibidē reſtringit ad clericū ꝯuerſū alicuimonaſterio. ſed magis placet vt ſimpl̓r intelligat̉ ſicut glo. intelligit.