Excōmunicatio. vii. de caſibus
Et ſic cū talis ignorans ſit extra omnē culpāignorātie nō ligabit̉ pena excōicatōis: niſi ſitꝑſona cui ex officio ignorare ſit ꝓhibitū. ⁊ ſicintellige ⁊ limita Ioh. an. ⁊ do. An. cū ceteriſqui tenent ꝙ nō ligat̉ ſnīa excōicatōis. Ratioeſt. qꝛ qͣꝫtitas pene debet ꝓportionari quātitaticulpe. c. felicꝭ. de pe. lib̓. vi. ſꝫ talis peccās ſoluꝫoffendit legē diuinā ꝯtra quā ſe ſcit facere. nōaūt offendit ꝯditorē canonis cū ip̄m canonēignoret. ⁊ ſine om̄i culpa. ergo ſolū debet puniri pena. l. diuīe quā p̄uaricat̉ nō pena excōicationis q̄ nō ligat: niſi rōne ꝯtemptꝰ regulariter. vt in. c. ſacro. eo. ⁊. c. nemo ep̄oꝝ. xi. q. iij.cū ſil̓ibꝰ qͥ ꝯtemptꝰ nō eſt in caſu nr̄o quo adcanonē vel ſtatutū qd̓ ignorat. qꝛ vbi dat̉ ignorātia ceſſat ꝯtemptꝰ ẜm. d. An. in. d. c. a nobis. facit. c. fi. qͥ ma. accu. poſ. Itē qd̓ nō. Inno. ⁊ docto. in. c. ſi vero. el. ij. eodē. vbi patꝫ ꝙꝑcutiēs clericū ignorās clericū eſſe nō eſt excōmunicatꝰ. licet faciat factū dānatū. l. diuina.qꝛ nō ꝯtēnit canonē cū ignoret clericū eſſe ⁊ ſicnō ligat̉. Nec ob. ꝙ ſepe in excōicatōibꝰ dicit̉ꝙ ſufficiat affixio in valuis .s. Petri. rome. qꝛid debet intelligi qͦ ad p̄ſumptōeꝫ fori ꝯtentioſi. vl̓ qͦ ad illos q̄ ſunt in culpa. vt non poſſintpublicari ī eoꝝ terris. Aliter ſequeret̉ ꝙ qͥlibetteneret̉ hr̄e ꝓcuratorē in curia: vel ſtudere iuri canonico. qd̓ eſt impoſſibile multis.¶ Utꝝ mandās fieri aliqͥd qd̓ ꝓhibet̉ aliqͣ p̄fataꝝ excōicationū ſit ip̄o facto excōicatus? ℟.ẜm diſtinctionē. de qua. jͣ. Mandatū. §. i.¶ Sꝫ qͥd ſi qd̓ mādauit nō habuit effectū? Rꝙ nō eſt excōicatꝰ in nullo caſu p̄dictoꝝ. niſiſolū ī illo de qͦ sͣ. in caſu. xxxi .ſ. in. c. i. d̓ homi.in alijs aūt caſibꝰ vt incidat in excōicationeꝫnō ſufficit ꝙ ſolū mādauerit. ſꝫ oportet effectꝰmādati ſequat̉. vt no. in. c. felicis. de pe. li. vi.per Goſ. ⁊ alibi. ꝑ docto.¶ Utꝝ ratū habes maleficiū qd̓ aliqͣ p̄dictaꝝexcōicationū ꝓhibet̉ liget̉ ſil̓r cū faciēte? ℟. ꝙligat̉ ſi tn̄ interueniāt qͥ reqͥrunt̉ vt ratihabitōhabeat locū q̄ videsͣ. ꝯſentire. §. iiij.¶ Utꝝ ꝯſulētes vl̓ fauorē dantes inducenteſalios ad aliqd̓ p̄dictoꝝ faciendū ſil̓r ſint excōicati? ℟. ꝙ no. niſi vbi exprimit̉ etiā ꝯͣ dantesꝯſiliū auxiliū vl̓ fauore. ⁊ excepto ſi darēt ꝯſiliū auxiliū vel fauorē ad factū dānatū poſtqͣꝫille cui dant ꝯſiliū auxiliū vel fauorē iā eſt ligatꝰ. qꝛ ſic ligarent̉ eadē pena ⁊ ab eodē eſſentabſoluēdi. vt in. c. nuꝑ. de ſen. excō. ⁊. jͣ. Excōmunicatio. viij. §. i.¶ Quero de qͦ ꝯſilio intelligit qn̄ excōicatio īfligit̉ cū dantibꝰ ꝯſiliū? ℟. vt colligo ex Car.
