Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

Euchariſtia .i.CII

res ⁊ ſignū ⁊ cā tercij. Terciū ē res ſcd̓i ⁊ veritas pͥmi. de quo de cele. miſſa. ī. c. cū Marthe§. diſtinguendum eſt. Que eſt materia debita huiꝰ ſacr̄i? ℟. ꝙ panis triticeus ⁊ vinū vitis. vſus em̄ huiꝰ ſacr̄iē refectio q̄ ad ſui integritatē cibū ⁊ potū reqͥrit. Significatio etiā eius ē duplex. vna paſſio xp̄i ī qua ſāguis fuit ſeꝑatus a corꝑe. aliaeſt cibatio corꝑis ⁊ anime. ⁊ ꝓpterea ꝓpt̓ cōueniētiam vſus ⁊ ſignificatōis duplex materia exigebatur. Utꝝ poſſit ꝯfici d̓ pane farrꝭ ⁊ ſpelte vl̓ ſiliginis? ℟. licet aliqͥ dixerīt ꝙ ſic. tu tn̄ tene ꝙ n̄poteſt cōfici niſi ī pane triticeo .i. frumēti. ẜmSco. ī. iiij. di. xi. ⁊ cōiter theologos. Utrū ī paſta facta de tritico poſſit ꝯfici? ℟.ẜm Sco. vbi. sͣ. ꝙ nō. Utꝝ poſſit ꝯfici ī pane corrupto? ℟. ꝙ nō.qn̄ tāta ē corruptio ꝙ panis ſpes ſoluunt̉. ſic̄qn̄ ꝯtinuitas ſoluit̉. ⁊ ſapor ⁊ color ⁊ alia accidētia mutātur. ſecꝰ ſi eſſet aliqͣ diſpoſitio ſolūad corruptōem quā declarat aliqͣ immutatōſaporis qꝛ ſic pōt ꝯfici. Utrum in amido poſſit confici? ℟. Sco.vbi. sͣ. ꝙ multo ꝓbabilius eſt ꝙ non. et ideopeccat. ⁊ iudicio meo grauiter. qui ex tali materia conficit ſciēter ſiue qui p̄parat. ille autēqui conficit ignorāter. licet nō ꝯſecret. tn̄ nō ēidolatra ẜm Sco. vbi. sͣ. nec idolatrare facitqꝛ qͣꝫtum in ſe ē materiā eſſe idoneā ⁊ ab alijsadorādam ſupponit. Utruꝫ poſſit ꝯfici ī pane fermētato? ℟. ẜmSco. in. iiij. di. xi. ꝙ ſic. ⁊ tex. ē in. c. lr̄as. de cele. miſſa. ⁊ in. c. ī ſacro. de ꝯſe. diſ. ij. ſed grauit̓peccat latinꝰ ſi celebrat ī fermētato. et vt dicitSco. forte etiā grecꝰ grauit̓ peccat ꝓpter ml̓ta q̄ adducit ibidē. ſed maxime qꝛ xp̄s in azimo ꝯſecrauit. Utꝝ poſſit confici in pane facto d̓ aqua roſea vel endiuie. et hmōi? ℟. quidā theologi īiiij. di. xi. tenēt. ꝙ nō poteſt confici d̓ pane facto ex quocunqꝫ alio liquore. ſed oportꝫ ſit factus de aqua vera. aliter vere panis non eſſetAlij autem theologi tenēt ꝙ poteſt cōfici. qͥaaqua ipſa nō requiritur vt maneat ī ſpecie ꝓpria. immo mutat̉ in naturā aliā. ſed ego credo ꝙ nō pōt. qꝛ xp̄s ꝯfecit ī pane facto ex aqͣnaturali. ⁊ ſic ſerua. Utrū ſi grana alteriꝰ generꝭ admiſceant̉ cūtritico poſſit ꝯfici? ℟. ẜm cōiter theologos iniiij. di. xi. ꝙ ſi admixtio ſit p̄dominās vel eqͣlis ē virtꝰ ī vtroqꝫ miſcibiliū ꝙ n̄ pōt ꝯfici. qꝛmutat̉ ſpēs ⁊ cognoſcit̉ ex colore p̄cipue ⁊ ſa-

