Conſeruator

teret nō teneret quod facit. gͦ nec ratuꝫ haberepoteſt ſi ab aliquo omittat̉. facit. d. l. obſeruare. in fi. Sexto requiritur ꝙ poſſit mandatuꝫꝑ alium fieri. quia ſi ꝑ alium non poteſt fieriratihabitio nō retrotrahitur. vtputa facit qͥsadulteriū vel fornicationē nomine meo: nonpoſſum ratum habere. vt dicit glo. in. l. i. §. qͦtiens. ff. de vi ⁊ viar. ⁊ Cy. in. l. nō dominusC. de accu. ⁊ ī. c. ſciant cuncti. de elec. libro. vi.Limita iſtud verum in alijs que nō ſunt delicta. ſed quo ad delicta. licet nō ꝓprie ꝯmittat. ſed interpretatiue. ideo eadem pena punitur tanqͣꝫ eiuſdem delicti particeps ⁊ mandator. vt nōt. Bal. in. l. vnica. §. ne autem. C. decadu. tol.¶ Utꝝ actus qui debet expediri ꝑ cōſenſum īꝯmuni p̄ſtitum valeat ſi ſinguli ꝯſentiant vtſinguli nō collegialiter? ℟. Pa. in. c. cum ī eccl̓ia. de cā poſſeſſ. ⁊ ꝓprie. ꝙ nō: vt in. c. in geneſi. de elec. ⁊. l. ij. C. de decurionibus. nec ē ſpeciale in electōe. qͣꝫuis glo. dicat ꝯtrariū in. c. i.de re. ec. nō alie. lib̓. vi. Sed tu tene ꝙ nō valet. Et hͦ ſentit poſtmodū Io. an. ibidē. ī nouel. ⁊ firmat Io. cal. ī. c. cū oēs. de teſti. ⁊ Bar.ī. l. oēs ppl̓i. ff. de iuſti. ⁊ iur̄.Onſeruatorquis pōt eſſe? ℟. ꝙ ſi dat̉ a papa oportet ꝙ ſit epūs vel ſuꝑior p̄latus. vl̓ abbas. vel hn̄s dignitatem velꝑſonatū in cathedralibꝰ aut collegiatꝭ eccleſijs. Itē ꝙ nō ſit de iuriſditiōe vel dn̄io ſeu diſtrictu eccl̓iaſtico vel temporali illius cui datur ꝓ ꝯſeruatore. exceptis illis qui regibus ⁊reginis dantur. Itē ꝙ nō ſit ꝯſeruator ꝯẜuatoris ſui. Habētur hec in. c. hac ꝯſtitutōe. deoffi. dele. li. vi. ⁊ extra ciuitates vl̓ dioceſes inquibus fuerint deputati. vl̓ alibi qͣꝫ in ciuitatibꝰ: ſeu locis inſignibꝰ vbi copia poſſit haberi peritorū: ꝓcedere nō pn̄t. nec aliquos vltravnā dieta a fine dioceſis eorūdē trahere pn̄tvt ī. d. c. hac ꝯſtitutōe.¶ De quibus pn̄t ſe intromittere? ℟. ꝙ ſoluꝫde manifeſtis iniurijs ⁊ violentijs. ⁊ ſi d̓ alijsſe intromiſerint. vl̓ ad ea que iudicialē indaginē requirūt ſuam poteſtatē extēderint ſuntſuſpēſi ꝑ vnū annū ab officio. ⁊ pars q̄ hͦ fieriꝓcurauerit excōmunicatiōis ſnīam incurritip̄o facto. a qua nō poterit abſolui niſi primoſatiſfaciat integraliter de expēſis. vt ī. d. c. hacꝯſtitutione.¶ Quid ſi reus negat notoriū. ⁊ actor vult ꝓ