in cle. ſi qͥs de pe. ꝙ intelligit̉ de fraudulēto ꝯſilio nō de nudo qd̓ nihil addicit ad peccatū. vino. in. d. c. nuꝑ. in glo. ij. ⁊ in. c. ſicut dignū.de homi. Et dicit Pau. ꝙ ꝯſiliū p̄ſtat̉ ſuadēdo rogādo mandādo inſtruēdo vel vtilitateꝫinde ſecuturā on̄dendo. vt no. Inno. in. c. adaudientiā d̓ homi. Itē dicit Pau. ꝙ ex nudoꝯſilio regulariter qͥs nō tenet̉. vt inſti. mādati. §. tua tm̄ gr̄a. Et dicit̉ nudū ꝯſiliū vl̓ ſimplex fauor illiꝰ qͥ ad maleficiū faciendū nihiladdicit: puta qꝛ ſic omnino faceret ⁊ cū tantoaīo. ſꝫ vbi qͥs magꝭ efficaciter inducit̉: licꝫ al̓seſſꝫ facturꝰ tūc nō eſt nudū ꝯſiliū nec ſimplexfauor vt elicio ex glo. in. d. c. felicis. Iteꝫ no.ẜm Pau. in. d. c. felicis ꝙ ad incurredā penāexcōicatōis oꝑtet ꝯſiliū fauor vl̓ auxiliū ſintcirca factū damnatū ꝑ qd̓ incurrit̉ excōicatio.qꝛ ſi eſſet circa alia nō haberet locū.¶ Quis dicat̉ defenſor vl̓ receptator habes. jͣ.Hereticꝰ. §. xxiij. cū ſequētibꝰ. ⁊ ẜm p̄dictā declarationē ligabunt̉ in quocūqꝫ. de ip̄is fit mētio ſpēalis.¶ Quis dicat̉ ſociꝰ? ℟. glo. Car. ⁊ Pau. i. d.c. felicis ꝙ eſt ille qͥ aliqͥd cooꝑat̉ ad actū dānatū. Un̄ no. ꝙ qn̄ ſunt plures ad delinquendū ⁊ nullꝰ eſt principalis tūc dicunt̉ agentesSꝫ qn̄ vnꝰ eſt principalis ⁊ alius cooꝑans.tūc ſtricte dicit̉ ſociꝰ in cēſuris. licet large ſociˢcriminis dicat̉ tripliciter .ſ. ꝯcomitās fauens⁊ nō corripiēs. vt. xvi. q. iiij. ita plane. lxxxvi.diſt. faciētis. ⁊ in. d. c. ſicut dignum. §. ij. ⁊ tales regulariter nō puniunt̉ eadē pena.¶ Querit̉ qꝛ in pleriſqꝫ caſibꝰ excōicationū p̄dictaꝝ dicit̉ ꝙ nō ſunt abſoluēdi niſi priꝰ ſatiſfecerint vl̓ aliud fecerint. Utꝝ teneat abſolutio ante ſatiſfactionē ⁊ impletōeꝫ illoꝝ q̄ mandant̉ ī dictis caſibꝰ? ℟. ⁊ ꝓ regula eſt tenēdūꝙ vbicūqꝫ ius vtit̉ iſto ꝟ̓bo p̄t negatiue. ꝙ tūcabſolutio impēſa ꝯtra id qd̓ ſic imponit̉ ē nulla. vt patet ꝑ glo. in regula pͥma. de reḡ. iur. li.vi. Idē dic qn̄ canon vtit̉ verbo nō valeāt. ettales caſus ſunt. xi. ⁊. xiij. ⁊ .xvij. ⁊ oēs caſusſequētes vſqꝫ ad caſum. xxxi. incluſiues. Excōmunicatio. v. et. xlij. sͣ. Excōicatio. vij. vbiaūt canon vtit̉ verbo nullatenuſ. tūc ẜm Zen.in cle. vnica. de ſeq̄. nō valet. ſꝫ ẜm Car. ibidēvalet. Sꝫ ego dico ꝙ vbi alias abſolutio alicui ꝑtinet de iure tūc tenet abſolutio ſi omittatur qd̓ p̄cipit canō fiendū. qͣꝫtūcūqꝫ vtat̉ ꝟbonullatenꝰ: aut ꝟbo nō mereat̉ vl̓ nō abſoluat̉.ſꝫ vbi abſolutio de iure nō cōpetit tali. puta qꝛꝯditor canonis ſibi vl̓ alteri reſeruauit ⁊ ſolūꝯcedit in aliqͦ caſu. v̓bi gr̄a in articulo mortis