Caſtitas

daret ſe morti ꝓ xp̄o: eo ꝙ vitā ſuā habet exoſam. mortaliſſime peccaret.¶ Utꝝ hō exn̄s in charitate teneat̉ ad ꝑfectionem? ℟. ẜm. s. Bo. vbi s. q. iij. ꝙ. v. modisobligatur qͥs ad aliquid. Primo ꝓpter diuinū mandatu. ⁊ ſic non magis obligat̉ qͣꝫ alijniſi ex equo. qꝛ maiorē gratiam habet. Scd̓oobligat̉ ꝓpter votū emiſſuꝫ. ⁊ ſic ſolū q̄ fecittenet̉. nō q̄ nō fecit. Tercio ꝓpter ſuſceptū officiū. ⁊ ſic qͥlibet tenet̉ ad illa ꝑfectōeꝫ q̇ requiritur neceſſario ad illud officiū. ſic̄ ī ꝑ lato regimē ſb̓ditoꝝ. Quarto ꝓpter vitandū ſcādalū. vn̄ tunc tenet̉ ad oꝑa exemploꝝ qn̄ aliterſcādalū ſeq̄retur. Quinto ꝓpter ꝯſcīe iudicium qd̓ dictat de neceſſitate fiendū.¶ Utꝝ charitas ſemel habita poſſit amitti īvia? ℟. ẜm cōit̓ doc. ī. iij. diſ. xxvij. ꝙ ſic. ⁊ alit̓tenere eēt erroneū. qꝛ charitas n̄ tollit ꝟtibilitatē. ar. i. Coꝝ. x. tu qͥ ſtas vide ne cadas.¶ Quō amittit̉? ℟. ꝑ pctm̄ mortale ſolū ꝑ qd̓volūtas au̓tit̉ a deo. Un̄ aug. ſuꝑ gen. li. viij.dicit ꝙ hō deo pn̄te ſibi illuminat̉ ꝑ charitatē. abſente ꝟo ꝯtinue tenebrat̉. a qͦ nō locorūinteruall̓ ſed volūtatꝭ auerſiōe diſceditur.¶ Quomō recuꝑatur? ℟. ꝙ ꝑ pnīam que tollit auerſionē illa. Un̄ Augꝭ. li. v. ꝯfeſſ. Pnīaeſt quedā res optima ⁊ ꝑfecta om̄s defectꝰ reuocas ad ꝑfectū.¶ Utꝝ quis poſſit ſcire certitudīaliter ī hacvita ſe hr̄e charitatē? ℟. ꝙ non. Ecci. ix. Nēoſcit vtꝝ odio vel amore ſit dignꝰ. Et rō vna ēꝓpter charitatꝭ infuſe ⁊ dilectōis acqͥſite ſil̓itudinē. vt dicit Ber̄. d̓ amore. Alia ꝓpt̓ diuinā diſpēſatōꝫ ꝑ quā deꝰ claudit oculos ſeruorū ſuoꝝ ne extollant̉. Aliqͥ tn̄ dicūt ꝙ hͦ ē veꝝloq̄ndo de charitate finali ꝓ omni tꝑe ⁊ abſolute. ſed accipiēdo ꝓ charitate aliquo modotūc pōt hō ſcire certitudine fidei ſe charitatēhr̄e. puta cū adultꝰ bn̄ diſpoſitꝰ baptizat̉. velqͥs ſuſcipit ſacr̄m pnīe ſine obice pctīmortalis in volūtate inherētis.¶ Utꝝ oꝑa bona facta extra charitatem valeant? ℟. ꝙ nō quo ad p̄miū vite eterne. vl̓ quoad diminutionē pene debite pctīs directe. ſedbn̄ valēt īdirecte. De quo dicā. jͣ. pnīa. §. xiiij⁊ ſatiſfactio. §. vi.¶ Utꝝ bona facta ī charitate ⁊ ꝑ pctm̄ morta12le mortificata reuiuiſcāt ꝑ vera pnīam? ℟. ꝙſic. ẜm cōiter theo. in. iiij. di. xxiij.vetiā inuenit̉ inAIUtaS matrimonialiꝯiugio. tex. notabilis eſt ī. c. ni-

