CXXXVIFeudum

vel impoſſibile quod facere eum velle videt.Quartū ne reuelet eius ſecreta ꝑ que vl̓ minꝰtutus: vel noceri ei poſſit. Quintū ne ſit ꝯtraeius iuſticiā vel honeſtatem. ſcꝫ maculandovxorem vel filiā eius vel famā dicto facto vl̓ꝯſenſu. Sextū vt fideliter ei p̄beat conſiliumauxiliū ⁊ fauorē. Adde ſeptimū ꝙ tenetur iurare fidelitateꝫ niſi ex pacto ſit remiſſum. Formam autē iuramēti ponit Hoſt. ſic Ego. A.iuro ſuꝑ ſancta dei euāgelia ꝙ ab hac hora inantea vſqꝫ ad vltimū diem vite mee ero fidelis tibi. N. dn̄o meo. contra quencunqꝫ: excepto imꝑatore vel rege. Intellige in cauſa iuſta. ⁊ etiā debet exciꝑe ſi habet alium dn̄m antiquiorem. Adde octauū ꝙ tenet̉ ẜm ꝙ cōuentum eſt vel natura feudi ⁊ regionis ip̄ius ſeuꝯſuetudo requirit.¶ Sed qͥd ſi dn̄s moriens reliquit plures filios vtrū iurabit om̄ibꝰ? ℟. ꝙ ſic. ſi om̄s equaliter ſuccedunt. Hoſti. tn̄ tenet ꝙ nō: ſed ſolūvni. ſil̓r iurabūt omēs filijs ſeu heredes vaſalli ſi feudū indiuiſuꝫ habent. Si vero ad vnūꝑuenit: ille ſolus iurabit.¶ Utrum vaſallus poſſit ꝑ alium ſeruire? ℟.Bald. in. c. mutus. ep̄m. vel abba. feu. da. nōpoſ. ꝙ ſi ſeruitiū debet fieri principi vel nō poteſt fieri ꝑ ſubſtitutū niſi de voluntate principis. vt. C. de murile. l. ſi quis ex corpore Et iōſi incurritur talis infirmitas ꝙ ſeruitiū exhibere non poteſt ꝑdet feudū: niſi eſſet a caſu fortuito ſine culpa precedente. vtputa qꝛ a latronibus cecatus. qꝛ tūc non ꝑdet ne det̉ afflictoafflictio. ar. C. de fur. autē. naui. ⁊. C. de ep̄i. audien. l. tam dementis.¶ Quomō amittit̉ feudum? ℟. ꝙ. xij. modis.Primus ſi vaſallus efficitur clericꝰ vel religioſus. de qͦ dic vt s. in. q. ix. ⁊ facit. xxiij. q. viij.§. i. qꝛ arma nō portat. Scd̓s ſi heres vaſalliſteterit ꝑ annū ⁊ diem: ꝙ nō petierit a dn̄o inueſtitura feudi. Intellige hic et in ſequenti ſieſt maior. xiiij. annis: vel puella. xij. vt no. inc. veritatis. de iureiurā. ꝑ Panor. Tercius ſivaſallus mortuo dn̄o ab eius heredibus infra tempus predictum inueſtiturā nō petierit. de quibꝰ duobꝰ habet̉ ī qui. ca. feu. amit.c. i. Sed p̄dicta legil̓ima qn̄ iurauit ꝑſone ſolum. vt cū dicit. Iuro tibi. Secus ſi iuraſſetſibi ⁊ ſucceſſoribꝰ vel ſub nomīe dignitatis.qꝛ nō tenetur amplius iurare ſucceſſoribꝰ niſi magna longinquitate periret memoria. vtno. Panor. in. d. c. veritatis. Itē niſi eſſet miles. qꝛ habet annū ⁊ menſem. Item niſi iuſtacauſa eū impedierit: vt habet̉ de ꝓhi. feud̓. ali.

ꝑ lotharium. c. quoniā inter dn̄m. Quartuscū vaſallus tribꝰ vicibꝰ requiſitꝰ cora paribꝰ⁊ hmōi fidelitatem iurare noluerit: qͣꝫuis dominus ſit paratꝰ facere inueſtiturā. Quintuſſi vaſallus interficit ꝓpriū germanū ſuuꝫ velfilium germani ſui vel aliud commiſerit quoparicida nuncupari poſſet vt totā hereditatēhaberꝫ. Sextus ſi vaſallus dimittit dn̄m inprelio: nō mortuū vel ad mortē vulneratum.Septimus ꝓpter multas cauſas ingratitudinis que enumerat̉ qͥbꝰ modis feu. amit. c. i.⁊. ij. ⁊ de feu. ſi col. nō amit. c. i. ⁊. ij. puta cōcubuit cū vxore filia vel ſorore ⁊ hmōi. Octauꝰſi ſcienter negauerit feudum vel partē aut cōditionē eius. ſecus ſi ignorater. Nonus ſi infeudauerit feudū alia lege qͣꝫ ea quā habet ip̄evel in talem vaſallū qui feudū ſeruare nō poteſt. Decimꝰ ſi dn̄m accuſauerit aut teſtimoniū contra eū tulerit in cauſa criminali. Et qͥdam dicūt etiaꝫ in cauſa ciuili. Undecimusſi vocatus a dn̄o ꝙ ſecum vadat in expeditione publica. puta vocatus ab imꝑatore vt ſecum vadat ꝓ corona ſuſcipienda ⁊ huiuſmodi nō venerit nec aliū acceptuꝫ domino miſerit: vel ſtipendia militie non dederit. Duodecimus ſi feuduꝫ alienauerit. Iſti caſus habent̉in ſum. Hoſti. ti. eo.¶ Sed querit̉ an alienans feudū ſine ꝯſenſudn̄i ip̄o facto cadat? ℟. Pa. in. c. vlti. de feud̓.ꝙ ſic. ⁊ pōt ſine alia ſententia expelli ⁊ alteri cōferri: etiā ſi alienādo dixerat. ſaluo iuredominij ẜm Bal. q̄ ſit cauſa bene. amit. c. i. qꝛ factūſequens eſt ꝯtrariū. ar. c. eam te. de iureiurā. ⁊qd̓ no. ibi. Secus ſi dixiſſet. Et aliter vl̓ aliomodo nō intendo: qꝛ oꝑantur vt dn̄o ꝯtradicente non videat̉ facta alienatio. Et hoc verūniſi aliqua captio domino poſſet interuenireputa daret caſtellū tali quē dn̄s expellere poſtea nō poſſet.¶ Quid ſi nō alienat niſi partem? ℟. Io. anquē ſequit̉ Pa. vbi sͣ. ꝙ ſolū ꝑdit illam partēquā alienauit. etiā ſi eſſet maior pars. de ꝓhi.feu. alie. imperialē. §. i.¶ An poſſit alienare ꝓ anīa? ℟. ꝙ nō. neqꝫ le­ 22gare: neqꝫ diſponere ꝓ anīa: vt in. c. i. qualiterfeu. ali. licet nec etiā de iure canonico ẜm Hoſti. in ſum. de immu. eccle.¶ Quid ſi alienat ſuas cōmoditates ad tempus longiſſimū? ℟. Bal. in ti. de pace cōſtan.in. fir. in. viij. carta ꝙ nō cadat dumodo actūſit ꝙ dominiū vtile non tranſeat. allegat glo.ſingularem. in. l. cōdicillus. §. inſtituto. ff. dele. ij. Idem dicit in emphitheota. Ideꝫ tenety 2