Druckschrift 
Summa angelica de casibus conscientiae : Mit Beigabe von Hieronymus Tornieli
Einzelbild herunterladen
 

ContemptusLXIIII

ver. l. ſi tibi. ꝓpterea dicit Bal. ī. l. liberto. C.deoper. lib. ꝙ qui ꝯduxit operarios alio nō expreſſo tenetur eis ꝓuidere in expenſis ⁊ ferramētis ẜm ꝙ eſt ꝯſuetum: ⁊ non aliter allegatd. §. placuit. Et Bar. in. l. nemo eſt qui neſciat. ff. de duo. reis. dicit. ꝙ ſi ꝯſuetudo ē ꝙ doctor legat ꝑ ſubſtitutū. intelligit̉ ꝙ iſtd̓ poſſitlicet nō ſit actum. Utꝝ ꝯſuetudo pͣua excuſet a pena huiꝰ ſcl̓i℟. ẜm glo. iiij. di. ī. c. deniqꝫ. ꝙ ſic. ſi ꝯſuetudinis pͣuitas nōdū ē declarata ꝑ ius. Secus qͦad deū. qd̓ veꝝ intelligo ꝙ nō excuſat qͦ ad deum qn̄ ignorātia p̄ue ꝯſuetudīs eēt craſſa. vtputa ꝯͣ ius naturale. xxvij. q. ij. flagitia. Secus vbi eēt ꝓbabile dubiū ſuꝑ ꝯſuetudīs validitate. nā tunc ignorātia legis nō eſt pctm̄:vt in. l. regula. ff. de iur. ⁊ fa. ig. ⁊ in. c. cū dilectus. d̓ ꝯſue. ⁊ qd̓ no. Inno. ī. c. ꝑ tuas. d̓ ſy. ⁊glo. ī. c. vno. de poſtu. pͦ. li. vi. ī ꝟ. de cetero. Utꝝ conſuetudo interꝑtetur pͥuilegia. indulgētias ⁊ ſtatuta ſicut ⁊ legē? ℟. ꝙ ſic. c. cūdilectus. de conſue. l. ſi de interptatōe. ff. de legi. ⁊ quod no. Io. an. in. c. ꝙ dilecto. de cōſā.⁊ affini. Ubi habet locū ꝯſuetudo? ℟. ꝙ ī illis locisvbi viguit. vt nō. Pa. in. c. cuꝫ olim. de ꝯſue.Et ideo nocet ꝯͣ pͥuilegia general̓ ſtudij in loco vbi viguit. ſed nō in alio loco. de quibus īaut̓. habita. C. ne fi. ꝓ pa. Utrum papa reuocet conſuetudinē ꝑticularē ſi de ea nō facit mentionē? ℟. ꝙ no. c. licetde ꝯſti. li. vi. Utrum oēs teneant̉ ſeruare vnā ꝯſuetu dine? ℟. ꝙ nō. ſed quilibet ſuā. nec etiā ꝯſuetudinē romane eccl̓ie vbi verſat̉ extra fidē ⁊ articulos eiꝰ. nec papa mādat vt ſeruet̉. vide glo.i. c. i. de ſum. tri. li. vi. ⁊. c. nolite. xi. di. facit. c.qm̄. de ferijs. ⁊ ibi Pa. Utrum in his que ſunt mere facultatis inducatur cōſuetudo ꝓut eſt ius priuatum inpiudicium faciētis? ℟. ꝙ nō. neqꝫ ex donatione mere facta. vt not. in. l. i. ff. de ſer. ⁊ ꝑ Cy. inl. ij. C. que ſit lon. conſue. ⁊ ꝑ Io. an. in. c. i. decle ꝯiu. facit quod not. Inno. in. c. bone. el. ij.de poſtu. p̄la. vbi dicit ꝙ recipiēti de longe venientē nō acquirit̉ quaſi poſſeſſio nec conſuetudo. licet pluries fuerit receptus. ⁊ Bar. ī. l.cū de in rem verſo. ff. de vſuris. ⁊. l. oꝑas. ff. deope. li. dicit. ꝙ lꝫ ruſticꝰ dederit vnū par caponū ꝑ decenniū ex liberalitate. ſil̓r iuit quis admolendinū tuū: nō inducit̉ ꝯſuetudo. qꝛ iſtiactus ſunt mere facultatis.Quot actꝰ requirunt̉ vt qͥs dicatur hr̄e ali-

