Euchariſtia. iii.

totū ſupplet̉. nec videt̉ ibi eſſe ꝯtemptꝰ. Idēdicit etiam .s. Bo. ibidem. d̓ eo qui meminitſe irregulare. quia ꝓhibitio ꝓpter irregularitatē nō extendit ſe ad eū qͥ acceſſit ſine ꝯſcientia irregularitatꝭ ⁊ inchoauit miſſam. Undeꝓpter reuerētiam ſacramēti ⁊ ſcandalū populi dicunt. ꝙ ſi dolet ⁊ libēter faceret quod in ſeeſt: a dn̄o eſſet diſpenſatū ꝓtunc. Idē dicereꝫetiā qn̄ nō īcepit. ſi nō poteſt deſiſtere ſine ſcādalo. nec in hoc caſu incurrit irregularitateꝫ.ar. c. clerici. ⁊. c. latores. ⁊. c. fraternitati. querequirunt temeritatē de clerico excō. mini. ꝑtotum. Nec ob. c. apoſtolice. eo. ti. qꝛ ibi ſuntin culpa nō intelligendo quod debent. Sedhic iſte eſt ī neceſſitate. Et hoc credo veꝝ niſiforet ſcandalū phariſeorū. vel quis acciperetſcandalū ꝓ aliqͣ admiratōne. qꝛ tunc nō liceret ſine nota irregularitatis¶ Quid de eo qui incepta miſſa hꝫ ꝯſcīam ꝙnō ſit p̄ſbyter? ℟. s. Bo. vbi. sͣ. ꝙ an̄ ꝯſecratonē dꝫ dimittere miſſam infirmitate fingēdo:aut ꝯſcīam deponere.¶ Sed qͥd faciet ſacerdos qͥ ꝑpēdit nō eſſe aquā ī calice? ℟. ꝙ ſi hͦ aduertit an̄ ꝯſecratōeea apponat. ſed poſt ꝯſecratōem nullo mo. qꝛnō ē de neceſſitate ſacr̄i. vt. sͣ. dictum ē. Et dehac materia vide. jͣ. Miſſa.Ochariſtiaiij. circa ſūptiōeꝫ eiꝰ. qͥs tenet̉ſumere? ℟. ꝙ pͥmo qͥlibet ſacerdos cū celebrat. de ꝯſe. di. ij. relatu. qꝛ ſacrꝫī ſumptōe ꝯplemētū ſue ſignificatōis accipit⁊ ſi deficeret aliꝰ dꝫ ſupplere ꝓ eo qͥ ſit ieiunꝰ ſiiā hoſtiā ſalteꝫ ꝯſecrauerat. vij. q. i. nihil. Siꝟo dubitat̉ an̄ ꝯpleuerit ꝯſecratōem hoſtie.tunc ẜm Inno. in. c. preſb̓r. de ſa. nō iterā. Incipiendū eſt ibi addendo .ſ. dn̄s noſter ieſusxp̄s. pridie qͣꝫ ⁊c̄. qꝛ nō d̓r reiteratū qd̓ neſcit̉factū. c. apoſtolica. de preſby. nō bap. Si autē certū eſt ꝙ nō inceperat verba conſecrationis. tūc nō eſt neceſſe ſupplere. Si tamen qͥsvellet ſupplere poſſet. ſed nō deberet reincipere ſi iam ſigna ſuper hoſtiā fecerat. ſed ꝓſeqͥn̄dum eſt vbi deficit ẜm Ala. ⁊ placet. al̓s incipiendū eſt a capite ⁊ ſi pluries celebrat in dieſemꝑ debꝫ ſumere omiſſa purificatōe ī p̄cedētibꝰ miſſis. Secundo tenetur quilibet xp̄ianus cum ad annos diſcretōis ꝑuenit. vt i. c.omnis. d̓ peni. ⁊ re. de quo dic vt. jͣ. §. ij. niſi exrōnabili cā de ꝯſilio ꝓprij ſacerdotis ad tꝑ̄sduxerit abſtinendū. Tercio tenet̉ quilibet ī

