Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Excommunicatio. i.CVIII

vel niſi vellēt excōicare cū illa ſolēnitate. de qͣ īc. debēt. xi. q. iij. ſ. cū. xij. ſacerdotibꝰ circūſtātibus hn̄tibus cādelas accēſas ī manibꝰ. qꝛ ſolū ep̄i tali mō excōicare pn̄t. p̄n̄t etiā excōicare illi quibꝰ ex ꝯſuetudine vel indulgētia ꝯpetit. vt. c. de reſcpͥ. ex ꝑte decani. Hoſtie. ettamvult ꝙ in notorijs que nō indigēt indagīe iudiciali p̄n̄t excōmunicare etiā ſacerdotes parochiales. p̄miſſa tamē monitione. qd̓ poſſettolerari vbi ex conſuetudine haberent. vl̓ epiꝓhibitio nō obſtaret. al̓s no. nec. c. cū inhibitio. de clā. deſpō. quod allegat Hoſt. ꝓbat hͦ.poteſt etiam dici ꝙ qui poteſt facere ſtatutūpoteſt excōicare. intelligo in eccleſiaſticis etiam ſi nō ſit ſacerdos. Excōicatione mīori poteſt excōmunicari quis ſiue ſimpl̓r. d̓ pe. di. i.ī actōe. ſiue ad tp̄s. lxxxvi. di. tāta. ⁊ ab illis qͥpn̄t excōmunicare maiori. vt ī. d. c. cuꝫ ab eccleſiarum notat̉. Utrum p̄lati excōicati interdicti ſuſpenſi aiuriſditōe intruſi ⁊ hmōi. poſſint excōicare?℟. ꝙ nō. xxiiij. q. i. audiuimꝰ. c. qꝛ. de ꝯceſſ. pben. cū ſimilibꝰ. ⁊ qui nō ſeruauit interdictu.c. fi. de ꝯceſſ. p̄bē. de quo tn̄ dic̄ vt. jͣ. Excōmunicatio. iij. §. ij. Utrum ille platus qui tm̄ habet tꝑaleꝫ iuriſditionē poſſit excōicare? ℟. ꝙ nō. ar. de off.ord. c. dilectus. Utrum ſola ꝯſuetudo reddat aliquē excōicatum? ℟. ẜm Hoſti. ꝙ ſic. qn̄ eſt approbataꝑ papā vel ꝑ alium p̄latū quo ad ſuos ſubditos. qꝛ ꝑinde eſt ac ſi eſſet ſtatutū. al̓s nō qͣntumcūqꝫ ſit longa. Qui pn̄t excōicari? ℟. ꝙ vniu̓ſitas ⁊ collegium ꝓhibētur excōmunicari ne ꝯtingat īnoxios ligari. c. romana. §. ī vniuerſitatē. de ſen.ex. li. vi. Si tn̄ excōmunicaret̉ teneret ſnīa vtibidē no. glo. Utrum excōmunicatus poſſit excōmunicari? ℟. ꝙ ſic. ⁊ ꝓ eadē cā ⁊ ꝓ diuerſis. ⁊ ab eodē iudice. ⁊ a diuerſis. c. engeltrudā. iij. q. iiijc. excellentiſſimus. xi. q. iij. ⁊ de hoc vide glo. īc. officij. eo. ti. Utrum epūs vel alius p̄latus poſſit excōicare nō ſuum ſubditum? ℟. ẜm cōiter doct.ꝙ nō. dummodo ratiōe delicti vel cōtractusſeu rei de qua agitur nō ſit effectus de eius iuriſditione. vt no. in. c. i. de priuile. li. vi. immoplus dico ꝙ ꝓprius p̄latus non pōt ratā habere ẜm Inno. ⁊ alios in. c. prudentiā. de off.deleg. etiā ſi ſit lata ī eius territorio. qꝛ quodnullū fuit nō pōt ratificari. ⁊ excōicatio autē nulla aut ſtatim ligat. vt ī. c. paſtoral̓. de ap