cena. ⁊. c. aliter. xxxi. di. ⁊ arg. in. c. vt clericorum. de vi. ⁊ ho. cle. ⁊ glo. in. c. qd̓ ante. de cle.coniuga.¶ Utꝝ mulier q̄ mortuo viro cū alio ꝯtrahitamittat legatū ſibi factū ſub iſta ꝯditōe ſi caſte vixerit? ℟. Bar. in. l. mulier. §. cū p̄poneretur. ff. ad treb. ꝙ .n. niſi aliud ſenſerit teſtatorvel hēat vſus loq̄ndi. qꝛ verba dubia debēt īꝯͣctu intelligi ẜm cōem opi. facit qd̓ no. ideꝫBar. in. l. labeo. ff. de ſup. leg. ⁊ in. l. oēs ppl̓i.ff. de iu. ⁊ in. ⁊ Inno. in. c. olim. de ꝟ. ſig. ⁊ glo.in. c. nōnulli. de reſcrip. qꝛ cōis vſus loquēdip̄fert̉ ꝓprie ſignificationi verboꝝ in quacūqꝫmateria. Ide Bar. in. l. v. que incipit generaliter. C. de ſecun. nup. ꝙ lucret̉ tenet. ⁊ facit ille text. cum aut̓. ſua. Idem tenet Pa. in. d. c.vt clericoꝝ. ⁊ addit ꝙ caute addat ſi caſte vixerit ⁊ in viduitate. Uide ꝓ hoc qd̓ legit̉ in. l.vnica. C. ſi ſcd̓o nup. Limitat Ange. in aut̓.quō opor. ep̄i. §. hec d̓ deo. veꝝ ſi nubat tm̄ ſemel ꝑ tex. in. l. boues. §. hoc ſermone. ff. d̓ ver.ſig. ꝑ quē tex. dicit ꝙ ſi quis reliquit ſua bonaꝓ maritādis mulieribꝰ indiſtincte ꝙ intelliget̉ ſolū de mulieribꝰ pͥma vice ꝯtrahetibus:nō de viduis.pxꝝ ppſſitAITA LHSordīari vide. jͣ. corꝑe viciatꝰ. §. i.ſ. ¶ ep̄is reẜuati qui ſūt℟. ꝙ de caſibꝰ a iure reẜuatꝭ modica ē ꝯtrou̓ſia inter doc. Cōiter em̄ doc. ſe remittūt ad glo. ī. c. ſi epūs. de pe. ⁊ re. li. vi. qͥ ponitſex caſus. Primꝰ ē de excōicatiōe maiori. Ethͦ intellige de illa quā ꝯditor canonis ſibi vl̓alteri reẜuauit. qꝛ allegat. c. nuꝑ. d̓ ſen. ex. Etiō dic vt. sͣ. Abſolutio. ī. §. ij. Scd̓s de blaſphemāte publice deū vel ſctōs. Hoc veꝝ ſil̓rqn̄ denūciatur ep̄o ⁊ pōt ꝯuinci. qꝛ allegat. c.ij. de male. qd̓ quidē loquit̉ d̓ foro ꝯtentioſo.vt pꝫ intuēti. gͦ videtur ꝙ ſi nō denūciat̉ ep̄o.nec ꝯͣ eū aliqͥs ꝓcedit. ꝙ ī foro aīe poſſit a ꝓprio ſacerdote abſolui. cū pena nō debeat excedere caſū ſuū: vt. sͣ. dixi Blaſphemia. §. iiij.Terciꝰ de ſortilegijs. all̓at. c. ij. d̓ ſorti. ſꝫ nihilfacit. qꝛ ſi faceret potiꝰ eēt caſus reẜuatꝰ pr̄iarche qͣꝫ ep̄o. qꝛ pr̄iarche ꝯmittit̉ illiꝰ ſacerdotꝭabſolutō ⁊ diſpēſatō. et iō nō vr̄ reſeruatus.Quartꝰ ꝯmutatō votoꝝ ſeu diſpēſato. ⁊ hocveꝝ ē qd̓ ꝑtinet ẜm cōiorē opi. ad ep̄os. c. i. d̓voto. Quintꝰ ē reſtō incertoꝝ. all̓at. c. cū ſit. d̓iudeis. ſꝫ nō facit. vt. jͣ. Reſto. ij. §. xiiij. niſi ī