Clericus. xiii.

debeāt refulgere: habēs. xl. diſ. ꝑ totum. Naꝫdebēt eſſe exemplū om̄ibꝰ laicis. viij. q. i. qͣlisvbi d̓r. vehemēter eccl̓iam xp̄i deſtruit hoc .ſ.meliores eſſe laicos qͣꝫ clericos. facit. vi. q. i. §veꝝ hac auctoritate.ꝯxiij. qͦ ad boLETICHVnā ip̄oꝝ ⁊ eorū diſpoſitionē.¶ Utꝝ clericus poſſit teſtari derebꝰ eccl̓e mobilibꝰ? ℟. Inno. ī. c. cū ī officijsde teſta. ꝙ no. vt ibi. ⁊. c. ad hec. ⁊. c. relatū. el.ij. xij. q. iij. c. i. Et nota ꝙ omnia dicunt̉ bonaeccl̓ie q̄ intuitu eccl̓ie vel de facultatibꝰ eccl̓ieacquiſiuit. vt in. c. i. de teſta. in tex. ⁊ ī glo. verūtamen glo. in. c. pn̄ti. de offi. ordi. li. vi. poſtHoſt. tenet. ꝙ clerici nō habētes admīſtrationē. ⁊ dicūtur nō habere admīſtratōem qn̄nō habēt bn̄ficium cui ſit aſſignata dos ẜmGe. in. d. c. pn̄ti. ſed ſimpl̓r bn̄ficiati. vt ſuntcanōici ⁊ ſimiles quibꝰ id quod habēt obuenit ſibi rōne ꝑſone. nō ꝙ habeāt p̄bēdam ī eccleſia diſtinctam. quia ſic haberet admīſtrationē. pn̄t diſponere ⁊ teſtari de fructibus ꝑceptis vſqꝫ ad diē mortis de ꝯſuetudine. ⁊ etiāſi ꝯſuetudo eſſet poſſent teſtari de redditibusꝑcipiēdis anno ſequēti poſt mortē ſuā. vt refert Pa. ī. d. c. cū ī officijs. Sed ego credo licere qn̄ diſponit ī pios vſus vel ī caſibꝰ de qͥbus ī ſequēti. §. al̓s ꝯſuetudo ē irratiōabilisar. c. fi. xv. q. i.¶ Utꝝ clericus poſſit de rebꝰ p̄dictis donareaut alio mō diſponere? ℟. Pa. vbi sͣ. ꝙ non.niſi in quattuor caſibus. Primus quādo tātūdem expēdit de ſuo in vtilitatē eccleſie. c. ſiquis. xij. q. ij. ⁊. q. v. ſi ep̄s. quia ī hoc caſu poſſet etiam teſtari. Immo ſi non teſtaret̉ herespoſſet petere. facit. c. de multa. ⁊ quod ibi not.de p̄ben. ⁊. l. que omīa. in fi. ff. de ꝓcu. ⁊ glo. inl. ſi nō ſortē. §. ſi cētum. ff. de ꝯdi. inde. Secūdus qn̄ hͦ habet ꝯſuetudo ẜm Hoſti. ⁊ Lau.in. d. c. ſi ep̄us. Sed Pa. hoc intelligit de rebus mobilibꝰ ⁊ modicis. Et ego addo quādo diſponit pie ⁊ ratiōabiliter. al̓s nō. Tercius qn̄ donat intuitu elemoſyne. quā clericꝰetiā ī egritudine pōt facere. vt in. c. ad hec. etc. relatū. el. ij. d̓ teſta. Quartus caſus quādovult remunerare ſeruitia honeſta. tam a ꝯſāguineis qͣꝫ ab extraneis recepta. d. c. relatum§. licet. Addo quintū qn̄ dat religioſis locꝭ.d. c. relatū. Et no. practicaꝫ ẜm Pa. vbi s. ꝙſi clericꝰ vult aliquo reſpectu iſtoꝝ qͣttuor vltimoꝝ dare: faciat ipſe dum viuit ⁊ nō relin-

