Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Excōmunicatio. v. de caſibusCXIII.

hoc nō facit doloſe. ſed qꝛ nō vult ſe īmiſcererumoribꝰ vel ex timore vl̓ negligētia nō ꝓhibet tenēt cōmuniter doctores ꝙ nō eſt excōicatus. in. d. c. quāte. vbi Ioh̓. an. in nouelladicit notabile verbū. in hunc inqͥt vel aliū canonē nullꝰ īcidit: niſi ſit ī dolo. ar. ff. de adult̓.l. pe. ff. de ſicca. l. i. Idē Ioh̓. de lig. Sꝫ quid de clerico qͥ voluntarie ſubijcit ſeverberibꝰ an ip̄e ſit excōicatꝰ? ℟. ꝙ nō. vt tenetPa. in. c. ꝯtingit. el. i. Nec obſtat: qꝛ nō obuiat qꝛ nō facit doloſe. ſꝫ ī ſatiſfactione. ⁊ vt maius forte malū euitet. nec etiā obſtat qd̓ participat ī crimine. qꝛ ẜm Ioh̓. an. in. c. dilectū. dereḡ. iur̄. li. vi. in mercurialibꝰ. talis verberansvno impetu plures ictꝰ dat. ⁊ eſt ſolū excōicatus vna excōicatōe. qꝛ ꝓ vno facto habet̉. hocidēno. Bar. in. l. nūqꝫ. ff. de pͥua. delic. ⁊ ꝙ ſitverior opinio patet in. d. c. ꝯtingit. vbi dicittex. excōmunicandū talē clericū. Ratū habēs ꝙ aliqͥs noīe ſuo iniecit manuſviolētas in clericū eſt excōicatus. qꝛ ratihabitio mādato cōparat̉. Secꝰ ſi nō ſit factū noīeeiꝰ: qꝛ licet ratum habeat: nō tn̄ eſt excōicatusqͣꝫuis peccet mortaliter. de ſentē. excō. c. cū qͥslib̓. vi. Querit̉ vtꝝ p̄fati inijciētes manꝰ ī eccleſiaſticā ꝑſonā ſint ſemꝑ a ſede apl̓ica abſoluēdi?℟. ꝙ diſtinguendū eſt inter iniuriā leuē mediocrē ⁊ enormē. vt ꝓ iniuria leui quilibet ep̄spoſſit abſoluere iure ſuo. autoritate. c. ꝑuenit.eo. ti. ꝓ iniuria vero mediocri nō p̄t ep̄s abſoluere niſi priuilegiatos. ⁊ qͥ ſint no. in. c. ſi veroel. i. eo. ti. ⁊ in. c. qm̄. de vi. ⁊ ho. cle. vbi hͦ ē priuilegiū clericoꝝ cōiter viuentiū ⁊ clauſtraliū.In iniuria aūt enormi regulariter nullꝰ p̄t abſoluere citra ſedē apl̓icaꝫ. vt in. d. c. ſi qͥs ſuadēte. vl̓ legatoꝝ eiꝰ. de qͦ vide legatꝰ. §. iiij. niſi incaſibꝰ. de quibꝰ. jͣ. §. xlviij. Sꝫ nunqͥd inferior ep̄o qͥ habet qͣſi ep̄alē iuriſditionē poterit abſoluere ſicut ep̄s p̄t ī iniuria leui vl̓ mediocri? ℟. ꝙ cōiter tenet̉ ꝙ nō. qꝛd. c. ꝑuenit loquit̉ de ep̄o ⁊ nō d̓ inferiori. qꝛ dicit fraternitati. nā inferiores dicunt̉ filij. vt inc. qꝫ graui. de cri. falſi. Fallit hͦ in habētibꝰ autoritatē ep̄alem a papa. qꝛ poſſunt ſicut ep̄i qͦſcūqꝫ in foro penitentiali abſoluere. Similiterfallit in p̄latis religioſoꝝ quorūcūqꝫ qͥ ſi ſuntſacerdotes poſſūt abſoluere ſibi ſb̓ditos ſe adinuicē ꝑcutiētes dūmodo iniuria nō ſit enormis. vt in. c. cū illoꝝ. eo. ti. ⁊ extēdit̉ iſtud priuilegiū ad mgr̄m ⁊ fratres hoſpitalis hieroſolimitani. vt in. c. canonica. eo. ti. qͥ poſſunt abſolui a ſuo priore ſi p̄ſbiter eſt. ⁊ dicit̉ ille p̄latꝰ