pore. Accidētia .n. magnā ꝑtē ꝯferūt ad cognoſcēdū qd̓ quid ē .i. de aīa. ſecus ſi nō ē eqͥlis admixtio. qꝛ ꝯfici pōt. Circa materiā vini querit̉ vtrū poſſit ꝯficide alio vino qͣꝫ de vino vitis? Rn̄. ẜm cōiterdoct. ī. iiij. diſti. xi. ꝙ nō. ⁊ rō potiſſima. qꝛ ſicxp̄s inſtituit Lu. xxij. Utrum poſſit ꝯfici ī aceto? ℟. Inno. d̓ officio miſſe dicit ꝙ ſic. ſed ẜm theologos: maxīeRi. in. iiij. di. xi. dic ꝙ nō pōt. qꝛ vinū ⁊ acetūdifferunt ẜm ph̓m. viij. methaphiſice. ſic viuū ⁊ mortuū. In vino tn̄ ẜm Ri. vbi. sͣ. ⁊ cōiter alios quod accedit ad acedinē. manēte tn̄adhuc forma ſubſtātiali vini pōt ꝯfici. Idēdic qn̄ putreſcit ꝑfecta putrefactōne q̄ redirenō pōt ad ꝯplexionē vini ꝙ nō pōt confici. ſiꝟo ſit ī via ad corruptōem pōt confici. ſimiliter ſi vino ſit cū ſapore vinoſo ſapor aromaticus vel ponticus vel acerbus ex minꝰ ꝑfectadigeſtione vini. Utrū ī agreſto poſſit cōfici? ℟. ꝙ no. qꝛ nihil recipit ſpēm niſi ſit in termino ſue generationis. ⁊ ideo nō eſt vinū. Utrū ī muſto poſſit ꝯfici? ℟. ꝙ ſic. ſi eſt ex12p̄ſſum extra vua. ſed nō ī eo qd̓ adhuc ꝯtinetur ī vua matura. ar. de ꝯſe. diſ. ij. c. didicimꝰ.⁊. c. ſe. ⁊ hec ē verior opi. qꝛ ſic nō eſt ſb̓ ſpeciepotabili. ſed potius edibili. Utꝝ poſſit cōfici ī puſca ſeu ī aqua vinataſeu ī aqua ſuꝑfuſa ſuꝑ aceruos vuaꝝ poſtqͣꝫvinū ē exp̄ſſum. aut ī aqua rubea ī qua lotusē pannꝰ vinorubeo tinctꝰ? ℟. ẜm cōmuniterdoc. ꝙ nō qn̄ tollit virtutē vini aqua additafacit de ꝯſe. di. ij. c. cū omne. ⁊ de cele. miſſ. c. ꝑ.nicioſus. Quid ſi aqͣ equaliter miſceat̉ vino? ℟. Ri. 14vbi .sͣ. ꝙ aut fit ẜm quātitatē equalē mol̓. autẜm ꝓportōem equalē virtutꝭ. pͥmo mō n̄ tollit ſpeꝫ vini. qꝛ eſt magis actiuūqꝫ aqͣ. nec tn̄vinū poſſet cito in ſui naturā aquā ꝯuertere.⁊ ideo ſola vini ſubſtātia trāſſubſtātiaret̉ inſanguīe. ſcd̓o mō generatur tercia natura exduobꝰ q̄ nec ē vinū nec aqͣ. ſed non ſtatim. qꝛnatura nō oꝑatur ī inſtāti. qͣꝫuis eaꝝ terminiſint ī inſtāti. ⁊ ideo tacito poſſet ſacerdos ꝯficere poſt talē appoſitione ꝙ illud qd̓ fuit ibivinū. cū adhuc nō eēt tranſmutatū ad cōpoſitōem nature tercie ꝯuerteret̉ ī ſanguinē xp̄iSi tn̄ anteqͣꝫ ꝓferret verba ꝯſecratōis eēt tercia natura ꝯſtituta nō poſſet confici ſanguisxp̄i. qꝛ ſpēs componētium ex quibꝰ ꝑ eſſentiācōſtituit̉ vnū in cōpoſito nō remanet ẜm eēntias niſi forte diminute vel ẜm quid. qd̓ dicop 4