Catheciſmus

ꝑiculoſa. ar. l. nō ē veriſil̓e. ī pͥn. ff. qd̓ me. cā.Si aut cladeſtine: ⁊ tūc ſi ab ea ꝑſona a quadiligētiſſimus p̄cauiſſet. puta a vili famulo.nō ē caſus fortuitus. al̓s ſic. facit qd̓ no. i. l. qfortuitis. C. de pig. ac.¶ Utrum quis teneat̉ de caſu fortuito? Rn̄.tex. in. d. c. vnico. ꝙ ſic. in tribꝰ caſibꝰ. Primꝰqn̄ culpa p̄ceſſit. puta ꝯmodaui tibi equumvt ires mediolanū. ⁊ iuiſti placentiā. et incidiſti in latrones. imputabit̉ tibi: vt hīc. et ī. l.ſi vt certo. §. ſed interdū. ff. cōmo. Scd̓o qn̄p̄ceſſit mora. puta nō reddidiſti qn̄ debuiſti.⁊ fortuito ꝑdidiſti. tibi imputabitur. vt i. d.c. vnico. ⁊ in. c. bona fides depoſiti. Hoc verūin ꝯſcientia: niſi eodē mō fuiſſet Atitura apd̓dn̄m. quia tunc nō tenet̉ niſi de eo ī quo eumdamnificauit. ꝑ nō factā reſtitutionē rei tꝑedebito. ar. c. fi. de iniurijs. Sed qn̄ dubiū eſtan fuiſſet peritura. vide. jͣ. Mora. §. vl. Tercio qn̄ pactum interceſſit vt teneret̉ de fortuito. vt in. d. c. vnico. ⁊ bona fides. Limita niſiadueniat culpa eius cui ꝓmiſit. qꝛ ſic nō teneret̉. l. cū ꝓponas. C. de nau. fe. ⁊. l. qui officij§. fi. ff. de ꝯtrahe. emp.¶ Sed quid ſi general̓r renūciauit. ⁊ nullꝰ caſus fuit exp̄ſſus. puta dicēdo ꝙ volebat teneri de om̄i caſu fortuito: an teneat̉? ℟. ꝙ licꝫ varia ſit opi. vt refert Bal. in. l. i. C. ꝯmo. ego dico tn̄ ẜm Io. an. ī. d. c. vnico. ꝙ nō tenet̉. facitl. ſed ⁊ ſi. in. §. queſitū. ff. ſi qͥs ca. Qd̓ veꝝ ēinfallāter in ꝯſcīa. niſi in caſibꝰ ī quibꝰ ſpāliter fuiſſet renūciaturꝰ ſi fuiſſent exp̄ſſi. arg. c.fi. de offi. vi. li. vi. Et notat Accurſius in. d.§. queſitū ⁊ bn̄. qꝛ ꝯtra eū qui legē dicere potuit apertius eſt interptatio facienda. de reg.iu. li. vi. ⁊ in. l. quicqͥd. ff. de ver. ob. d̓r. Quicquid aſtringēde obligationis cauſa dictū ē.id niſi palam ꝟ̓bis expͥmatur omiſſum intelligendum eſt.¶ Sed quid ſi aliqͥ caſus fuerūt enūerati ſpālit̓. ⁊ poſtea ſecuta fuit renūciatio general̓? ℟.ẜm Bar. ī. d. §. queſitū. ꝙ ꝑ illam generalē renūciationē nō veniūt caſus maiores exp̄ſſis.ſed ſolū ꝯſil̓es exp̄ſſis. Qd̓ qͥdē veꝝ ē generaliter in om̄ībꝰ odioſis ſicut hīc. Secꝰ eſſet infauorabilibꝰ. vt no. ī cle. nō pōt. de ꝓcu. ⁊ Inno. ī. c. ſedes. de reſcrip.¶ Sed qͥd ſi renūciatōi generali int̓uenit iuramentū? ℟. Io. an. vbi. sͣ. ꝙ nō obligat. Rōẜm ip̄m ē. qꝛ iuramentū nō obligat vltra cōſenſū iurātis. facit. c. veniēs. el pͥmo. et qd̓ ibino. Inno. de iureiurā. Et hoc credo veꝝ ī caſibꝰ ꝓ quibꝰ ſpāliter nō iuraſſet. Secꝰ in qui