quat. qꝛ nō valet. d. c. ad hec. Et no. ꝙ quicūqꝫ accipit alio mō de rebꝰ eccl̓iaſticis tenet̉ adreſtitutōem. facit qd̓ no. i. d. c. ad hec. ⁊ quodno. ī. c. cū ẜm. de p̄be. ſed meliꝰ qd̓ nō. Pa. ī. c.vt vnuſquiſqꝫ. de pe. cle. vide qd̓ dico. jͣ. Immunitas. §. lij. ⁊ ſequē.¶ Utꝝ cl̓ici poſſint d̓ diſtributōibꝰ qͦtidiāisdiſponere? ℟. ꝙ ſic. ſi nō hn̄t admīſtratōem īeccl̓ia. qꝛ dātur ꝓ ſtipedio ꝑſonali. vt ī. c. vnico. de cle. nō reſi. li. vi.¶ Quid de donatōe inter viuos? ℟. ꝙ valet.quia p̄ſumitur donatū intuitu amicicie velſpe future remuneratiōis. ẜm glo. ī. c. requiſiſti. de teſt.¶ Sed qͥd de bonis acquiſitꝭ ītuitu dignitatꝭclericalis. vtputa ꝓ miſſis dicēdis? Rn̄. Pe.vt refert Cy. in autē. licētiam. C. de ep̄i. ⁊cle. ꝙpōt teſtari. Et placet Ho. ī. c. qꝛ nos. d̓ teſta.⁊ Inno. ibidē. qui dicūt ꝙ ſi clericus rōne officij aliqͣ acqͥſiuit. puta qꝛ fuit capellanus alicuiꝰ pͥncipis qui multa ei donauit. ꝙ pōt detalibꝰ donatꝭ ad libitū diſponere. multo magis d̓ bonis acqͥſitꝭ intuitu ꝑſone puta ex ſucceſſiōe cognatoꝝ vl̓ donatōe amicoꝝ ſeu īduſtria clericoꝝ. vtputa doctrīa ſeu artificio p̄tdiſponere. vt in. d. c. qꝛ nos. ⁊ quod ibi nota.Pe. tn̄ vt refert Cy. vbi. s. limitat hͦ veꝝ ī clericis inferioribꝰ. nō aūt ī ep̄o. Et addit Bal.ibidē. etiā ſi eſſet cardinalis. Idē de p̄latis regulariū eccl̓iaꝝ. ⁊ eſt tex. ī. d. autē. qui ſolumꝯcedit ꝙ p̄dicti ep̄i ⁊ plati regulariū eccl̓iarūpoſſint diſponere ad libitū d̓ acqͥſitis an̄ ep̄atū vel p̄lationē. ⁊ de acqͥſitis ī epatu vel p̄lation ꝑ cognatiōem vſqꝫ ad quartū gradū. dereliqͥs ꝟo qualitercūqꝫ acqͥſitꝭ nō pōt diſponere ſꝫ acqͥrit eccl̓ie. Cōis tn̄ opi. aliter tenet.vt. jͣ. Legatū. i. §. is Sed ego limito ī iſtis inquibꝰ pōt facere qd̓ vult veꝝ eſſe niſi in qͥnqꝫcaſibꝰ. Primꝰ qn̄ ipſe eēt obligatus reſtituere eccl̓ie. vtputa qꝛ dolo vel culpa nō leui. tn̄ẜm Inno. in. d. c. cum in officijs dānificauiteccl̓iam. ſꝫ ꝙ teneat̉ d̓ leui culpa etiā ē tex. aꝑtus. C. arbi. tu. l. quicqͥd. facit. ff. de admi. tul. ſi res. Sicut em̄ vt no. Innoc. in. c. ea que.de offi. archi. ille qui accipit p̄cium ꝓ depoſito ſeruādo tenet̉ de leui culpa. ſic ⁊ qͥ dignitatē hꝫ cui hͦ officiū eſt annexū .ſ. ꝯſeruādi bonaeccl̓ie tenet̉. cum plus ſit hr̄e dignitatē. Necob. l. noīa. C. arbi. tu. vbi ſi noīa debitoꝝ minꝰ idonea fiūt q̄ tꝑe tutele erāt bona. nō tenet̉tutor niſi fuerit in lata culpa. ff. de admi. tu.l. tutor qͥ reꝑtoriū. §. ꝯpetit. vbi tutor emes p̄dia minꝰ idonea nō tenet̉ niſi d̓ lata culpa. qꝛ