pel. niſi ferat̉ ſub conditione. Qui ligant̉ ſentētijs excōicationis quorūcunqꝫ p̄latoruꝫ ꝓlatis ꝑ modū ſtatuti? Rn̄.vt colligo ex Pa. in. c. a nobis. el. i. de ſen. ex. ⁊Ge. in. d. c. vt aīarum. ⁊ diſtinguo ſic. ꝙ autfit ꝯͣ ſtatutū ab exntibus in territorio ſtatuētis. ſiue ſint ſubditi ſiue forēſes ⁊ ſciūt ſtatutū. ⁊ ſic ſunt excōicati. Limitat hic Inno. vtrefert Pa. in. d. c. a nobis. verum qn̄ ſtatutūeſt aptū comp̄hēdere tam ſubditos qͣꝫ nō ſb̓ditos. Si ꝟo ſunt ignorātes ſic nō ligatur.niſi ignorātia ſit craſſa vel ſupina. Si ꝟo fitꝯͣ ſtatutū extra dioceſim ſtatuētis ſic nō ligātur forēſes. Subditi ꝟo ſtatuētis ligant̉ inqͣttuor caſibꝰ. Primo ſi ſtatutū agit originare cām ī territorio ex facto negatiuo ꝯmiſſo īlimitibꝰ alterius territorij. Exēplū: puta ſtatuto cauet̉ ꝙ qͥcūqꝫ fecerit vbicūqꝫ furtū. niſiinfra mēſem a die ꝯmiſſi crimīs ꝯpareat cora iudice delicti vl̓ corā nobis ſit excōicatus.iſte faciēs furtū ligat̉ nō ratione furti non fiēdi. quia eſt factum negatiuū in territorio alieno. ſed ex ea ꝑte qꝛ nō comparuit. qd̓ ꝯparere eſt factū affirmatiuū contrariū faciendū inlimitibꝰ territorij ſtatuētis. Rō qꝛ ꝑ edictuꝫad hoc potuit artari. vt in. c. ex tue. de cle. nōreſi. facit quod no. de rapto. c. pe. ⁊. c. romana§. ꝯͣhētes. d̓ fo. compe. li. vi. Scd̓o ligant̉ qn̄ſtatutū pͥncipaliter ꝯcernit rem ſubiectā ſtatuētis. puta ep̄s excōicat ꝑ ſtatutuꝫ clericosnō reſidētes. ligatur clerici etiam extra dioceſim reſidētes. rōne rei qua ſb̓iectī ſunt ep̄oſita ē ī eius dioceſi. de fo. compe. c. fi. etiā ſi ꝑſona ſit extra dioceſim. vt ꝓbat̉ in. d. §. ꝯͣhentes. ⁊ ꝑ hoc qd̓ hic ſequit̉. Tercio vbi quis tenet̉ ad aliqd̓ faciendū. ⁊ illud nō facit factuꝫvidet̉. vbi illud facere debebat. vt. ff. de re. iu.l. qui nō facit. ⁊ de vſu. c. i. li. vi. et qd̓ no. glo.magna ī cle. i. vt lite nō ꝯteſta. Quarto ligatur qn̄ factū ē principiatū ī territorio. licꝫ ſitꝯpletū alibi. facit qd̓ no. Io. an. in. c. i. de priui. li. vi. de ſagittāte in loco nō exempto cumipſe ſit exemptus: vt efficiat̉ ſubditus vtriuſqꝫ iudicis. ⁊ ꝑ hoc patet ꝙ religioſus faciensꝯͣ ſtatutū quod excōicat quēcunqꝫ qui aſſentit p̄latōi extra ordinē niſi pͥus reſtitutꝭ librieſt excōicatꝰ ſi aſſentit. qꝛ originatio facti fit īſubiectione p̄lati ſtatuētis. licet efficiat̉ exemptus ab eo poſt p̄ſtitum ꝯſenſum. ⁊ ſic determinat dn̄i de rota ꝑ no. ꝑ Inno. ī. c. p̄terea requiſiti fuimꝰ. de ap. de illo qͥ excōicauit ſi elegerit. Et ideo limita tex. d. c. vt aīaꝝ. ꝙ ſtatuto nō ligant̉ extra territoriū delinquētes. qn̄2