Dubium

¶ Sed nūqͣd tenet̉ habitare cū heredibꝰ maL7riti? ℟. Bar. in. d. l. diuortio. ꝙ nō. qꝛ nō inuenit̉ in iure exp̄ſſum. ꝯtrariū tn̄ videt̉ veriuſ.qꝛ infra annū dicit̉ mulier qͣſi eſſe ī mr̄imonio.C. de bo. ma. l. fi. ⁊ ſic ꝯſuluit. d. Car. ꝙ nō poterit alimēta petere. ſi ꝯtra eoꝝ voluntatē alibiſit demorata. dūmō honeſte poſſit apud eosdemorari.¶ Utrū licite mulier poſſit ꝑcipere certum qͥd28ꝓ alimētis ab heredibꝰ mariti. donec doteꝫ ſibi reſtituant? ℟. ꝙ ſic. de iure communi iuxtano. ꝑ Bar. poſt Cy. C. d̓ bo. aut. iudi. poſ. aut.ei qͥ. Et ꝑ Ang. in. l. ticia. ff. ſolu. ma. ⁊ Pau.de ca. ꝯſi. ccclxxxiiij. ⁊ Pan. in. c. de prudētia.de do. poſt di. re. recitat Iohan. de ligna. in clemen. ex graui. de vſuris. ⁊ ſequit̉ dicentē ꝙ valet ſtatutū vt heres ſoluat certū qͥd ꝓ centenario. Limitat tn̄ idem Pa. hoc in ea q̄ non habet vnde aliunde viuat. ſꝫ nō mihi placet iſtalimitatio qn̄ nō accipit tale qͥd rōne lucri. ſedrōne intereſſe lucri ceſſantis. vtputa qꝛ potiuſvellet habere dotē vt eā implicaret in poſſeſſionibꝰ vel alijs negociatiōibꝰ de quibꝰ veriſimiliter tantū vel plus haberet. alias nō liceretEt ſic intelligo Io. de Imo. in dicta cle. ex gͣui. poſt Mat. de Mat. qui tenēt nō licere ſine vſura. puta quia ſolum accipit ratione lucri.¶ Utrū vir licite accipiat poſſeſſionē in pignꝰ29ꝓ dote ſoluēda. vide. jͣ. vſura. i. §. xxv.ẜm Iſi. li. ethi.OIUIeſt motꝰ indifferens in vtrāqꝫ ꝑtem ꝯtradictōis.dvel dic ꝙ dubiū eſt equalitas rationū ꝯtrariarū ẜm ph̓m.¶ In dubijs vbi verſat̉ ꝑiculū anīe ſemꝑ tutiorꝑs eſt eligenda. ⁊ in ip̄is qd̓ certiꝰ eſt tenendū. ⁊ qd̓ ſine ꝑiculo explicari pōt. ita dic̄ Pa.in. c. iuuenis. de ſpon.¶ Utrū in dubio debeamꝰ interp̄tari vt potiuſqͥs nō ſit irregulariſ? ℟. vt colligo ex pa. ī. c. cūtu fili p̄poſite. de teſti. ⁊ in. c. ad audientiaꝫ. dehomi. Aut loquimur in foro aīe. ⁊ ſic debeminterptari irregularē: ⁊ ſic de alijs. vbi dubitat̉de aliquo delicto. vide glo. in. c. vnico. de ſcru.in or. fa. Sil̓r dicendū in foro qͣſi penitētiali.vtputa qꝛ nō agit̉ ad pena ꝓprie: ſꝫ vt a miniſterio abſtineat. aut ab alio in quo ſubeſſꝫ peccatū. ſicut in ꝯtractu mr̄imonij. Facit. c. ſignificaſti nobis. de homi. ⁊. d. c. iuuenis. aut loqͥmur in foro ꝯtētioſo. ⁊ ſic debemꝰ interp̄tari ꝓno. maxime vbi agit̉ de pena. puta qꝛ celebra-

uit. qꝛ collatio nō tenuit ⁊ hmōi. qꝛ ī penis melior interp̄tatio eſt fienda. vt in regula ī penis⁊ regula odia. li. vi. ⁊ idem dic in excōmunicatione. ⁊ ſil̓ibus.¶ Quō ſunt interptanda ab alijs facta dubiaꝓximoꝝ? ℟. c. eſtote miẜicordes. de re. iur. vī.meliorē ꝑtē. vide. jͣ. iudiciū. §. xvij.¶ Uerba dubia ſunt accipiēda ẜm intentiōeꝫ 4ꝓferētis. ff. de re. iu. in ambiguis. ⁊ vt res potius valeat qͣꝫ pereat. c. abbate. de ver ſig. al̓s ẜmcōem vſuꝫ. c. diſt. ꝯͣ morē. vides. caſtitas. §. i.¶ In qͦ differt dubiū ab opinione ⁊ fide ⁊ ſcīa.vide. jͣ. opinio. in prin.In re dubia fidei: aucͣtoritas ē reqͥrenda ro 6mane eccl̓ie. xi. di. palam.¶ In rebꝰ ambiguis abſolutū nō dꝫ eſſe iudi 7ciu. xxxiij. di. c. habuiſſe. īmo qn̄ dubiū eſt īꝑſona: vl̓ in facto: vl̓ in iure. nullo mō ſnīa eſt ferenda. xxx. q. v. iudicantē.¶ Nō dicit̉ iteratū qd̓ dubitat̉ factuꝫ. de p̄ſby. 8nō bap. c. veniens.¶ Dubio exn̄te ī iure mr̄imonūj tutiꝰ eſt ꝯͣ ſta­ qtuta hoīm dimittere copulatos qͣꝫ diſiūgereꝯiūctos ꝯͣ ſtatuta dei. c. lꝫ ex qͣdā. de teſti.eſt pugna duoUEltruꝫ. vt d̓r in. c.monomachiā .i. ſingulare certamē.ij. q. v. ⁊ fit ad ꝓbationē alicuiuſreiita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe videat̉ ꝙ eſt ꝓhibitumſub pena mortaliſ pc̄t̄i. qꝛ ꝯtra legē dei ibi. nontemptabis dn̄m deū tuū Mat. iiij. ⁊ dicit̉ ind. c. ⁊ ideo nō ſolū offerens ſed acceptans cuꝫdantibus auxilium. conſilium vel fauorem ⁊valentibus prohibere ⁊ nō prohibentibꝰ peccant mortaliter. Ad Ro. c. i. digni ſunt morte qui ꝯſentiunt. ⁊ nō excuſantur ex ꝯſuetudine vel metu acceptantes. niſi vt. jͣ. dicaꝫ. quiapotiꝰ debet quis quelibet mala tolerare qͣꝫ malo conſentire decernat. xxxij. q. v. ita ne. nec obſtat. ꝙ dauid cum golia exercuit. quia auctoritate ſpirituſſancti fecit ſicut ⁊ ſamſon. vt dicit gloſa in. d. c. monomachiam. xxiij. q. v. ſinon licet.¶ Que pena eſt clerici in duello pugnantis? 1℟. ꝙ debet deponi. ⁊ eſt irregularis: tamen epiſcopus poteſt diſpenſare. dummodo mors vl̓membrorum diminutio nō interuenerit. c. i.de cle. pu. in du. nec ſolum efficitur irregularꝭſi ip̄e pugnat: ſed etiā ſi aliū pro ſe pugnare facit. vt in. c. ij. eo. ti. ⁊ quicūqꝫ hoc mādat cōſulit aut defendit ſi modo homicidiū ſequaturvel mutilatio. vt in. d. c. ij. diſpenſat tn̄ ep̄s cū