Confeſſio. ꝓ.LIIII

ꝯcor. Sed ſi aliquē caſuꝫ ſpāliter reſeruatūſpecifice ꝯcedat cum clauſula generali. tuncbn̄ pōt abſoluere etiā de nō exp̄ſſis. ẜm ꝙ ep̄spōt de iure. ar. c. qui ad agendū. de ꝓcura. li.vi. niſi caſus eſſet adeo grauis ꝙ veriſimiliternō venit in tali generalitate. ſicut de iniectione violēta in ꝑſona eccleſiaſticā. de quo in. c.ꝑuenit. de ſen. exco. qui nō venit niſi expͥmat̉ẜm Io. mo. in dicto. c. qui ad agēdum. Egotamē credo ꝙ in foro ānīe in tali generalitateetiā ſi nullū expͥmat pōt abſoluere ab om̄ībꝰque veriſimiliter ꝯceſſiſſet ī ſpecie. qꝛ v̓ba generalia ſūt gneraliter accipiēda. de deci. ad audientiam. p̄ſertim ī fauore ſalutꝭ aīaꝝ. qͦ nihilē fauorabilius. xxiiij. q. iij. ſi habes. de pe. ⁊ re.ne ꝓ dilatione.¶ Utꝝ ep̄s ꝯcedēs licētiā alicui vt eligat ſibiꝯfeſſorē idoneū. eoiīpo concedat licentiam abſoluēdi a caſibꝰ ſuis dicto ꝯfeſſori electo? ℟.ꝙ nō niſi hoc expͥmat. vl̓ euidēter ꝯſtet ꝑ aliaſigna ꝙ hoc in ſpāli voluit ꝯcedere. c. ſi ep̄usde pe. ⁊ re. li. vi.¶ Utꝝ vnꝰ ſacerdos poſſit abſoluere ⁊ aliusaudire? ℟. ꝙ nō. qꝛ ſacr̄a nō ſunt diuidendaar. xxiij. di. quorundā.¶ Utꝝ ꝓprius ſacerdos poſſit abſoluere eaꝫcū qua peccauit? ℟. ẜm Ri. ī. iiij. di. xvij. ꝙ ſicIntellige niſi ſit caſus reſeruatꝰ ꝑ ſuꝑiorem.Itē ſi nō imminet ꝑiculū. aut ex ꝑte ſacerdotis aut ex ꝑte mulieris ꝓpter eoꝝ fragilitatē.Un̄ ſi imminet tale ꝑiculū nullo mō ꝯfiteat̉ſed petat licentiā alteri ꝯfitēdi. quā ſi nō vultdare malicioſe. pōt nihilominꝰ alteri ꝯfiteriMeliꝰ tn̄ faceret ſi eā ad aliū ꝯfeſſorē mitteret cū qͦ magis verecundarct̉.¶ Utꝝ ꝯfeſſor audiens penitentē qͥ hꝫ caſū aqͦ nō pōt eū abſoluere poſſit eum abſoluere acaſibꝰ ꝑtinētibꝰ ad ſe. ⁊ poſtea remittere eumad ſuꝑiore ꝓ abſolutōe alioꝝ ꝑtinētiū ad ip̄ꝫ℟. ꝙ licet in hoc fuerint opi. tn̄ hec eſt veriorqua tenet Hen̄. de gan. ī quol̓. in. q. xxx. ꝙ ſicEt ita ſeruat curia ⁊ ꝯmunis cōſuetudo. vn̄penites debet oīa cōfiteri integre de quibus ēmemor. ⁊ ſacerdos abſoluet a qͥbꝰ pōt. et poſtea remittet eū ad ſuꝑiore vt abſoluat eum areliqͥs. Rō. qꝛ ꝑ ꝯfeſſiōꝫ factā īferiori oīa peccata ſūt ꝯfitēti remiſſa. et iā pctōr ē abſolutꝰ adeo. Abſolutio ꝟo ſacr̄alis fiēda ꝑ eccleſiamduo facit. vnū qꝛ ꝑtem debite ſatiſfactōis dimittit. Aliud qꝛ abſolutuꝫ eccl̓ie militāti a qͣꝑ pctm̄ ſuū ſeꝑatꝰ fuerat reconciliat. Oīs em̄mortal̓r peccans qͣꝫtū ad ſe a cōione ſacr̄oꝝ ⁊eccl̓ie ſeꝑatus ē ⁊ excōicatus. Nunc aūt neu