quid in conſuetudinē? ℟. ꝙ in ciuilibꝰ requirit̉ ꝙ ſint tot actus ꝙ faciāt p̄ſcpͥtōem. nā tresactus aut qͣttuor nō faciunt ꝯſuetudinē niſiſit legitime p̄ſcpͥta. vt no. glo. ī. d. c. cuꝫ eccl̓ia.de ca poſſ. ⁊ ꝓprie. Ueꝝ ē ꝙ duo vel tres actꝰtuent̉ alique in poſſeſſione qͦuſqꝫ ſit dubiumxviij. q. ij. ſeruitiū. In crimīalibꝰ ꝟo introducit̉ ꝑ binū actū. vt. s. §. v. Utꝝ oīs ꝯſuetudo ꝓprie dicta ſit obligato22ria ſb̓ pena mortal̓ pctī? ℟. ꝙ non. qꝛ qͣꝫuis ſitlex. ſiue habeat vim legis ꝯſuetudo. tn̄ ſicutnō oīs lex obligat ad mortale. ſic nec oīs conſuetudo. Sola ergo illa conſuetudo obligatad mortale q̄ introducta ē ea mēte vt ſit ꝓhibitiua: vel p̄ceptiua ſb̓ pctō mortali. qd̓ pōtꝑpēdi qn̄ cōiter tenet̉ ab om̄ibꝰ ꝙ faciēs ꝯtrapeccat mortaliter.ꝯẜm colOntēptiS cc. c. c.i. d̓ ꝯſti. ꝓpͥe ē qn̄ ex ſola volūtate nō vult qͥs ſb̓ijcere ſe ſtatuto.vl̓ p̄cepto obedire. ⁊ nō pōt apparere qͦ ad forū extrinſecū niſi pꝰmonitōꝫ. Sꝫ ſi qͥs tranſgredit̉ p̄ceptū ex ꝯcupīa. ira: vel negligentia.aut alia ꝑticulari ca non peccat ex ꝯtemptu.Idem tenet Ste. vt refert Car. ī cle. eos. de ſepul. niſi qͥs ex ꝑticulari cā induceret̉ ſepiꝰ aditerādū. qꝛ tūc etiā videt̉ ꝯtēnere ẜm eū. Et hͦveꝝ qͦ ad p̄ſumptiōꝫ. nō qͦ ad veritatē. qꝛ etiāfrequēter factū ex aliqͣ cā nō ē ꝯtēptꝰ. Diſponit tn̄ cōſuetudo ad contēptū. vt no. Tho. p.ij. q. lxxxvi. ar. penul. ī rn̄ſione vltimi argumēti. ꝓ his facit. xi. q. iij. c. excellētiſſimꝰ. vbi ponit aliud eē peccare ex neceſſitate. aliud ex igͦrātia. aliud ex contēptu. Utꝝ faciens ex cōtemptu cōtra exhortationē ſuꝑioris peccet mortal̓r? ℟. vt colligit̉ exdictis doc. ꝙ aut facit ꝯͣ. qꝛ ꝯtēnit aucͣte ⁊ illūnegādo. ⁊ talis cōteptor nō ſolū peccat mortaliter. ſed ſi talis ſuꝑior ē papa velut hereticus dꝫ puniri. vt dicit glo. ī. c. generali. d̓ ele.li. vi. ⁊ Pau. in cle. i. de eta. ⁊ qua. ⁊ eſt īfamisvt no. glo. vi. q. i. infames. Si ꝟo nō cōtemnit auctoris ptātē: ſed obſeruantia cōſilij: ſeuexhortatōis. ⁊ ſic ſolū peccat venialiter ſi conſilium eſt reuerētie. vtputa: qꝛ ſubditus deberet facere. tn̄ p̄latus nō vult p̄ciꝑe. ſꝫ potiꝰ cōſulere. Si ꝟo eēt neceſſitatis qd̓ p̄latꝰ ꝯſuluit. licet nolit p̄cipere forte ꝓpter ſcandaluꝫ. ſicpeccat mortaliter. vt no. in. c. ad aures. ⁊ in. c.fi. de temp. or. Si ꝟo ꝯſiliū eſt ꝑfectiōis. necetiā venialiter peccat. Et tunc eſt ꝑfectionis