debetudoCXLVI
dignitas. vt. lxxx. di. ep̄i. de qͦ vide. sͣ. clericusiiij. ⁊. jͣ. Ornatus.¶ Qualis dꝫ eē habitꝰ religioſi? ℟. ſil̓r ẜm ſtatuta ſue regule. ita tn̄ ꝙ ꝯueniat religioni ⁊ penitētie. vt. xx. q. i. c. vidua.¶ Quo tꝑe debet vti habitu religionis? ℟. ꝙomi tꝑe lectulo quieſcēs. ſeu ī qͦcūqꝫ loco cōſiſtēs. vt d̓r ī. d. c. vidua.¶ Utrū peccet mortal̓r religioſus dimittenshabitū? ℟. ꝙ ſic ſine cā rationabili. ⁊ eſt excōmunicatus. de quo vide .s. Excōmunicatiovij. caſu. xxvij.¶ Utꝝ liceat tam clerico qͣꝫ religioſo ex cā ratiōabili occultare habitum ſeu trāfformare?℟. ꝙ ſic. vt ī. d. c. clerici officia.¶ Utꝝ vir poſſet vti veſte mulieris vel econtrario? ℟. ꝙ non. īmo videt̉ pctm̄ mortale. qꝛpōt excōicari. vt. xxx. di. ſi q̄ mulier. ⁊ ẜm aliquos ſunt excōicati. ſed nō credo.¶ Quid d̓ vtēte hītu mōachali vl̓ alio religioſo cā ludibrij? ℟. glo. ī. c. cū d̓corē. d̓ vi. ⁊ hone. cle. ꝙ ꝓhibitū ē. Et ſic videt̉ mortale peccatu. ⁊ grauiter puniēdus. vt ī autē. d̓ ſā. ep̄i.§. vl. C. de ep̄i. audi. l. mīme.mētis eſtTelu OO groſſiciesintellectꝰ qͣ hō nō pōt ꝑtingeread cognitōeꝫ rei niſi ꝑ multa eiſit expoſita. nec tūc etiā ꝑfecte pōt cōſiderareoīa que ꝑtinēt ad ratōem rei. ⁊ d̓r hebes eo ꝙacuto opponit̉. Acutū em̄ eſt penetratiuū itahebes ſiue obtuſum eſt qd̓ nō pōt penetrareUn̄ inqͣꝫtum importat debilitatē mentis circa ſpūalia ꝯſiderāda ſic opponit̉ dono intellectus quod ſubtiliter penetrat. ⁊ differt a cecitate mētis. qꝛ iſta importat oīmodā pͥuatōnē cognitōis ſpūalis. ſꝫ hebetudo nō. qꝛ nōtotal̓r pͥuat cognitōe.¶ Utꝝ hebetudo ſit pctm̄? ℟. ꝙ intātuꝫ quātu habet rōem voluntarij ſicut ⁊ cecitas mētis. vt patet ī eo qui eſt affectus circa carnalia. et de ſpūalibus ſubtiliter diſcutere faſtidit vel negligit. Hec omnia ex s. Tho. ſcd̓aſcd̓e. q. xv. ar. ij. Ex quo patet ꝙ nō eſt mortale niſi qn̄ volūtarie ita implicat ſe terrenisꝙ omittit illam diſcuſſione que de neceſſitate ſalutis eſt. ſicut in ꝯfitēdo peccata vel ī cognoſcēdo neceſſaria ad ſalutem. ⁊ ē filia guleẜm Gre. xxxi. moraliū.vin ſolo alieEdifi CASno d ſuo deiure efficit̉ hedificiū dn̄i ſoli. in
