Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Excōmunicatio. vii. de caſibus

ẜm glo. ⁊ Archi. ibidē. ſi abſolutio ſeu reuocatio ſit facta. qꝛ ſi iudex noluiſſet abſoluere ſeureuocare nō haberet locuꝫ p̄dicta pena ⁊ ſi visaut metꝰ ſit illatꝰ. Quid ſi ſententia erat iniuſta? ℟. ꝙ nihilominꝰ ligabunt̉ p̄dicta pena: ſi ꝑ vim vel metūobtinuerūt reuocationē. ar. xi. q. iij. c. i. ⁊ ſiuefaciat ꝑ ſe ſiue ꝑ aliū. c. ml̓ieres. de ſen. excō. Quid ſi obtineret̉ talis abſolutio per vanūmetū de qͦ timere nō debebat? ℟. ẜm Bar. ibi.dē ⁊ Archi. ꝙ nō ligabunt̉. qꝛ ꝓprie nō appellat̉ metꝰ talis timor. l. metū. cu. l. ſequē. ⁊. l. nōtimorē. ff. qd̓ metꝰ cauſa. Utꝝ habeat locū p̄dicta pena in abſolutōea minori excōmunicatōe ſic obtenta? ℟ ꝙ nōar. c. ſi quē. de ſen. excō.xix. eſt ī. c. ml̓ieres. de iudi. vbiLA Sexcōicat̉ qͥ fingit cauſaꝫ vl̓ facit fraudē vt iudex ꝑſonaliter vadat ad mulierē ꝓ teſtimonio ip̄iꝰ capiēdo. vbi dicit glo. ꝙiudex vt poſſꝫ viſitare domina faciebat eā nominare ī teſtē ſi tn̄ iudex nō iret ad eā licꝫ fingat̉ cā nō incurreret̉ iſta pena ẜm Io. an. ibid̓.xx. eſt ī. c. ad apl̓ice. de re iudi.LS qd̓ qꝛ vacat omitto.xxxi. eſt in. c. ꝯſultiſſimo. de re.ſij.L ec. nō alie. vbi excōicant̉ om̄scōpellētes cuiuſcūqꝫ ꝯditōis ſint p̄latos vl̓ eccleſiaſticas ꝑſonas ad ſubmittendū eccleſiaſ.ſubijciēdo bona īmobilia vel ſupponendū iura eccleſiaꝝ laicis: vel recognoſcēdū ſeu ꝓfitēdū ſe tenere ab illis tanqͣꝫ a ſuperioribꝰ. vel adſtatuendū eos laicos tanqͣꝫ patronos vel aduocatos eccl̓iaꝝ ſeu bonoꝝ ip̄aꝝ in ꝑpetuum:ſeu ad nō modicū tꝑs ſine capituli ꝯſenſu ⁊ licentia ſpēali apl̓ice ſedis. vt no. ẜm glo. ibidē.ꝙ vt incurrat̉ iſta pena reqͥrit̉. Primo ꝙ ſintbona īmobilia vel iura q̄ in īmobilibꝰ cōputant̉. Secūdo ꝙ ſupponant̉ tanqͣꝫ ſint ſua velrecognoſcant̉ ab eis. Tercio ꝙ non ſit ad modicū tempꝰ. qꝛ ſi fieret ad modicū tꝑs ex aliqͣiuſta cauſa cū ꝯſenſu capituli non incurreret̉hec pena. Quarto ꝙ fiat ſine licētia capituli ⁊pape. Scd̓o excōicant̉ om̄es laici qͥ ex licētiapape ⁊ ꝯſenſu capituli ꝯtractꝰ inierūt de eccleſiaſticis īmobilibꝰ vl̓ inient in futuꝝ ſi aliqͥdpluſqꝫ importat natura ꝯtractuū ip̄oꝝ vel pactū ī eis factū vſurpauerūt vel exegerūt ſi moniti legitime nō deſiſtūt ab hmōi vſurpatōe:reſtituēdo etiā talit̓ vſurpata. vbi dic̄ Archi.ꝙ ſi eſt ꝯtractꝰ emphitheoticꝰ accipiāt qd̓ eſta iure ꝑmiſſū ⁊ nō vltra. Et ſic de alijs cōtra-

