CogitatioXLII.

ſui vl̓ maiorꝭ ꝑtis vnū vl̓ duos aſſumere pōtcoadiutores. Scd̓s qn̄ p̄fati p̄lati eēt amētes. ita ꝙ velīt vl̓ nolint neſciat expͥmere. tūccapitulū vl̓ due ꝑtes vnū vl̓ duos coadiutores eis dare pn̄t. vt ī. c. vnico. d̓ cle. egro. li. vi¶ Quibꝰ dari dꝫ coadiutor? ℟. ẜm Inn. ī. c.niſi cū pͥdē. d̓ renū. ꝙ dꝫ dari cuicūqꝫ p̄lato qͥnō pōt ſuū officiū exercere. vij. q. i. qͣſi ꝑ totū.¶ Utꝝ dilapidāti bona eccl̓ie ſit dadus? ℟.Inno. ī. c. venerabili. d̓ offi. dele. ꝙ ſic.¶ Quid pōt coadiutor? ℟. hꝫ liberā ⁊ legitimā admiſtratōꝫ. excepto ꝙ nihil p̄t alienare.vt pꝫ ī. d. c. vnico. nec dꝫ aliqͥd d̓ bonis eccl̓iecui ē coadiutor ſumere niſi ſuꝑtꝰ moderatosvt ibidē. vide ad hͦ. c. ſcpͥſit. vij. q. i.¶ Sed nunqͥd ep̄i ⁊ alij p̄lati ſuꝑiores poſſētſibi facere ꝯmiſſariū ī adiutoriū? ℟. ꝙ ſic. vtnotat doc. ī. d. c. vnico. Et differt iſte a coadiutore. qꝛ non hꝫ niſi eā auctoritatē quā ſibivolūt dare. ſecus ī coadiutore.¶ Qn̄ expirat officiū coadiutoris? ℟. ꝙ morte illiꝰ cui datꝰ ē coadiutor. vt no. doc. i. c. grādi. de ſuꝑ. ne. p̄la. li. vi.nō meret̉Ili ALCpenam abhoīe cū ſuis termīs ē ꝯtēta. d̓ pe.di. i. §. cogitato. ī tex. ⁊ īglo.¶ Utꝝ cogitatio delib̓ata ī malū mortale: ſitpctm̄ mortale. ℟. ꝙ ſic. xlix. diſt. c. hinc etem.§. pōderoſus. etiā ſi opus nō ſequat̉.¶ Utrū cogitatio moroſa ſit mortale pctm̄℟. ꝯſenſus ī delectationē alicuiꝰ actꝰ qui ex genere ſuo ſit pctm̄ mortale: eſt mortale pctm̄.ẜm ſanctū Bo. in. ij. di. xxiiij. ⁊ Ri. ibidem. ⁊Ale. ij. ij. ī tractatu de pctō veniali. ⁊ in hͦ cōiter ꝯcordāt doc. Delectari cū ꝯſenſu ſolū decogitatōe. qꝛ hͦ ꝓuenit ex inclinatione affectꝰin ipſam cogitationē. que quidē ẜm ſe nō eſtmortale pctm̄. ſed quādoqꝫ veniale. vt cū qͥsinutiliter cogitat de ea. qn̄qꝫ nullū. vt cuꝫ qͥsvtiliter cogitat. puta qꝛ vult p̄dicare. vel diſputare. iō ꝯſenſus ī talē delectatōem nō eritmortale. ẜm Tho. pͥma ſcd̓e. q. lxxiiij. ar. viijſed ſolū qn̄ delectat̉ de fornicatōe cogitata. etꝯſentit ī talē delectationē ẜm p̄fatū Tho. vbis. Si ꝟo cogitatōi moroſe nō adeſt ꝯſenſusin delectationē cogitationis actus prohibititūc ẜm. s. Bo. vbi. s. diſtinguendū eſt. ꝙ autimminet ꝑiculū caſus in pctm̄ mortale. ⁊ tūcſi aduertit ꝑiculū quod ſibi imminet ⁊ nō repellit. ſed patitur in hmōi cogitatōibus occupari. tunc ẜm magiſtros peccat mortal̓r. Si

ꝟo nō aduertit ꝑiculū delectatōis nec repellit non peccat mortaliter. Et hͦ magis mihiplacet. ⁊ eſt tutius. qͣꝫuis aliqui dicat nō eſſemortale etiā qn̄ aduertit ꝑiculū: dūmō nonꝯſentiat ī delectatōem. Sil̓r qn̄ nō imminetꝑiculū caſus: nō ē mortale pctm̄ ſi nō repellitſed tn̄ ꝑiculoſū. Collige gͦ ſic. qn̄ quis habetcogitatōem ī qua delectat̉. ꝙ aut delectatio ede eo quod nō eſt pccm̄ vel ſaltē mortale. ⁊ ſicquatumcunqꝫ in eā ꝯſentiat: nō peccat mortaliter ẜm Ri. vbi. s. puta mulier vidua cogitat de actu ꝯiugali quē habuit cū marito. licet delectet̉ in ipſa delectatione cogitatiōis vtpterita nō vt pn̄ti. nō peccat mortaliter. niſiimmineat ſibi ꝑiculū caſus. puta pollutiōis⁊ hmōi. qꝛ tunc ſi aduertit peccat mortal̓r nōrepellēdo. Si ꝟo eſt de eo quod ē mortale exgenere ſuo. vt fornicari ⁊ occidere hoīem propter vindictā ⁊ hmōi. ⁊ tūc aut placet ip̄a delectatio ⁊ oꝑis ꝯſummatio ſi facultas adeſſꝫ⁊ ſic eſt mortale pctm̄. Aut placet delectatio.ſed diſplicet operis ꝯſummatio. et ſimiliter ēmortale pctm̄. Aut neutrum placet. et tuncſi imminet ꝑiculum ⁊ aduertit. ſi nō repellit.eſt mortale ẜm tutiorē viam. Si autē nō imminet ꝑiculum: aut nō aduertit: ſic erit venialeſi non repellit. Si autē ſtatim repellit. ſicnullū eſt pctm̄. Si autē delectatio ſolū eſt incogitatione nō in re cogitationis. puta delector de aliqua cogitatōe quia eſt pulcra adinuentio ⁊ hmōi. ⁊ tunc ſi eſt ꝓpter bonū fineꝫ.puta vt p̄dicē ꝯtra tale pctm̄ vel diſputē. ſic ēmeritoriū. Si aūt nō eſt ꝓpter finē bonū ſedꝓpter vanitatē. ſic erit pctm̄ veīale. niſi vt dixi immineret ꝑiculū. qꝛ tunc vt dictū eſt peccaret mortaliter qn̄ aduerteret nō repellendoEt de hoc etiā vide. jͣ. Senſualitas. quādo ēpctm̄ vel nō.ētriplex. car¶NAl Onalis. legalis et ſpūalis. de quibus vide. jͣ.Matrimoniū. iij. impedimētovi. ⁊. vij. ⁊. viij. ⁊. xv.qꝛ ſimul colOlle gl Augut. vl̓ qꝫſimul cohabitāt dictū ē ẜm glo..i. l. i. ff. qd̓ cuiuſqꝫ vni. Et d̓r eccl̓iaſticū: ſi maior ꝑs vl̓ equal̓ ē cl̓icoꝝ. qꝛ magis dignū trahit minꝰ dignū. c. qd̓ ī dubijs.de ꝯſe. ec. vl̓ al. l. qd̓ maior. ff. de mi. no. Bar. īl. fi. ff. de colle. illi.¶ Utꝝ liceat facere collegiuꝫ? ℟. Inno. in. c.