bare? ℟. ꝙ ꝯſeruator cognoſcere poterit. qꝛ qͥlibet iudex cognoſcere pōt an ſua ſit iuriſditio. l. ſi quis ex aliena. ff. de iudi.¶ Quantū durat eoꝝ officium? ℟. ꝙ vſqꝫ adobitū ꝯcedētꝭ. et tūc expirat qͦ ad negocia nōcepta. vt ī. d. c. hac ꝯſtitutōe.¶ Circa munera ⁊ expēſas aſſeſſoꝝ ⁊ notariorū tenet̉ obẜuare qd̓ de legatꝭ ſtatutū ē. d̓ quovide. jͣ. iudex. §. viij. cū ſequētibꝰ.¶ Quid de attētatis ꝑ ꝯſeruatores ꝯtra premiſſa? ℟. ꝙ irrita ſunt ipſo iure. d. c. hac ꝯſtitutiōe. ⁊ hec vera ſunt niſi in eoꝝ lr̄is alia poteſtas eis daret̉. vt fit cōiter. Et ſic patꝫ ꝙ hodie paꝝ valet hec ꝓuiſio.¶ Sed quid ſi aliꝰ qͣꝫ ille cuiꝰ ē ꝯſeruator ꝓcuraret vt ſe intromitteret de alijs. nunqͥd eēt excōicatus? ℟. Ge. ī. d. c. hac ꝯſtitutōe ꝙ non.niſi ꝑticiparet cū ꝑte poſtqͣꝫ excōicatiōꝫ īcurrit. qꝛ tūc ligaret̉ eadē excōicatōe ꝑticipādo īcrimine criminoſo. al̓s nō.¶ Quis pōt abſoluer̄ iſtū? ℟. Arch̓. Io. mo.⁊ Io. an. ī. d. c. hac ꝯſtitutōe. ꝙ ordinariꝰ. exquo ꝯditor canonis nō ſibi reẜuauit.¶ Utruꝫ poſſit vices ſuas alteri ꝯmittere? ℟.ꝙ nō. niſi citatōes ⁊ ſnīaꝝ denūciatōnes. niſialiud ſpāliter in eoꝝ lr̄is cōtineatur. d. c. hacꝯſtitutione.eſt voluntaONIlris. preceptūneceſſitatis. xiiij. q. i. quod p̄cipitur. tamē qui cōſilio dn̄i nonvtitur. minus boni adipiſcit̉. c. quiſquis. ea.q. Et merito arguitur qui conſilia ſapientuꝫ⁊ recta ſuadētium non vult recipere. lxxxiiij.di. c. i. Et in dubijs debet homo requirere cōſilium. xvi. q. ij. viſis. ⁊ di. xx. c. vl. xi. q. iij. excellētiſſimus.¶ Utrum quis teneat̉ ex ꝯſilio dato? Rn̄. ꝙaut dat quis ꝯſiliū delinquēti: aut ꝯtrahēti.Si delinquēti quo ad pctm̄ indiſtīcte inuoluitur. ſed qͦ ad penā ſeu reſtitutōem faciendādiſtinguo. aut tal̓ erat facturꝰ etiā ſine ꝯſilio.⁊ tūc ſi dedit ꝯſiliū ope. tenet̉. inſti. de ob. queex deli. na. §. at vbi ope. ff. de fur. l. ſi quis vxori. §. i. etiā ſi ꝯſiliū n̄ adhibuit pͥncipal̓r. ſꝫ ſecūdario. ff. d̓ fur. l. ſi pigͦre. §. pe. inſti. d̓ fur. §.ope. vtputa accōmodauit ſcalā ad aſcēdēdū⁊ hmōi. ſi ꝟo dedit ꝯſiliū ſine oꝑe. al̓s facturon̄ tenet̉. d. §. at vbi ope. Nec ob. l. i. §. ſi qͥs. ff.de ſer. cor. qꝛ ē caſus ſpālis ī quo nō dꝫ augeri malicia ſerui laudando. Uel poteſt dici ꝙibi nō ſolū ꝯſuluit. ſed etiā laudādo īcitauit