ctibꝰ initis. Itē dicit ꝙ nō ſufficit abſtinere atali vſurpatōne ad euitandū penā p̄dictā: niſivſurpata reſtituant̉.xxxij. eſt in. c. vnico de religioẜSdo. vbi excōicant̉ nouū ordinē aut religionē inueniētes: vel habituꝫ nouereligionis aſſumētes. intellige .ſ. vt cū alijs ſimul viuāt. alias ſeorſuꝫ aſſumere nō ꝓhibent̉Secūdo excōicant̉ omēs fratres mendicantiū ordinū poſt ꝯciliū lugdunēſe inſtitutoꝝ:q̄ aliqͥd in ꝓprio habere nō poſſunt ex eoꝝ regula: ſi aliquē recipiūt ad ꝓfeſſionē: ſiue ſi domos vel loca eoꝝ alienāt ſine licētia ſedis apoſtolice ſpēali. aut etiā ẜm Archi. ſi alienāt bona mobilia. Excipiunt̉ ab iſta pena fratreſminores ⁊ p̄dicatores ⁊ heremitaꝝ ſancti Auḡ.⁊ carmelitaꝝ. vt patet in. d. c. Conciliū aūt pdictū celebratū fuit ab Innoc̄. iij. Anno domini. Mccxv.Ixxiij. eſt in. c. qͣꝫqͣꝫ. de cen. vbiA Sexcōicant̉ quicūqꝫ ꝑſe vl̓ ꝑalios ſuo noīe vel alieno ab eccl̓ijs vl̓ eccl̓iaſticiſꝑſonis exigūt pedagīa vel gͣuidagia ꝓ rebꝰ ſuis ꝓprijs qͣs deferūt vel deferri faciūt nō cauſanegociatōis. Intellige ſi ſunt ꝑſone ſingulares: qͥ hͦ faciūt. Secꝰ ſi eſſet vniuerſitas vl̓ collegiū qꝛ nō excōmunicant̉ ſꝫ ſubijcit̉ eccleſiaſtico interdicto. Quid aūt ſit negociatio proprie. vide. sͣ. clericꝰ. ix. §. ij. hodie tn̄ papalis ēvt. sͣ. dictū eſt. Excōicatio. v. caſu. xix.xxxiiij. eſt in. c. clericis. de īmu.LA l Seccle. Sed qꝛ ꝑ cle. vnicā ca.ti. eſt reuocatꝰ pertrāſeo.⁊Fxxv. ē ī. c. qm̄. d̓ īmu. ec. vbi exA cōicant̉ oēs q̄ impetratorreliteraꝝ apoſtolicaꝝ vel alios ad forū eccleſiaſticum recurrentes ſuꝑ cauſis que ad idē forū deiure vel antiqͥ ꝯſuetudine ꝑtinere noſcunt̉ cōpellūt ſeu cōpelli ꝓcurant. aut ꝑ ſe vel ꝑ aliumimpediūt ne cora iudicibꝰ eccleſiaſticꝭ delegatoꝝ ſeu ordinarijs poſſint iuſticiā obtinere vl̓q̄ relā d̓ dictis cauſis corā eis ꝓponere iudiceſeccleſiaſticos vel impetrātes aut litigātes ſcūlitigare volentes aūt ꝓpinquos ip̄oꝝ: ſeu resilloꝝ aūt eccleſiaꝝ ſuaꝝ etiā ꝑ captionē moditue alijs qͥbuſcūqꝫ aggrauāt cū dātibꝰ auxiliūꝯſiliū vl̓ fauorē ad p̄dicta. nec tales debēt abſolui niſi priꝰ integre ſatiſfecerint tā iudici cuiusiuriſditionē ꝑturbauerūt qͣꝫ ꝑti ꝑturbate d̓ iniuria dāni ⁊ expēſis ⁊ intereſſe partim papaliteſt. vt patet. sͣ. Excōicatio. v. caſu. xxv.