EpiſcopusC

Itē ſi ſacerdoti induto veſtibꝰ ſacerdotalibꝰC. de iniur̄. l. atrocē. Sed breuiter dic̄ ꝙ iniuria d̓r enormis. Primo ex ꝑſona. ⁊ in iure nōhabemus exp̄ſſum. niſi quod dictū eſt in. d.c. cū illoꝝ. ⁊ in. d. l. atrocē. ⁊ inſti. d̓ iniur̄. §. atrox. ⁊. ff. eo. ti. l. p̄tor. §. atrocē. vbi d̓r de magiſtratu. parēte ⁊ patrono. ep̄o. prelato et ſacerdoti induto. vt. s. dictum eſt. Secūdo ex loco. vtputa ſi in ꝯſpectu p̄toris fiat ſeu prelati.vt in. d. l. p̄tor. ⁊ in theatro vel foro. vt in. d. §atrox. ⁊. l. ſed ē queſtōis. ī pͥn. ff. d̓ īiurijs. Tercio ex tempore. ⁊ hoc eſt arbitrarium. vtputaludi vel magne feſtiuitatꝭ. Quarto ex re. puta. ex vulnere. vnde dicit. l. Uulneris magnitudo atrocitate facit. ⁊ nonunqꝫ locus vulneris. veluti oculo ꝑcuſſo. hec ibi. ff. de iniurijs.ita incipit. Quinto ex modo. vnde dicit Panor. in. c. cū illoruꝫ. de ſen. ex. ꝙ percuſſio in eccleſia vel in platea ⁊ exceſſus notoriꝰ d̓r enormis. d. §. atrox. ⁊ ꝙ ep̄us nō poteſt eum abſoluere ex talibus iniurijs notorijs factꝭ eccleſiaſticis ꝑſonis.¶ Sꝫ quis habebit arbitrari. an ſit enormisiniuria? Rn̄. ꝙ ille qui habet abſoluere ⁊ ligare an ſit ſue iuriſditionis. vtputa poſſit eumabſoluere vel ne. argu. c. ſuꝑ lr̄is. de reſcrip. etl. ſi quis ex aliena. ff. de iudi. Sed caueat vbiius determinauit atrocē ne ipſe velit leue arbitrari. qꝛ non abſolueret: ſed deciꝑet. Secꝰ vbiius nō determinat.ęgrece laDDIICOPIISrine ſpeculator interp̄tat̉. vt d̓r. xxi. diſ.c. cleros. ⁊. viij. q. i. qui epatum.Speculari .n. debet mores ⁊ vita populi ſibiſubiecti. ⁊ intēdere ad eoꝝ ſalutē Un̄ ep̄s hecnegligens eſt ī peccato mortali. ⁊ d̓r canis impudicus. ij. q. vij. qui nec. ⁊ debet lectōi ⁊ orationi vacare. vt in. c. ep̄i. ibidem. nec debet habere familiaritatē praui hominis. vt in. c. peruenit. eadem cā. ⁊. q. immo p̄ſbyteros. diacones. clericos. boni teſtimonij debꝫ penes ſe habere. vt in. d. c. ep̄i. ⁊. c. cū paſtoris. ⁊ d̓ ꝯſe. di.i. c. ep̄s deo.¶ Utrum pͥncipalius debeat intēdere multiplicationi temꝑalium? ℟. ẜm Tho. in quol̓.ꝙ nō. ſed eius ꝓpria et p̄cipua cura debet eſſecirca cuſtodia gregis ſibi ꝯmiſſi. orando. predicādo. ſacramenta diſpenſando. ⁊ ſua iuxtaquod res exigit erogando. Poteſt tamē intēdere multiplicationi tꝑalium ad vtilitate eccleſie qn̄ oportunitas adeſt et fieri poſſit ſinedamno ſpūalium notabili. al̓s nō. Ale. autē