articulo mortis ꝯſtitutus. ꝓpterea appellat̓viaticū. Un̄ credo peccat mortaliter qui in tali articulo ꝯtēnit ſumere corpus xp̄i. Quarto rōne ſtatut i. Quīto rōe officij. ſicut ſacerdos qͥ tenet̉ celebrare ſaltē in magnis feſtiuitatibꝰ. vt. jͣ. Miſſa. §. xliij.¶ Quot modis ſumit̉? ℟. ꝙ tribꝰ modis. aliqn̄ ſumit̉ ſolū ſpūal̓r. aliqn̄ ſolū ſacr̄al̓r. aliqn̄ſacr̄aliter ⁊ ſpūaliter ſimul.¶ Quid ē mādu care ſpūal̓r? ℟. ẜm. s. Bo. īiiij. diſ. ix. ꝙ māducatio ſpūaliter trāſlata ē acorꝑalibꝰ. ⁊ ideo ſicut ī māducatōne corꝑaliſunt duo pͥncipaliter .ſ. maſticatio ⁊ incorꝑatio. ſic ⁊ in ſpūali ſunt duo ſuo mō .ſ. ſpūalismaſticatio qͥ ē recogitatio ꝑ fidē .ſ. carnis xp̄iꝓ nobis expoſite in p̄ciū ī cruce ad redimēdū⁊ ſpūalis incorꝑatio ꝑ charitatē .ſ. dum recogitās ei que recogitat iungit̉ ardore charitatꝭ⁊ ita ei incorporat̉.¶ Qn̄ d̓r quis ſolū manducare ſpūaliter: ⁊ n̄ſacramētaliter? ℟. ꝙ tunc qn̄ ſacramentū ē invoto. ⁊ effectus eius ꝑcipit̉. qꝛ ſicut quidā an̄qꝫ baptizent̉ ex deſiderio baptiſmi ꝑcipiūt effectū ipſius. ſic ⁊ ī hoc ſacramēto. nec fruſtrainducit̉ poſtea ſacr̄m. qꝛ pleniꝰ īducit effectūipſa ſuſceptio ſacralis qͣꝫ ſolū deſideriū ẜm .s.Tho. ī. iij. ꝑte. q. lxxx. Uel meliꝰ ẜm. s. Bo. inij. di. xl. qꝛ nō eēt vera volūtas niſi deduceret̉in opus cū adeſt facultas.¶ Quid ē maducare ſacramentaliter ſolum?℟. ẜm. s. Bo. in. iiij. diſt. ix. ꝙ eſt manducareſacramentū vt ſacramentū. Ad hoc auteꝫ vtmanducet ſacramentū vt ſacramētū: neceſſaria eſt intentio ⁊ intētionis regulatio. Intentio inqua ē neceſſaria. quia ſi quis iret ad mēſam. ⁊ intēderet corpus reficere. et aliquispane ꝯmuni ſacramentū ſicut panē offerret.⁊ ipſe omnino intēderet cibum ſumere: nō dicereꝫ eū ſacramentaliter manducare. neceſſarium eſt etiam vt huius intentio dirigat̉ ẜmfidem que eſt in ipſo vel in altero. quia oportet credat ꝙ ſub illa ſpecie aliquod ſpiritualelateat quod ſumere intēdat. vel oportet ꝙ ſaltem ſumere intēdat quod alios credere exiſtimat. licet ip̄e n̄ credat. ⁊ ſic patet ꝓ quāto qͥsdicat̉ ſacramētaliter māducare. qꝛ .ſ. ꝙ ſacramentū vere exiſtat ibi ⁊ ip̄e qui māducat illd̓vt ſacramentū ſumere intēdat. ſiue qꝛ crediteſſe verum ſacramentū. ſiue qꝛ exiſtīat alioscredere. hec. s. Bona. vbi ſupra. Adde ꝙ tūcſolum ſacramentaliter ſumit quando ꝓpteraliquod impedimentū quod in ip̄o ſumenteeſt. vel malā eius diſpoſitōem caret effectu ⁊