Cautio

mors. §. fi. cum. l. ſe. ff. de do. inter vi. ij. vbi dicitur ꝙ donatio facta vxori ad reſtaurationēedium igne combuſtarum valet vſqꝫ ad eaꝝreꝑatōem ⁊ nō ī plus. Quarta vbicunqꝫ nōpoteſt eſſe alia ratō illa cenſetur cauſa finalisl. qͣꝫuis. vbi glo. C. d̓ fideicōmiſ. Unde qui legat iter ad fonte. videtur legare et hauſtū. ff.de ſer. ru. pre. l. item ſi. Quinto vbicūqꝫ lex exprimit caꝫ cenſetur finalis. Glo. ē notabilisin. l. cum tale. §. legato. cām falſam. ff. d̓ ꝯdi.et demō. quam ad hoc ponderat Ange. in. l.ſciendū. ff. de edi. edic. ⁊ Bar. in. d. §. fi. cuiusſunt iſta dicta.¶ Eſt ⁊ alia cā q̄ ē cātiua alicꝰ effectꝰ. ſꝫ n̄ ſufficieter ⁊ efficacit̓. ⁊ tal̓ nō tenet̉ ad reſtōnē dāni dati ꝓximo lꝫ peccauerit. Eſt ⁊ alia q̄ ē cauſatina ⁊ īductiua alicꝰ effectꝰ ſufficiēter ⁊ efficaciter. ita ꝙ ſine ea nō ſeq̄ret̉. ⁊ tal̓ tenet̉ ad reſtitutōꝫ vltra pctm̄ ꝯmiſſū. ⁊ d̓ iſta loquit̉. c.fi. de iniurijs. qd̓ no. qꝛ facit ad multa.ſimpl̓r dicta reguSHI Oariter ītelligiturnuda ꝓmiſſio: vt. l. ſancimꝰ. C.de ꝟ. ſig. Fallit ī cautiōe exp̄ſſa alege pretoria. vt. ff. de p̄to. ſti. l. p̄torie. la. i. Etſic intellige glo. in. c. pͥma igit̉. de ꝯſe. diſ. iiij.Item ẜm glo. in. l. pe. in fi. ff. d̓ peti. here. qn̄ eſtꝑſona ſuſpecta. vt. l. ſi fideiuſſor. §. fi. ff. qͥ ſat.cog. qꝛ tūc debet cauere cū fidetuſſoria. Sedcum additur idoneā vel ſufficiēs: intelligit̉ d̓pignoraticia vel fideiuſſoria. vt. ff. de fideicōmiſ. li. l. ergo. qͣꝫdiu. §. addici ita. Uide glo. īc. ad noſtra. el pͥmo. de iureiurādo. ⁊ in. c. vlt.de pig. ⁊ in. c. ex publico. de ꝯuer. ꝯiu. Si ꝟod̓r cautio mediocris. tunc venit obligacō omniū bonoꝝ. tex. eſt ſingularis ī. l. filio. in fi. ff.vt le. ca. caue. Si vero d̓r cautio competens:intelligitur arbitrio iudicis ẜm aliquos velẜm alios fideiuſſoria vel pignoraticia. vt inglo. l. ſi debitori. ff. de iudi. Notat tn̄ Bal. i. l.vniuerſa. C. de p̄ci. impera. off. ꝙ quādo ſtatuto cauet̉ ꝙ caueatur idonee quādo ꝯpromiſſum petitur: intelligit̉ arbitrio iudicis. ⁊ in. l.om̄s. C. de ep̄i. ⁊ cle. dicit. Tenet̉ quis dare fideiuſſores ⁊ nō pōt. tunc tenet̉ obligare omnia bona ſua meliori mō quo poteſt. Si ꝟodicatur ſatiſdet: vel ſatiſfaciat. fideiuſſoria intelligitur. vt in. d. l. i. qui ſatiſ. cog. ⁊ ẜm glo. īd. l. penul.mētꝭ ẜm Tho.¶ CltaSj. ij. q. xv. art.i.ꝓuenit dupl̓r. Primo ex hoc ꝙ