tri hoꝝ repugnat ſeꝑare abſolutiōeꝫ. ⁊ facereea ꝑ ꝑtes. Satiſfactio .n. ꝑ ꝑtes bn̄ pōt iniūgi. pōt qͥppe ſacerdos dicere. facias hoc vſqꝫad. viij. dies. ⁊ poſtea reuertarꝭ ad me. ⁊ iniugā tibi reſiduū. Sil̓r reconciliatō pōt fieri ꝑꝑtes. ſicut pꝫ de excōicato pluribꝰ excōicatōibus qui pōt abſolui ab vna. poſtea ab alia.c. cū ꝓ ca. d̓ ſen. ex. ⁊ idē glo. in. c. officij. eo. ti.⁊ glo. in. c. ex ꝑte. de offi. or. Uel poteſt dici ꝙpͥma abſolutio cū ſecūda eſt vna. ita ꝙ primaſit ſb̓ ratihabitione de ſecunda ſubſequendaIta ꝙ factū in pͥma ſuſpēditur. nec habet effectum donec veniat ſecūda. ⁊ tūc ſcd̓a agensin ꝓpria virtute prime p̄cedentis agit totumꝙ vnica abſolutio de omnibꝰ agere deberet.⁊ ſic ratificat primā. Immo illa cū iſta vnicaſimpliciter ⁊ īdiuiſa reputabitur. Et qͣꝫqͣꝫ itaſit nō debet in pͥma abſolutōe aliqua conditio apponi de ſecūda ſequenda. neqꝫ in ſecūda de prima. qꝛ de iure ſubintelligitur vt nōſit neceſſe ꝙ expͥmatur. Hec ille. Et ſb̓dit verū fore: dūmo diſponat penitēs ire ad ſuꝑiorē. al̓s ſi videret eum rebellē. de nullo dꝫ eumabſoluere. qꝛ iā impenitentē ſe oſtēderet. Et īq. xxxi. ſb̓dit. ꝙ ſi inferior abſolueret ſb̓ ꝯditione .i. ſi de illis abſoluatur ꝑ ſuꝑiorem. vl̓ adtempus .ſ. quouſqꝫ ſuꝑior abſoluet ꝙ nō valeret abſolutio. In. q. xxxij. dicit ꝙ ſi ſuꝑiorcōmitteret inferiori tali mo. vicꝫ ꝙ abſoluerepoſſit ſb̓ tali cōditione. qd̓ etiā ſibi ꝯfiteat̉. ꝙvalet talis cōmiſſio. ⁊ pōt fieri. qꝛ ꝯfeſſio nihil aliud ē qͣꝫ ligamīs on̄ſio. ⁊ idē ligamē pluribꝰ pōt on̄di. ⁊ tūc nō hꝫ vigorē pͥma ꝯfeſſioniſi ſb̓ ꝓpoſito faciēdi ſcd̓am. ſꝫ ſi poſtmodūꝯfiteri ſuꝑiori renuerit q̄ dimiſſa ſūt nō redeunt: ſꝫ nouū crimē īcurrit. ⁊ ſi dictā ꝯditōemacceptat debet eū abſoluere ſine om̄i ꝯditōeappoſita ex ꝑte abſolutiōis. Si ꝟo ꝯmittatſic vicꝫ poſſis ſb̓ ꝯditōe .ſ. ꝙ nō valeat niſi eiꝯfiteat̉. vel eā ratā habuerit. nō valet tal̓ cōmiſſio nec abſolutio.¶ Quid ſi tal̓ caſus reẜuatus ſit excōicatori.nūquid poterit abſolui a pctīs pͥus. ⁊ poſteamitti ad ſuꝑiorē ꝓ abſolutōe ab excōicatōne;℟. multi tenēt ꝙ nō. qꝛ cuꝫ excōicatꝰ ſit exieccl̓iam n̄ pōt reponi niſi ꝑ eū ad quē ſpectatabſolutio ipſiꝰ. ꝑ ea q̄ no. ī. c. pn̄ti. de ſen. cxc.lib̓. vi. Et licet hec opi. videat̉ bona. tn̄ mihimagis placet ꝯͣria .ſ. ꝙ pōt abſolui a pctīs. etpoſtea mitti ad ſuꝑiore vt abſoluat̉ ab excōicatōe. qd̓ quidē pꝫ ex p̄dictis in p̄cedenti. q.⁊ hec eſt benignior opi. ẜm Mo. ⁊ verior iudicio meo. Un̄ nō obſtat eoꝝ rō. qꝛ talis nōh 4