qͥ nō habet ſuꝑ ſe maiorē in ꝯuentu. nō aūt ille prior triū vel quattuor qͥ inſtituit̉ ⁊ amouet̉ad arbitriū ſuperioꝝ. niſi ſuꝑ hͦ habeāt priuilegiū ſpeciale. p̄t tn̄ ep̄s cōmittere hāc autoritatē abſoluēdi inferiori. vt no. in. c. fi. de of. ordi.⁊ ſimiliter p̄lati religioſoꝝ. cū illud cōpetat eisex priuilegio ratōe dignitatis. vt in. c. eis quibus. de offi. ordi. in tex. ⁊ in glo. ⁊. c. fi. de offi.dele. loquit̉ qn̄ cōmiſſio fit ratōe ꝑſone. qd̓ bn̄no. ꝓ limitatōe. d. c. fi. Sꝫ qͥd ſi p̄latꝰ p̄dictoꝝ religioſoꝝ nō eſt ſacerdos. vl̓ eſt excōicatꝰ vl̓ mortuꝰ vl̓ aliter im90.pedit. ℟. ẜm Hoſtiē. ꝙ in defectū ipſiꝰ ſemꝑeſt ad ep̄m ꝓpriū recurrendū. vt patꝫ in. c. monachi. ⁊. c. cū illoꝝ. ⁊. c. canonica. eo. ti. ⁊ ꝯcor.cū hͦ Fede. in quodā ꝯſilio. ⁊ Ge. in. c. religioſo ꝓpter rōeꝫ ne euagādi ⁊c̄. Sꝫ Pa. in. d. c.monachi. tenet ꝯtrariū ī religioſis exemptis.⁊ dicit ſil̓r in ꝯtrariū facere no. ꝑ Ioh̓. an. in regula ſciēti. de reḡ. iur̄. in mercurialibꝰ. Et hoccredo veriꝰ. ꝑ. c. pe. de offi. ordi. ⁊ tex. iūcta glo.notabili ī cle. pe. de ſen. excō. Ibūt ergo ad papā. de qͦ vide. jͣ. Exemptꝰ. §. vi. Quis abſoluet abbatē excōmunicatū ꝓ in­ 40iectōe? ℟. Pa. in. c. vniuerſitatis. ꝙ ep̄s. vt indicto. c. monachi: niſi iniuria ſit enormis. velniſi ſit exemptus. Utꝝ ſi regularis ꝑcutiat regulareꝫ alterius41clauſtri: p̄latus ꝑcutiētis poſſit abſoluere? ℟.ẜm Pa. in. d. c. cū illoꝝ. cū Hoſtien. ⁊ Ber. ꝙdebet aduocari p̄latꝰ ꝑcuſſi nō vt abſoluat ſedvt iniuriā remittat. aliter abſolui non debet. etiſtud eſt veriꝰ. licet do. Antho. teneat ꝙ ambodebēt abſoluere. vel cōmittere vnꝰ alteri vicesſuas. Utꝝ regulares extra clauſtꝝ ſe ꝑcutientes 42poſſint ſil̓r abſolui? ℟. ꝙ licet Hoſtiē. dicat ꝙnō. Ego teneo cū Pa. in. c. cū illoꝝ. ꝙ eoꝝ p̄latus poterit eos abſoluere. qꝛ dictū. c. cū illorū⁊. c. canonica loquunt̉ indiſtincte. nec repetūtin clauſtro. Sꝫ qͥd ſi regularis ꝑcuſſerit clericū ſecula43re ſue vl̓ alteriꝰ dioceſis? ℟. ꝙ ꝓpriꝰ ep̄s abſoluet cū in eo caſu in qͦ poſſet clericū ſuū ſi ꝑcuſſiſſet aliū abſoluere. vt in. c. religioſo. eo. ti. lib̓.vi. ⁊ nō ꝓpriꝰ p̄latꝰ ſuꝰ. niſi ſit exemptꝰ taliterꝙ etiā ratōe delicti non poſſit ꝯueniri. niſi ſubſuo p̄lato. quia abſoluet̉ a ſuo p̄lato de ꝯſenſuepiſcopi. Querit̉ qͥd tenendū ſit de monialibꝰ q̄ ſe in­ 44uicē percutiūt? ℟. ꝙ abſoluent̉ ab ep̄o: in cuiꝰdioceſi ſunt eaꝝ monaſteria. ⁊ hͦ nō ſolū nonexempte: ſꝫ etiā exempte. ita tenēt cōmuniter