auertit ſe ſpontanee a ꝯſideratione primi pͥncipij intelligibilis. ẜm illud psͣ. Noluit intelligere vt bene ageret. Alio modo ꝑ occupationē mentis circa alia que magr̄s diligit qͣꝫ dictum principiū. ẜm illud pͣsͣ. Suꝑcecidit ignis .ſ. ꝯcupiſcētie ⁊ nō viderunt ſolem. Et ſicpatet ꝙ eſt pctm̄. Et a Grego. xxxi. mora. ponit̉ filia luxurie.¶ Sed vtꝝ ſit mortal̓? ℟. ꝙ ſic. qn̄ ſic n̄ vultintelligere neceſſaria ad ſalutē. xxxviij. di. c. qͥea. Sil̓r qn̄ ita occupat̉ in tꝑalibꝰ ꝙ omittitneceſſariā vacatiōꝫ quā deo tenet̉ exhibere. vtī diebꝰ feſtiuis. ī quibꝰ ẜm Ri. ī. iij. di. xxxvij.ar. iij. q. iiij. ī aliqͣ hora tenet̉ deo vacare mente vel hmoi. ſecꝰ ſi omittit q̄ nō ſunt ncc̄ia adſalutē. qꝛ tūc eſt pctm̄ veniale.Nobonis dꝫ qͥ ſolue¶QCre nō valet creditoribꝰ ſuis. ⁊ valebit ei ad tria.Primū ne īcarceret̉. l. i. C. qui bo.ce. poſ. de qͦ vide. sͣ. Carcer. §. ij. Scd̓m ne excōicct̉. ⁊ ſi erat excōicatꝰ debꝫ abſolui receptaidoneā cautōe de ſoluēdo debito ſi ad pinguiorē fortunā venerit. de ſol̓. c. odoardꝰ. Terciūꝙ nō ꝯdemnet̉ niſi inqͣꝫtuꝫ facere pōt habitarōne ne egeat. nec em̄ fraudādus eſt alimentis quotidianis. ff. de re iudi. l. ſunt qͥ ī id qd̓facere pn̄t. ⁊. ff. qͥ bo. ce. poſ. l. is qͥ. et. l. qͥ bonis.⁊. l. ſi debitores. Nec ob. c. ꝑuenerit. d̓ fideiuſ.qͥa ibi nō ceſſerat bonis. Limita tn̄ terciū qn̄nō ꝯuenit̉ rōne delicti. qꝛ ſi ꝯueniret̉ rōne delicti nō haberet̉ reſpectꝰ ne egeret. etiā in clericovt nō. Pa. ī. c. olim nobis. de reſti. ſpo. Quōꝟo fit. vide. jͣ. Solutio. §. xxiij.ouctm̄ alicuꝰ ꝓpl̓TACpecuniā vel gramaut ꝯſanguītatē: ſymonia ē: vt īc. nemo. d̓ ſymo. vbi glo. ⁊ Inn.dicit ꝙ ratio ē. qꝛ qͥlibet tenet̉ alteriꝰ pctm̄ adpnīaꝫ indicare. xxiiij. q. iij. tā ſacerdos Secꝰaūt ī indicatōe furis vel ẜui fugitiui vt capiatur. qꝛ licite merces accipit̉. ff. d̓ p̄ſcpͥ. ꝟ. l. ſolēt. ⁊. ff. de ꝯdi. obtur. cām. l. iiij. §. vl. Nec.prie dicit Inno. ꝙ ē ſymonia. vbi ex gr̄a qͥs n̄indicat. ſed dꝫ puniri ſicut ſymoniacꝰ. tu dicẜm glo. ī. §. ſi tibi. l. iiij. ff. de cōdi. ob tur. ca. ꝙille q̄ nō tenetur ꝑ officiū vel actionē vl̓ iudicē reuelare fure. licite accipit aliqͥd vt indicetſꝫ acciꝑe vt nō indicet: turpiter accipit. qꝛ ꝯͣpublica vtilitate. que eſt maleficia puniri. vtff. de fideiuſ. l. ſi qͥs a reo. §. pe. Et ſic ptꝫ ꝙ rōenaturali nō tenetur quis indicare. qꝛ tūc nō