ſti. de re. diui. §. ⁊ ex diuerſo. Secus ſi ī littore maris vt piſcationi intēdat caſam edificauerit. quia qͣꝫdiu caſa durauerit ſua ē. vt ī. l.intm. ff. de re. diui. Fallit hoc ꝙ hedificiū nōefficit̉ dn̄i fundi. qn̄ hedificatū eſt de rebꝰ eccleſie. qꝛ ſolū cedit hedificio. xij. q. ij. apl̓icos.ẜm Io. ibidē. ⁊ in. c. veſtigādum. de peculio.ẜm Ber. intellige tn̄ ꝙ eccleſia ſoluet̉ p̄ciū ſoli. Sil̓r intellige p̄dicta quādo ſciēter qͥs hedificat ī alieno ſolo: quin ſi bona fide credenshedificare ī ſuo: hedificat in alieno in cōſcientia tenetur dn̄s ſoli vel ad vendēdū funduꝫvel ſatiſfaciendum ꝓ hedificio arbitrio boniviri. Si vero quis hedificat de alieno in ſuoſolo: tunc hedificatum eſt ſuum. l. adeo quidem. §. cū ī ſuo. ff. de acquirē. re. do. ſed reſtituet extimatōem de iure ſi fuerit ꝯdemnatꝰ īduplū. d. §. cū ī ſuo. ⁊. l. gēma. ff. ad exhibe. ⁊ſi deſtrueret̉ hedificiū poſſet petere ſuuꝫ putatrabē. ſi mō duplū nō fuerit ꝯſecutus. inſti.de re. diui. §. cū in ſuo. ⁊. d. §. cū ī ſuo. Sed īꝯſcīa ſi nō fuerit ꝯdemnatꝰ ſufficit reſtituatextimatōem ſolū.¶ Utꝝ hedificās cū damno vicini ſui teneatur ad reſtitutōem? ℟. ꝙ nō. ſi nō facit anīonocēdi ꝓximo. ſed ſibi ꝯſulendi. l. i. §. deniqꝫ.ff. de aqͣ plu. ar. Nā vſqꝫ ad celū pōt quis eleuare ſuū hedificiū ſi ē ſibi vtile ⁊ ẜuitute nonhꝫ. l. altius. ff. ſi ſer. vē. Et tenet glo. ī. c. cū eccleſia. de elec. ī verbo iniuriaꝝ. Secꝰ ſi animoiniuriadi ꝓximo hoc faceret. nam tūc ſiue denūciatio noui oꝑis ſit facta vel no. in cōſcīatenet̉. d. §. deniqꝫ.¶ Utꝝ teneat̉ edificās demoliri hedificiū ſuis ſumptibꝰ aliqn̄? ℟. ꝙ ſic. qn̄ poſt denūciatōem noui oꝑis ſiue iure ſiue iniuria hedificauit. ff. de ope. no. nū. l. p̄tor ait. §. i. extra eo.ti. ꝑ totū.¶ Qn̄ qͥs poſſit hedificare caſtꝝ vl̓ noua hedificia. vide. s. emphitheoſis. §. xviij.¶ Utrū qͥs poſſit ī alieno aliqͥd facere inuitodn̄o? ℟. Ang. d̓ artio. inſti. d̓ lege fuſcia cani. tollē. ꝙ ſic qn̄ faciēti ꝓdeſt. ⁊ dn̄o nō nocꝫvt ibidē. ⁊ ī. l. i. §. fi. ff. de aqua plu. ar. Secſi lederet. C. de ſerui. ⁊ aqua. l. aquā. ⁊. ff. ſi ſerui. vē. l. ⁊ ſi forte. in pͥn. ⁊. l. ſicut. §. pe. Idē dicit ꝙ nemo poteſt facere ī ſuo qd̓ alteri nocet⁊ ſibi nō ꝓdeſt. ⁊ ꝙ ſi facit animo nocendi tenetur de dolo. d. l. i. §. deniqꝫ. ⁊. ff. de dam. infec. l. ꝓculus.vocat̉ as.CredilaS. podusxij. vnciaꝝ. ⁊ diuidit̉ ī. xij. ꝑteſ q̄