Fides

¶ Utrum fides ſit frangenti ſeruāda. vide. jͣ.Iuramentū. v. §. xvij.¶ Eſt ⁊ alia fides que dicit̉ ſubſtātia ſperādarum rerū argumēto non apparentiū. ad Hebre. xi. c. Et de iſta intellige que infra dicā intoto iſto capitulo.¶ In quo differt fides ab opinione? ℟. vt infra. Opinio.¶ Que ꝑtinent ad fidem? ℟. Thomas ſcd̓aſcd̓e. q. xi. arti. ij. ꝙ directe ⁊ pͥncipaliter articuli fidei. Indirecte vero ⁊ ſecūdario ea ex qͥbusſi nō crederent̉ ſequeret̉ alicuiꝰ articuli corruptio. Et circa vtraqꝫ poteſt eſſe hereſis eo modo quo ⁊ fides.¶ Quot ſunt articuli fidei? ℟. cōmuniter dicitur ꝙ ſunt duodecim. qꝛ quilibet apl̓orumqui fuerūt duodecim ſuū poſuit. ⁊ omēs inſimul om̄es articulos approbauerūt. Sed verius dicendū eſt ꝙ ſunt qͣttuordecim. ſeptē ꝑtinentes ad diuinitatē. ⁊ ſeptem ad humanitatem chriſti: qui omnes ponunt̉ in ſymbolominori: qui ſunt infraſcripti. Primus quempoſuit Petrus eſt. Credo in deū patrem omnipotentem creatoreꝫ celi ⁊ terre. In quo triacontinent̉. Primū vnitas deitatis: ibi. Credoin deū non deos. Secundū diſtinctio ꝑſonepatris: ibi. patrem omnipotenteꝫ. Et vt dicitRicar. in. iij. ſen. hic oīpotentia includit omnem ſcientiam: ſummā bonitatē: prouidentiāreſpectu omniū ⁊ omnē ꝑfectionem. Terciuꝫcreatio omniū: ibi. creatorem celi ⁊ terre .i. viſibilium ꝑ terram ⁊ inuiſibiliū ꝑ celū ſignificans. Secūdus articulus quē poſuit beatusAndreas eſt. Et in ieſum chriſtum filiū eiusvnicum dominū noſtrū. eius dicit. id eſt patris. ⁊ vnicū. quia ſolus vnus eſt filius. ⁊ dominū noſtrū. ſcꝫ iure creationis gubernatōis⁊ redemptionis. Terciꝰ articulus quē poſuitIohannes eſt. Qui ꝯceptus eſt de ſpirituſancto natus ex maria virgine. Quartus quē poſuit Iacobus maior eſt. Paſſus ſub pontiopylato: crucifixus mortuus ⁊ ſepultus. Quintus articulus quē poſuit Thomas eſt. Deſcēdit ad inferos: tercia die reſurrexit a mortuis.In quo ꝯtinent̉ duo articuli. Primus deſcēdit ad inferos ſcꝫ ẜm anīam. Secūdus reſurrexit a mortuis: ſcꝫ glorioſus ⁊ im mortalis.Sextus articulus quē poſuit Iacobꝰ minoreſt. Aſcendit ad celos: ſedet ad dexterā dei patris. Aſcendit em̄ nō ſolū ſuꝑ omēs celos. ideſt ſuꝑ omnē creaturam corꝑalem: ſed etiamſuꝑ omnem ſpiritualeꝫ. quia ꝓpter dignitatem vnionis omnes excellit. Ephe. .i. ꝓpterea

additur. ſedet ad dexterā dei patris. id eſt ī potioribꝰ bonis patris. Septimꝰ articulꝰ queꝫpoſuit Philippus eſt. Inde venturus eſt iudicare viuos ⁊ mortuos. id eſt eos qui in eiꝰaduentu viui reperient̉ ⁊ in momento moriētur: ⁊ poſtea reſurgent cū eis qui primo erantmortui. Octauus articulus que poſuit Bartholomeus eſt. Credo in ſpiritūſanctū. qͥ ſcꝫeſt tercia ꝑſona in trinitate. Nonus articulꝰquē poſuit Mattheus eſt. Sanctā eccleſiaꝫcatholicam. id eſt ꝯgregationē fideliū. Decimus articulus quē poſuit. Symon cananeus eſt. Sanctorū cōmunione: remiſſionē peccatorū. Et iſte articulus cū illo quē poſuit beatus Mattheus eſt vnꝰ articulus ⁊ ad vnū⁊ eundē articulū ꝑtinet qui eſt de oꝑatiōe dei:per quam dat nobis eſſe gratie. Et eſt ſenſus.Credo in ſpiritūſanctū facientē ſancta eccleſiam catholicam. id eſt vniuerſalē in qua eſt cōmunio ſanctorū ⁊ remiſſio peccatorū. Et id̓onon debet dici. In ſanctam: ſed ſanctam. vel ēſenſus. Credo catholicam eccleſiā eſſe ſanctāſcꝫ ꝑ operationē dei. eccleſiam inquā habenteꝫcōmunionē ſanctorū ⁊ remiſſionem peccatoꝝTamen ad hunc articulum reducit̉ fides deſacramentis. quia in eis cōmunicant fideles⁊ ſunt inſtrumenta ſanctificandi. ⁊ ex ꝯſequēti peccata remittendi. Undecimus articulusquē poſuit Iudas Tadeus eſt Carnis reſurrectōnē. Duodecimꝰ articulus eſt quē poſuitMatthias. Uitam eternā. Et eſt ſenſus iſtorū duorū. Credo ꝙ deꝰ reſuſcitabit nos et dabit nobis vitā eternā. ſcꝫ bonis. ⁊ ex cōſequētiſequit̉ ꝙ dabit malis penā eternā. hec ex Ric.in. iij. diſt. xxv.¶ Utrum ſimplices qui in ſubtilitatibus fidei errant peccent? ℟. Thomas ſcd̓a ſcd̓e. q.ij. arti. vi. ꝙ non. ſi non ꝑtinaciter peruerſe doctrine inherent in particulari contra vniuerſalis eccleſie fideꝫ. Spe. vero ti. de hereti. ⁊ Aluarus. vt refert Ioh̓. de lig. tenent ꝙ peccantmortaliter. ⁊ ſunt heretici. Spe. allegat. xxiiijq. ſciſma. C. de hereti. l. ij. ⁊ d̓ in ius voca. l. venia .xxxvij. diſ. c. fi. Aluarꝰ vero allegat. vi. q. iq̄ro. xvi. q. i. ſi cupiſ. xxij. q. ij. in ip̄aꝝ. Sꝫ egocredo vera opinione s. Tho. īmo plꝰ dico ꝙaliqn̄ talis error poſſet eſſe meritoriuſ: vtputaaliquis audit aliquē p̄dicatorem famoſuꝫ vl̓epiſcopum predicaſſe aliquem erroreꝫ: ⁊ ſimplex credit anīo obediēdi fidei. paratꝰ tamencorrigi. nā ex intentiōe oꝑa iudicantur. c. cuꝫvolūtate. de ſen. ex. Aliquādo cuꝫ peccato veniali. vtputa vetula credit trinitate eſſe vnaꝫ