ij. ij. titu. de auaricia. dicit. ꝙ ep̄ūs non poteſtcongregare ad ſui tuitiōem. ſiue eccleſie ſicutrex pōt. ſed debet ꝯuertere res eccleſie in vſuꝫeccleſie quod facit pauꝑibus dando. Rō eſtqꝛ rex ad hoc ꝯſtitutus eſt vt ſubditos in pace teneat ⁊ defendat ab aduerſarijs. et iō pōtad hoc ꝯgregare: nō ſic ep̄us ſed vt faciat bonū eccl̓ie: qd̓ facit dado pauꝑibꝰ. facit. xij. q.ij. auꝝ. Unde tenet Tho. ij. ij. q. clxxxv. ꝙ ſibona eccleſiaſtica nō diſpēſat in pios vſus: ſꝫnotabiliter deficit peccat mortaliter. Secꝰ ſi īmodico deficiat Addit tn̄ ꝙ ſi neceſſitas nonimminet ꝓ pauꝑibus ꝙ pōt reẜuare ī futuꝝvel emere poſſeſſiones vt tempore neceſſitatꝭꝓuidere poſſit. Bona ꝟo patrimonialia pōttenere ad libitū.¶ Utꝝ liceat appetere epatū? ℟. ꝙ nō. viij. q.i. qui epatū. ibi dr̄. Locꝰ ſuꝑior ſine quo populus regi nō pōt. ⁊ ſi ita retineat̉ atqꝫ ad mīſtretur vt decet. tn̄ indecēter appetit̉. qͣꝫobremociū ſctm̄ querit gr̄a veritatis: negociū iuſtūſuſcipit neceſſitas charitatis. quā ſarcinam ſinullus imponit ꝑcipiēde atqꝫ intuēde veritatis vacādū eſt. Si aūt imponit̉ ſuſcipiendaeſt ꝓp ter charitatis neceſſitate. Sed nec ſicomino veritatis delectatio deſerēda. ſed ſb̓trahat̉ illa ſuauitas vt nō oppͥmat̉ iuſta neceſſitas. hec Augu. Ex quo pꝫ ꝙ appetit̉ illicite.Et qn̄ ſit mortale vide. s. Ambito .i. ⁊ oblatꝰrecuſat̉ cū pctō mortali ſi ē dignꝰ. ⁊ eq̄ dignꝰnō ē cui debeat dari. Facit ſil̓r ad hoc ei ī ſcripturꝭ ea. cā ⁊. q. vide. s. Electio. §. xxx.¶ Quā iuriſditōem habeat. vide de of. or. pertotū. qꝛ ad ꝯfeſſores nō ꝑtinet.¶ Utꝝ ep̄s poſſit ꝯcedere aucͣteꝫ nō ep̄is qua.6ipſe hꝫ. ℟. Pa. ī. c. accedētibꝰ. de exceſſ. p̄la. ꝙnō ea q̄ ſpectat ad ordinē ep̄alē ſicut ordīare.criſmare. ꝯſecrare et ſimilia. vt in. c. aq. de ꝯſe.ec. vel. alta. Ea ꝟo que ſpectāt ad iuriſditōeꝫep̄alē bn̄ pōt. ſicut cognoſcere de cā matrimoniali. iniugere publica pnīam. ꝯcedere indulgentiā. iudicare de clericis. ⁊ hmoi. vt. xvi. q.ij. viſis. p̄ter inſignia: vt vſus mitre ⁊ pōtificaliū q̄ ſolus papa ꝯcedit. ar. c. vt apoſtolice. depͥuil̓. li. vi. ea etiā q̄ ſunt iuriſditionis pōt cōcedere. qͣꝫuis nondū ſit ꝯſecratꝰ nec ſacerdos.ẜm eundē Pa. vbi. s. poſt Io. an. ⁊ Calde. vtibi notat Pa.¶ In quibꝰ pōt epūs diſpenſare. vide.s. Diſpenſatio. §. v.¶ Utꝝ ep̄s cadat ī penā ſuſpēſiōis aut interdicti? ℟. ꝙ nō ex nulla ꝯſtitutōe: niſi ī ipſa deipſis ep̄is fiat ſpālis mētio. Simil̓r nec eorūp 2