bus ſpāliter ſi fuiſſent exp̄ſſi ꝯſenſiſſet. ꝓ quibus facit. c. tua nos. cū ibi nota. de ſpon. Cōcor. Bal. vbi s. Ratio. qꝛ iuramentū hꝫ vimcaſus exp̄ſſi. l. cū pater. §. ſi quis matrē. ff. delegatis. ſcd̓o.¶ Utꝝ extimatio faciat venire caſum fortuitu? ℟. ẜm Io. an. in. d. c. vnico. et Bar. in. l. ſivt certo. §. nūc videndū. ff. ꝯmo. ⁊. l. i. e. ti. qn̄ſumus ī ꝯtractu. cuius nature nō repugnatꝙ dominiū trāſferat̉. tūc extimatio facit emptionē. vt. l. plerūqꝫ. ⁊. l. quotiēs. ff. de iu. do.Et ſic extimatio facit ꝑiculum eſſe et cōmodum recipiētis. l. neceſſario. in pͥn. ff. de peri. ⁊ꝯmo. rei ven. ⁊. d. l. quotiēs. ⁊ plerūqꝫ etiā deteriorationis. vt. l. ſi extimatis. cu. l. ſe. ff. ſol̓.ma. Exemplū. cum mulier dedit viro rē extimatā. vt ī. d. l. plerunqꝫ. Uel cū quis extimatam rem tradit. ita ꝙ extimatio reddatur nōres. vt in. d. §. nūc videndū. Si autē ſumꝰ īꝯtractu. de cuius natura e vt ſolū ꝓ ꝑte dn̄iuꝫtranſferat̉. ⁊ ꝓ parte nō. ſicut ē in ſocietate. ſicꝑiculum partis ſolum. ſi extimatio fit tranſit in accipientē. vt. l. cuꝫ duobus. §. damnaff. ꝓ ſocio. Si aūt ſumꝰ in ꝯtractu: cuius nature repugnat dominij trāſlatio vt in locato⁊ hmōi. ſic extimatio nō facit emptione. nectranſire periculū caſus magis qͣꝫ teneatur exnatura ꝯtractꝰ. Nec ob. ꝙ Bart. vbi. sͣ. vultvt aliquid oꝑetur. Et ſic ſi tenebat̉ de lata ſolum: teneatur de leui. ſi de leui tunc de leuiſſima. Si de leuiſſima tūc de caſu. qꝛ hoc non.teneo. Sicut nec Pa in. d. c. vnico. Sed dico ꝙ oꝑatur extimato. tūc ſolum vt ſciat̉ p̄cium ſi deterioraret̉ vel ꝑderet̉ ex vicio recipiētis. ⁊ ſic releuat̉ dn̄s ab onere ꝓbandi veꝝ p̄ciū rei. Si aūt res extimata daret̉ cū pacto.ꝙ aut res vel extimatio redderet̉. ſic facit trāſire ꝑiculū ꝑemptionis. ſed nō deterioratōisvt. d. l. plerūqꝫ. in fine.Athecimusqͥd ē? ℟. ꝙ ē ille exorciſmꝰ qͥ ſitan̄ ianuā eccl̓e ſuꝑ baptizādoUn̄ d̓r catheciſmus a cathecizo .i. inſtruo vl̓doceo. iō catheciſmꝰ inſtructio vel doctrinad̓r. de hͦ ī. c. ꝑ catheciſmū. d̓ co. ſpi. li. vi. et ī. c.an̄ baptiſmū. de ꝯſe. di. iiij.¶ Utꝝ ꝯͣhat̉ aliqͣ cognatio ſpūalis ī tenētibꝰcatheciſmo ſic̄ ī baptiſmo? ℟. ꝙ ſic q̄ impeditmrimoniū ꝯtrahendū. ſed nō dirimit ꝯͣctū.vt in. c. ꝑ catheciſmū.¶ Ad qͥd tenet̉ qͥ tenet ī catheciſmū. dic vt. sͣ.